Druckschrift 
Fasciculus temporum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eneracō et gn̓atio laudabit oꝑa tua et potētiam tuā ꝓnunciabunt. Scribit̉ pſal̓. 144. Cū non ſine multa diligentia ſāctorū patrū ſtudia: tēporum decurſus ſupputarunt: nō dubtū qui magnavtilitas eccīaſticis viris et p̄cipue illis qͥ eccīaſticam policiā gubernare hn̄t: inde ꝓueniat. Nec vſli ſtatui hominū hoꝝ parū ꝓdeſſe credēduꝫ eſt. ſi tēperata mente ad reꝝ geſtarū hiſtorias quasob diuturnā memoriam ſtudioſi viri cōſcripſerunt oculos leuent. ꝙͣuis pleriqꝫ id minus perſpectēt. Decet nāqꝫ viros virtuoſos p̄cedētium facta ſepe ad memoriā reuocare: vt bonis exēplis diſcant dignis operibꝰ inſiſtere vt in malis valeant perdicōis ſcopulū declinare. Verū niſi p̄cioſumvili ſeꝑaretur: ſtulta cōcupiſcēcia ſe tēperare non valēs: in tenebraꝝ voraginē p̄cipiti curſu mergeret̉. Ob hoc ſcī doctores vidētes ꝙ ad intellectū ſacrarū ſcripturarum et eccīe regimē: hiſtoriaꝝ decurſus ex parte nccārius eſſet. ſimulqꝛ ōnium geſtorum ꝯgeries inutilis. tū ꝓ ſui magnitudine. tum ꝓ ſuꝑfluoꝝ et viliū factorum repeticōne ſuperuacua:quaſdā nobis hiſtorias canonizarunt. amputatis fabulis ſuperſtitioſis ac genealogiis interminatis: q̄ ad rem nonpertinēt. Sicqꝫ factum ē per maximos eoꝝ labores: vt pene ſimul tota tēporum hiſtoria: breuiſſimo ſtudio a quolibꝫintelligēte iam nedū ſine labore: ȳmo cū magna cordis oblectacōe poſſit incorꝑari. Decuit qͦꝫ ad ornatū ſcripture: vthac pulchritudine nō careat: q̄ omnibꝰ gentibus tanꝙͣ lucerna p̄fulgida in obſcuro loco ꝓponenda fuit. Ingentū inſuner hūanum qd̓ magnifice plurā ꝯp̄hendere faciliter pōt: hoc delicioſo praro diuerſoꝝ florum pͥuari non debuit: in qͦvaria virtutū exempla reperiēs. fcāqꝫ reproba eque conſiderās: illa carpere. hec p̄terire moneret̉ Videre em̄ ſupra modū eſt delectabile: qͣliter primi noſtri ꝑentes ex qͥbus originē duximꝰ inſtituti fuerunt a ſūmo omniū gubernatore d̓odeinde qͥs decurſus eoꝝ. qūo ꝓfecit et defecit racōnalis creatura in ſapīa. virtute. potēcia. ſāctitate. lōgeuitate. ⁊ ſic dealijs Et in ōnibus hijs diuinū regimē admirari. ꝙͣ ſit deꝰmirabilis in creaturis ſuis: q̄ nunꝙͣ adminiſtrare ceſſauitquos ꝯdidit. qnͣta creatoris longanimitas et mīa. et ꝙͣ inſcrutabilis d̓inorum iuditioꝝ abyſſus. Hec et infinita aliaperuolans hūanā induſtria pēnis quibuſdā interne ꝯtemplacōnis: nōſolum p̄terita ⁊ pn̄tia: ſed etiā futurā metit̉. dūex ſimilibꝰ ad ſimilia ꝓgreditur. cui ſi bonā volūtas adiūcta fuerit: tedio quodā incolatus huiꝰ in deum ſurgit ad laudandū et regratiādum et cōtemplandū. cupiens diſſolui et eē cum xp̄o in eternū. Incipit ergo hec ꝯtemplacō in iocīda ſpeculacōe creaturarū et finit in feliciori tedio earundē et appetitu creatoris. iuxta illud psͣ. Quid em̄ michi ē in celo: et a te quid volui ſuꝑ terrā? Michi aūt adherere d̓o bonū ē. Hoc forte in p̄aſſumpto verbo idē pſalmiſta nob̓ perſuadere nitit̉ dicens. Generacō et generatio laudabit opera tua: et potētiaꝫ tuā ꝓnunciabūt. qͣſi dicat Per ōnia que inmūdo caſurā cernimꝰ: ad te qͥ nūꝙͣ deficis tendere debeꝰ Que vtiqꝫ ſentēcia valde accōmodā ē ad ꝓpoſitū nr̄m Cū em̄veſte Auguſtino plura in ſacra ſcriptura cōmemorātur que nichil ſignificāt. et tamē nccāria ſunt ꝓpter ea q̄ aliquid ſignificāt: nccē eſt talibꝰ ita vti ꝙͣuis ſterilia ſint ſicut ill̓ q̄ fecunda deuocōe immediate in deum mentē noſtram ſuſtollunt. Alioquin nō recte ſcripturā legimus in qͣ ſemper ſpūſſanctꝰ loqui credendus eſt. Sunt ergo arida qͦ ad ſuperfiuem littere. ſꝫ grauidā qūo ad ſpūalem intelligētiam. Que aūt ita aliena ſūt vt nequaꝙͣ ſpūaliter intelligi poſſint: a̓non expedittōni tn̄ veneracōe dignā ſunt ꝓpter finē in quē ordinātur q̄ eſt ſcire et diligere deū. Et de hoc genere videt̉ eē ſupputatio annorū q̄ in ſacra hiſtoria diligētiſſime annotata ꝯtinet̉. De qua vt idē aūgꝰ. teſtat̉. Hoc certiſſimetenendū eſt ꝙ tāta eſt d̓ina auctoritate roborata: vt ōnino falſiſſimū ſit quicqͥd ab ea ita diſcrepat ꝙ cū ea ōnino concordari nō poſſit. Que cū ita ſint:; micū valde videtur cur ſācte ſcripture tractatores de hac materia intnͣtum ſunt diuerſi in pluribꝰ locis vſqꝫ hodie: vt aut ōnino aut vix nequeant ꝯcordari. Et redit illa antiqua et famoſa queſtio detrāſlacōne. lxx. interp̄tum: an potiꝰ ei ſtandū ſit in ſupputacōne annorū an textui hebreorum quē moyſes ille maximꝰet pͥmus legis ꝓmulgator edidit. Hic cōtriuerunt ſācti doctores ingenia ſuā et quilibꝫ ꝓ captū ſuo dixit qd̓ ſenſit Etqꝛ periculoſum ē de magiſtrorū eccīe iudicare ſentēcijs vt dicit Iheroꝰ. ſuper dan̄. et minis laborioſū eſt ōnia retexere: ideo Beda poſt alios qui ſtudioſiꝰ in hac materia ſudarūt: elegit modū Oroſij qui ſatis cōcorditer cū Iheronimoet euſebio et alijs magis autēticis de hijs loquit̉. et dicit eccīam hunc modū tenere. licet alios nō reprehendat Quare actum videt̉ vt hec ſupputatō magis vulgata ſit in libris plurimorū poſtea ſcribentiū Augꝰ. etiā in. 15. lib. de ciui.dei multa de hijs tractat ſꝫ ſatis diſſentit a poſitōne bede: qꝛ ſequebatur exēplaria q̄ tunc magis vulgata fuerūt vt etiam ptꝫ in omelijs ſuis et maxime ſuper pſalmos Poſicō aūt oroſij ⁊ bede habꝫ ꝙ a creacōe mundi vſqꝫ ad natiuitatēabrahe fluxerunt anni. 3 18 4. ſcd̓m ſeptuaginta interp̄tes. Hebrei autē minꝰ habent. 123 6. qꝛ ſcd̓m biblias correctasuixta hebraycā veritatem ab Adā vſqꝫ ad natītatē Abrahe ſunt anni tm̄. 194º. Deinde ſatis ꝯcordant cū hebreis ſeptuagnnita interp̄tes vſqꝫ ad deſtructōem templi que vocatur ꝯmūiter trāſmigratio babilonis. Sequētia tempora nōhabetur ex canonica ſcriptura: ſed ex alijs hiſtorijs tā iudeorum ꝙͣ gentiliū ⁊ iterum ibi eſt diuerſitas: ſed non nimismagna. Simul igit̉ colligēdo ſcd̓m bedam a mundi creacōe vſqꝫ ad xp̄i natiuitatem: veniūt anni. 5199. Et h̓ eſt modus ecc̄īe. vn̄ v̓ſus. Vnum tolle datū ad milia qnͥqꝫ ducentis. Naſcēti domino bedā dat aꝓthoplaſto. De vlteriori diſcuſſione huius queſtionis vide ſi placꝫ auguſtinū vbi ſupra et Iheronimū et alios locis ſuis. Hic auteꝫ qꝛ breuitatiſtudemꝰ: ꝓlixitas ipſa nobis vitāda eſt. Colligere nāqꝫ diſpoſuimꝰ iuuante domino ex pluribꝰ libris faſciculū quendam tēporum a mundi creacōne vſqꝫ ad p̄ſens in quo tā ſacrarum ſcripturaruꝫ ꝙͣ diuerſarū aliarum hiſtoriarū facta tanꝙͣ in memoriali quodā cōpendioſe religabimus. Faciā ꝓinde iuxta ſentenciā flori. qd̓ ſolent qui terrarū ſitusin breui quaſi tabella pingunt ita totā humani generis ymaginē tēporumqꝫ decurſus: in pauculis folijs cōplectar.Nec michi ꝯſcius ſum aliquid me poſuiſſe qd̓ non in fidedignis hiſtorijs habeat̉. aut alijs libris eccīaſticorum doctotum. ſiūe qd̓ nunc ex eoꝝ dictis aperte ſequatur. Vbi autē dubiū fuerit an ſic vel aliter: hocipiū etiaꝫ ita vt repperi paci modo annotau Et ne ipſa ſuꝑficies hiſtorie deuotis tedioſa eſſꝫ: ꝑſepe ſentēcias quaſdaꝫ floridiſſimas applicaui exLADE21M STMD7EICEIDORE