TerciumPreceptum.
Capitulum
ricordiſſimꝰ pater deꝰ et cognoſcēsnoſtram fragilitatē ꝑmaximam etad malum pronitate multiplicibusvijs mortali vita durante ꝑatiſſimus eſt nobis delīcta remittere etgraciā cōferre ſi dumtaxat veraciter et ex corde tres ſibi ſubſcriptasveritates porrigamns. Prima veritas dn̄e ſic vel ſic cōtra tuā bonitatem peccaui vt mihi diſplicet rōecuius penitencia ago qꝛ te offendiquitotus es venerandus et colēdꝰqd̓cūqꝫ mandatū tuū tranſgreſſusſum Scd̓a veritas dn̄e bonū habeopropoſitū et deſideriū tuo iuuamīemediante mihi in futuꝝ p̄cauendi.ne incidam in pctm̄ et occaſiōes iuxta poſſibilitatē virium euitandi.Tercia veritas dn̄e bonā habeo voluntate peccatoꝝ meoꝝ cōfeſſiōeꝫintegraliter faciendi pro loco ⁊ tꝑeſꝫm tuū et ſancte matris eccleſie madatum et preceptū has veritates ſialiquis qualicunqꝫ loco et tꝑe ſinceriter nō ficte aut mēdaciter ex corde ꝓnunciauerit ſecurus exiſtat ſein ſalutis et gracie ſtatu cōſiſtere ⁊vitam eterna mereri quauis omniacrimina cōmiſiſſet. ſi etiā talis abſqꝫ alia cōfeſſione cōtinuo decederꝫin abſencia ſacerdotis dormiendoaut alio quouis modo morte ſubita p̄uentus idem finaliter ſaluaret̉acerbiſſima pena purgatorij mediāte Q ¶ Ex quo notadū et ſalubrecōſiliū elicit̉ vt xp̄ianus quilibetſingulis diebus bis aut ſemel ſerovel de mane aūt ſalteꝫ feſtis diebꝰredeat ad cor ſuum cōſcienciā examinas an tres p̄miſſas veritates ꝓſerre valeat cum cordis ſinceritateet ſi ſic tūc intra ſtatū ſalutis ſe eſſecōfidat ꝙ ſi eas pura mente fateri
Octauumnō valet obſtante voluntate peccādi qua actualiter delectat̉. aut iniquo propoſito quo quis occaſionespeccatoꝝ vitare renuit. quēadmodum illi qui peccatiſ carnalibꝰ merſi reſurgere nolūt aut vſuras ſuasaut iniuſtas mercaciōes et lucra cōtinuant vel iniuſte retinēt alienuꝫquiqꝫ alterius odio vel vindicte deſiderio flagrantes in nocēdi propoſito ꝑſeuerant certiſſime ſciant hi ⁊cōſimiles nō epiſcopū aut papa eoſabſoluere poſſe quaquā talibus ſalutare cōſilium det̉ vt ꝑ ſeip̄os velalios bona que poterūt oꝑent̉ orado vel elemoſinas dando ꝙ deꝰ eorum corda illuminet et ad bonū dirigat et cōuertat. hec cacel. R CSed quō contricio eſt habenda devenialibus. Rn̄. tho. in. iiij. di. xvij.ꝙ ad dele ciōem venialium nonexigit̉ actualis cōtricio de omnibꝰnec ſufficit habitualis cōtricio prodelecione omniū ſemꝑ ſed ſufficitmedia cōtricio ſcꝫ quorundā diſplicencia in ſpeciali niſi quis in deumferuide ferretur. vbi pro tunc ſibiimplicite omnia ſua diſpliceret venialia tn̄ oportet ſemꝑ ꝙ animusnec implicite nec explicite illi veniali inhereat qd̓ ſibi vult dimitti alias voluntas curua eſſet. hec intellige quo ad reatum peccati. ſed de pena plus et minus dimittitur ſꝫm ꝙplus dolet vel aptius deuotum remediū ſuſcipit vt aquam benedictādiſciplina et alia hmōi.Capitulum Nonum.