Preceptum.CapitulumPrimum
nō ſoluꝫ de demoniacis. Sed ſuperſticioſi homīes a ſe multa vana etillicita ad inſtar hoꝝ inuenerunt.quibꝰ hodie vtūtur circa infirmoshomīes et iumenta. nec clerus aniplius ex ſua deſidia licitis vtỉ verbis viſitando infirmos niſi raro ꝓpter quod Vuilhel. dictus durandigloſator Raimūdi dicit ꝙ talia prefata ſacerdos religioſus aut diſcretus aut etiam laicus vir ſiue mulier excellentis vite ꝓbate diſcrecōiſfacere poteſt. fuſa oracōe licita ſuper infrinum nō ſuꝑ pomum aūt ſuper cingulum et ſimilia. ſed ſuꝑ infirmantes. iuxta dictū Mar. vlti.Suꝑ egros manns imponent. necſunt hmoi ꝑſone ꝓhibende a talibꝰniſi forte timeat̉ ꝙ ad exemplumillorum indiſcretī ⁊ ſuꝑſticioſi alijcarminacōis ſibi vſurpent abuſumtuentes ſe exemplo illorū.¶ Queſtio. xxviij. vtrum ne credipoſſit licite ꝙ d̓moniaci iuuari poſſint ⁊ melius habere ꝑ herbaꝝ vellapidum aliquoꝝ applicatōneꝫ. Rn̄ꝙ licet demon talibus inmediatearceri non poſſit quia ſuper omniacorꝑalia potencior eſt iuxta illud.Iob .xlj. non eſt poteſtas ſuꝑ terrāque ei cōparari poſſit tamen ꝑ p̄fata que naturaliter compeſcere habent aliquas inanīe vel alterius infirmitatis ſpecies quibus demoninſtrumētaliter vtitur in poſſeſſohomine leuius habere poteſt d̓moniacus Et ſꝫm quoſdam totaliter liberari vn̄. xxvj. q. vlt. Et eſt autoritas beati hiero. demoniū ſuſtinenti licet petras vel herbas habere ſine incantacione. Ad idem eſt magiſter in hiſtoria ſcolaſtica ſuꝑ thobiam et Nico. de lira ſuper. j. Regū
Vndecimumde ſaulis obſeſſiōe kk ¶ Queſtioxxix. vtruꝫ ſit licitū demones adiurare Reſponſio ſꝫm tho. ij.. ij. q. xc.ꝙ ſic dūmodo modi teneant̉ debiti expreſſi sͣ. q. xxiij. ⁊. xxvj. Pr cꝰintellectu ſꝫm eundem tho. Primonotandū ꝙ iurare ꝓmiſſorie eſt ſeip̄m īmobiliter ordinare ad aliquidagendum. Nam ille qui iurat iuramento promiſſorio ꝑ reuerentiamdiuini nomīs quod ad 9 firmacōemſue ꝓmiſſionis inducit ſeip̄m obligat ad faciendū qd̓ promittit. Secūdo notandum ꝙ adiurare eſt perquandā ſimilitudinem iuramēti ꝓmiſſorij a ſe inducti aliū ad aliquidagendum prouocare. Terco notandum ꝙ ſicat homo iurando promiſſorie ſeip̄m ad aliqua agendumordinat ſeu ꝓuocat ita poteſt aliūad agendum dupliciter prouocare.ſuꝑiores quidem dep̄cando. inferiores aūt imperando ſeu compellēdoEt ſic eſt duplex adiurandi modusVnus quidem ꝑ modū dep̄cationisvel inductionis ob reuerentia alicuiꝰ ſacri. vel ꝑ modū amicicie ſeubeniuolentie. Alius modus eſt viaimperij ſeu compulſionis. ꝑ hoc adpropoſitū. Primo em̄ mō non licetdemones adiurare. quia videt̉ adamiciciam et beniuolentiā ꝑtinerequa nō licet ad demones vti. d̓ quodicit Origines ſuꝑ Math. Nō licetſꝫm poteſtatem datam a ſaluatoreadiurare demonia. Iudaicū em̄ eſthoc. iſto modo vtūt̉ nigromanticiadiurationibus demonū. Secundoaūt mō adiuratiōis ꝑ compulſionēvidelicet licet nobis aliquid vti etaliquid non. Demones em̄ incurſuhuiꝰ vite nobis aduerſarij ꝯſtituunt̉. Nō aūt eoꝝ actus noſtre di-