Preceptum.Capitulum Decimūoctauum.Primum
⁊ ſicut zona qua ſꝑ p̄cingit̉I CScd̓o diſſuadent ſuꝑbia veſtiū exepla ſanctoꝝ. Primo dei qui nobiliſſimū ſpm̄ ī nobis veſtiuit carne fragili ſꝫm illud Iob. x. pelle ⁊ carneveſtiſti me. Scd̓o deꝰ qui primis parentibꝰ fecit tunicas pelliceas gn̓.iij. Itē heſter. xiiij. ait tu ſcis dn̄einfimitate mea ⁊ neceſſitate meamꝙ abhominer ſignū ſuꝑbie ⁊ gloriemee qd̓ ē ſuꝑ caput meū ī diebꝰ on̄ſionis mee ⁊ deteſtor illud quaſi panū menſtruate ⁊ nō portē illud ī diebꝰ ſilencij mei. Itē iob .xvj. ſaccūꝯſui ſuꝑ cute mea. Itē mat. iij. ip̄eiohēs erat veſtitꝰ de pilis camelorū. Itē ſꝫm maximū ī ſꝫmone. beatiſſima virgo vix tunica vnā habuit.Itē xp̄s ſꝫm criſo. veſtim̄ta abiectahabebat. Ide de antiquis pribꝰ dicit apo. hebre. xj. Circuierūt in melotis in pellibꝰ caprinis. Itē aug.dixit vt eiꝰ canit legēda. fateor dep̄cioſa veſte erubeſco k ¶ Tercioidē diſſuadet multiplex ſuꝑboꝝ inveſtitu ſtulticia quaꝝ prima eſt ꝙexteriora vilia interioribꝰ nobiliſſimis p̄ponūt ſcꝫ corpꝰ aīe. Scd̓o ꝙdei ordinē ꝑuertūt ⁊ nature. qꝛ ancillā ſcꝫ carne p̄ponunt dn̄e id ē aīeet dn̄e ꝓpria ancille tradūt. Tercōqꝛ plus extendūt vt oculos aliorūpaſcāt ꝙ ꝓpriū ventre. Quarto putant ꝙ ex p̄cioſitate ſelle et freniequꝰ id ē corpꝰ appreciet̉. Quintoqꝛ oīa bona ſua volunt hr̄e bona etornata et ſolā aīam ſꝫm augͥ. turpeC ¶ Quō ad terciū principale q̄rit̉ vtꝝ ſit virtuoſum ⁊ luadabiledeferre veſtimēta huilia nō p̄cioſavel abiecta. Rn̄ tho. qͥdli. x. q. xiiijQuō ad iſtud aliter ē loquēdūdē ꝑſona publica ī dignitate aliqua velī p̄latura ꝯſtituta. aliter de ꝑſonā
priuata cui nulla cura regimīs velplacōis eſt ꝯmiſſa. In ꝑſona em̄ pulicaduo ꝯſiderant̉ ſcꝫ ſtatus dignitatis ⁊ ꝓprie ꝑſone ꝯdico. Eirca q̄duo ita ſe debꝫ hr̄e ne dignitatis autoritas veniat ī ꝯtēptū ⁊ ne ip̄e inſuꝑbia efferat̉. vtrūqꝫ igit̉ eī pōteē laudabile ⁊ ꝙ p̄cōſis vtat̉ ad reuerentia autoritatis inducēdam etꝙ vilibus vtat̉ rōe ꝓprie huilitatis ſic dutaxat ne q̄ ad autoritateꝫꝯſeruanda fiūt ī ſuꝑbiā degeneret⁊ ne dunimis ſeruatur hūilitas revendi fragat̉ autoritas. ſicut dicitaug. hec tho. Ex quo ſequit̉ ꝙ virtuoſum ⁊ laudabile ſit ī ꝑſona publica ſi ꝓprie īfirmitatis intuitu veſtimēta deferat huilia. vn̄ ī laudeꝫbeati martim ep̄i d̓r ꝙ poſt ſuſceptu epatū eadē ī eiꝰ veſtibꝰ manſitvilitas ⁊ abiectō. Et de demoſtenephilo. legit̉ ꝙ tam diu vtebaturtoga philoſophica. ꝙ diu fuit vulgo incognitꝰ. ſꝫ vita ⁊ eloquēcia cognitꝰ ait. Malo venerari vita ⁊ ſapiam ꝙ toga. vn̄ tūc ꝯmunibꝰ vtēbat̉ veſtibꝰ. Itē gre. j. dia. de bt̄oequico abbate dicit ꝙ tam vilis erat ī veſtibꝰ atqꝫ ita deſpectꝰ vt ſiquis illū fortaſſe neſciret ſalutatꝰetiam reſalutare deſpiceret. vn̄ vixaūt nūꝙͣ legit̉ de ſanctis ꝙ autoritatē ſua in reginie veſtiū p̄cioſitate ephibuerat venerandā. ſꝫ pociꝰveſtiū vtilitatē. moꝝ hūilitate. etvite ſanctitate vt apoſtoli d̓ quibꝰlegit̉ ꝙ fuerūt panoſi .i. vilibꝰ pānis induti. et xp̄m pannis mater inuoluit .i. ſꝫm ber. ⁊ alber. vilibꝰ. nōinquit bern̄. fit mencō de pellibusaut alijs p̄cioſis ſuppellectilibꝰ vtnobis ꝯmēdet pauꝑtate habitus ⁊indumēti vilitatē. De ꝑſonis veropriuatis quibꝰ nulla cura regimīs