Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumPreceptum.

Primum

Nonum

ctis legibus patꝫ. Iteꝫ beatꝰ Aug.dicit ⁊ habet̉ xxvj. q. vij. Nō obſeruabitis. vbi enumeratis multis ſuꝑſtitionibus ſic cōcludit. Qui haset quaſcūqꝫ diuinationes aut fataaut auguria obſeruat aūt attēdit.aut cōſentit obſeruantibꝰ aut talibus credit aūt ad domū eoꝝ vaditaut in domum ſuam introducit autinterrogat. ſciat ſe fidem xp̄ianam⁊ baptiſmū priuaricaſſe et paganu⁊ apoſtotam et dei inimicū ira deigrauiter in eternū incurrere niſi eccleſiaſtica penitentia emendatꝰ d̓orecōciliet̉ D Sed dubitat̉ anſemꝑ ſit peccatū mortale talibus eſſe implicatum. Rn̄det̉ ſꝫm quoſdaꝫꝙ actum diuinationis ⁊ hmōi pōtquis tripliciter exercere. Primo ſicꝙ credat ꝑ illum actū realiter aſſequi quod intendit. puta alicuius amorem vel furti reuelationem. velfurti euentus p̄cognicōem de cōtigentibus. Certum eſt ꝙ qui taliacredit ꝯſequi poſſe ꝑ actum illumoꝑtet ꝙ credat in illo aſtu aliquidexiſtere diuīni numinis. que aūt adeo ſolo expectare debemns. aut qͣſoli deo cōueniūt. vt immutare voluntate aut cōtingentia futura certitudinaliter p̄dicere. Et tunc taliſfidem abnegat vt in Auoctritateaug. immediate tactuꝫ eſt. Et ſic degͣuiſſimis peccatis mortalibus vnūeſt. qꝛ fidem tollit debitam. Scd̓om odo ſic fieri pōt ꝙ licet aliquisnō credat ꝑ actum illū realiter aſſequi qd̓ intendit. tn̄ vult curioſe experiri vtrū aliquid efficacie ſit ī tali actu vel nō. Et hoc iterū eſt peccatū mortale minus primo. Ratioqꝛ talis eſt dubius et fluctuans infide poſtꝙͣ ꝯtra veritatem et fir

mitatē fidei proponit exꝑiri talia q̄ſcit vel ſcire deberet ꝑ fidem catholicam eſſe reprobata. Tercō modoſi ex ſola leuitate vel ſimplicitatehec exerceat nihil tn̄ in hoc credēseſſe virtutis ⁊ efficacie nec etiā experiri intendit an in hoc aliqua efficia exiſtat. ſed ſolū leuitate et ſimplicitate hoc facit. Et hoc videturquibuſdam eſſe veniale pctm̄ maxime apud laicos et ideotas. Sꝫ quātū ad clericos qui tenent̉ hoc ſcire iure prohibitū ſemꝑ eſt mortalepctm̄. Quia excōmunicādi ſunt ſꝫmiura. Excōmunicatio aūt a iure ſolum pro mortali infligitur. EQuo ad tercium dubitat̉ que ſuntremediā licita homini licita pro adeptione bonoꝝ quorūcunqꝫ et proeuitandis malis quibuſcūqꝫ. Rn̄. vprimo faciat homo id qd̓ pōt ex ꝓpria induſtria ex propria potentiaet viriū ſuarū exercitacōe. qd̓ apo.ij. Coꝝ. ix. iubet dicens. Abūdetisin omne opus bonum. Scd̓o homorecurſum habeat ꝓ ꝯſilio ad alioshomines qui ſint in hoc prudentiores. et ſuꝑ hoc imploret auxiliū potentioris vt cū perito in arte medicandi ſi eſt infirmitas naturalis.Ideo Eccle. xxxviij. Honora medicum propter neceſſitatem etem̄ eūcreauit altiſſimus ⁊cͣ. a deo em̄ eſtomnis medela. Tercō ſe cōmendetp̄cibus iuſtorū huiꝰ vie. vn̄ Eccle.xxxvij. Cū viro ſancto aſſiduꝰ eſtoquencūqꝫ agnoueris obſeruantemtimorem dei cuiꝰ anima eſt ſꝫm animā tuam. Quarto deuote inuocetſanctos vatrie. de quibus Iob. v.dicitur. Voca ſi eſt qui tibi reſpondeat ⁊ ad aliquē ſanctoꝝ ꝯuertereQuinto ad deum immediate pro