Orceptum.PrimumCapitulum

mgr̄m in. ij. di. xxxiij. habet veritatem de filijs et cognatis imitantibus peccata parentum. Sed tercōnunꝙͣ intelligit̉ ꝙ filius vel aliꝰpuniatur pena culpe vel eterna ꝓpeccato alteriꝰ. Scd̓a pars patꝫ ꝙſepe tota terra vna melius habetꝓ ꝑfecto ī caritate homīe vt patꝫde Ioſeph. Dauid. Abraam et deHelia celum aꝑiente ad pluendumB ¶ Item neceſſitas oſtenditurDeū. vj. vbi ſic d̓r. Diliges dn̄m deum tuū ex toto corde tuo ⁊ ex totaaīma tua ⁊ ex tota fortitudine tuaMath. xxij. Addit̉ ex omni mentetua. Eruntqꝫ verba hec que p̄cipiotibi hodie in corde tuo et narrabisea filijs tuis et meditaberis ſedesin domo tua ⁊ ambulans in itineredormiens atqꝫ cōſurgens ⁊ ligabisea quaſi ſignū in manu tua erūtqꝫet mouebuntur ante oculos tuos.ſcribeſqꝫ ea in limine ⁊ oſtijs domꝰtue nō tn̄ debent ad litteram intelligi dicit Glo. in manu corꝑali ligari ſed ſpūali. id ē in omni oꝑe adiūgi. ideo d̓r quaſi alias ſicut phariſeifecerimus ſi in manibus corporeisea deferemus nec ſcribere ad lr̄amin liminibus et oſtijs oꝑtet ſꝫ in omnn egreſſu ad opus dn̄t obſeruari.nam ſꝫm Tho. dilectio dei ⁊ ꝓximidebet eſſe regula omniū humanorū actuū. Math. xxij. Exiſtens ſineveſte caritatis licꝫ in nupcijs ſit eccleſie quo ad fidem. tn̄ ligatis manibus ⁊ pedibꝰ proijcit̉ ī tenebrasexteriores vbi erit fletꝰ et ſtridordentium. C ¶ Item. j. Coꝝ. xiij.oſtendit̉ ꝙ nulla eloquētia nec ſcientia nec miracula nec elargico elemoſinarū nec paſſio valet ſine carite. Si inquit linguis hominum lo

Quartumxijquar ⁊ angeloꝝ. caritatem aūt nōhabuero factꝰ ſum velut es ſonāset cimbalum tiniens. et ſi habueropropheciā et nouerim miſteria omnia ſcꝫ ſcripture ⁊ omne ſciētiam etſi habuero fidem ita vt mōtes trāſferam caritate aūt nō habuero nihil ſum ſcꝫ qꝛ vitā caritatis careo.et ſi diſtribuero in cibos pauperuꝫomēs facultates meas. ⁊ ſi tradidero corpus meū ita vt ardeam. caritate aūt nō habuero nihil mihi ꝓdeſt. Itē. j. Coꝝ. vlt. Si quis nō amat dn̄m ieſum xp̄m ſit anathema.ſcꝫ maledictus ſꝫm glo. qꝛ maledicetur ī iudico illa maledictōe de quaMath. xxv. Ite maledicti in ignemeternū D ¶ ꝙͣ vtilis vero ſit deidilectio patꝫ ex ſeptē. Primo filiuꝫdei ꝯſtituit caritas. qꝛ miſit deusſpiritū filij ſui in quo clamamꝰ Abba pater. Roꝝ. viij. et Gal. iiij. etIoh. j. Dedit his qui eū receperūtptātem filios dei fieri qui creduntin nomīe eius. Nā caritas pctōremde infinita diſtentia in qua ceciditꝑ mortale pctm̄ a deo in qua fuit īregione linginqua filius prodiguseleuat ad vnionem cū patre celeſtihoc em̄ gracie officiū eſt dicit Alber. ij. de mirabili ſcientia dei. Secudo facit mereri quolibet oꝑe moraliter bono vitā eterna aūt eiꝰ augmnētū. qꝛ ſi filij et heredes vt d̓rGal. iiij. ⁊ Ro. viij. Terco facit ꝙꝑ modica bona tꝑalia in caſu ꝓ d̓odata ⁊ ſic de alijs tm̄ meretur quisquantū aliꝰ ꝑ multa tꝑalia data vtpatꝫ de vidua cū duobus minutismiſſis in gazophilaciū Lu. xxj. quexp̄i teſtimonio plꝰ ꝙͣ oēs miſit. ⁊ d̓ſco petro qui licꝫ modicum reliq̄ritcū ait Mat. xix. ecce nos reliquimꝰ