Preceptum.
Tercium.Capitulum
vltimi quatuor modi ſunt ſaltē debiti. ⁊ ſi nō p̄cepti ſemꝑ quo ad omnes. Cōtra hoc mandatū ſpei excedit̉. Primo ꝑ deſperantes.Vbi ſciendū ſꝫm. Tho. ⁊ bonauen.ſuper. ij. circa finem ꝙ deſperationō eſt ſemꝑ peccatū in ſpiritum ſanctum. Aliquādo em̄ quis deſperatſꝫm bonaue. ex puſillanimitate. itaꝙ in ip̄a deſpratōe nō venit cōplacētia ſed dolet et remititur contraip̄am ⁊ ſic nō eſt in ſpm̄ſanctū. quiaex tali deſperatiōe nō ꝓijcitur homo in ꝓfundum. pōt em̄ hoc ex vehemēti demonis temptatiōne ꝓuenire. vel aliqn̄ ex naturali īfirmitate. vt ex inania vt crebro cōtingitreꝑire in femis. vnde bonauē. ſuꝑ.ij. dicit deſperat aliqn̄ ex puſillanimitatē. ita ꝙ in ip̄a deſperacōe nōvenit cōplacētia. ſed dolet ⁊ remittit̉ cōtra ip̄am. ⁊ ſic nō eſt peccatūin ſpiritūſanctū. hec in ſecundo. di.xliii. Eſt autem alia deſperacō quaquis deſperat difinitiue abſcondēsſe quaſi a facie diuine miſericordieſꝫm ꝙ Cain fecit qui dixit a facietua eicis me hodie et hoc ſimpliciter eſt peccatū in ſpiritūſanctū qꝛeſt in cōtumieliam diuine miſericordie. cui ſuam p̄fert īqquitate. ſicutait Cam maior eſt iniquitaſ mea ꝙͣvt veniam merear. Ex hoc tn̄ noniudicatur infidelis. aut qꝛ talis bene ſentit de alijs et male de ſe. autcerte quia eſtimat deū miſereri velle. Et tale peccatū in ſpiritūſanctūſemꝑ habet cōiunctaꝫ maliciā ꝓ eoꝙ qui ſic deſperat ī tali culpa vultvita ſuā finire. vn̄ tales deſperatiſſimi frequenter ſibi inferunt mortem. Et Tho. dicit ꝙ deſperatio inquātū deſperatio eſt ſpeciēs pecca
ti in ſpiritumſanctū que nō ꝓuenitex hoc ꝙ aliquis negat remiſſionepec catorum. ſed remiſſione peccatorū quam fieri credit vt liberiusvacet peccatis ſponte a ſe abijcit.dum non vult tendere in hoc ꝙ remiſſione peccatoꝝ cōſequat̉. Cauſa aūt quare deſperacō eſt peccatūſꝫm Tho. vbi priꝰ. Quia omnis motus appetitiuus ꝯformiter ſe habens intellectui falſo eſt ſꝫm ſe malus. et ecōuerſo bonus de vero dedeo eſtimatō. Sed circa deū veraeſtimatīo intellectus eſt ꝙ ex ip̄oꝓuenit homini ſalus ⁊ venia peccatoribus datur. ſꝫm illud. Ezech.xviij. Nolo mortem pctōris ſed vtcōuertat̉ ⁊ viuat. falſa aut opiniopeccatoꝝ eſt ꝙ homini pctōri penitenti veniam deneget. vel ꝙ peccatores ad ſe nō cōuertat ꝑ gratiaꝫiuſtificantem. Et ideo ſicut motusſpei qui ꝯformiter ſe habet ad eſtimacōem vera eſt laudabilis et virtuoſus. ita oppoſitus motus deſperacōis qui ſe habet ꝯformiter eſtimationi falſe de deo eſt vicioſus etpctm̄. f ¶ Secundo peccat cōtraſpem p̄ſumentes. Vbi notandū ſꝫmbonauē ꝙ p̄ſumptio duplex ē. vnaeſt de meritis alia de impunitate.Prima eſt qua quis de meritis ſuisp̄ſumit ⁊ ē ſuꝑbie Secunda eſt quaquis p̄ſumit de impunitate dās totu diuine miſericordie. ⁊ auferensei omnino rigore iuſticie ⁊ hoc eſtpeccatū in ſpiritūſanctū qꝛ clauditviam ad gratiam et ad culpam apperit. Et ſꝫm Tho. preſumptuoſusnō peccat ex hoc ꝙ miſericordiamdei nimis magna arbitrat̉ cū ſit infinita. ſed qꝛ iuſticiam eius ꝯtemnit. ⁊ in hoc etiam miſericordie de