Caſſiª Aul̓PSCXLTII.

care: breuit̓ ſingulas ſingulis verbis tāgit.; Viſericordia ei fuit: quādo vltimꝰfratrum in regem vnctus eſt. Refugiuꝫfuit ei. quando contra golyam conſiliūdedit ei. vt petra deijceret eum. cū quonō poterat armis pugnare. Suſceptoreius fuit quando fecit eum generum regis. Liberator quādo a periculo regieire liberauit eum Protector eius fuit.quando dauid in ſpclunca ius in ſauleꝫaccepit. Scquit̉. et in ipſo ſperaui. velbo. qui ſb̓dit vel det vl̓ dis ⁊ c. Poſt tāta beneficia ſibi collata ſcit. dauid a taliſpe non eſſe ceſſandum. et ideo poſt enumerata beneficia congrue hoc addit. qͣſi diceret. Hec bona fecit mihi dominuſet ideo ego ſperabo in ipſo. qui ſubdisvel quia tu es. qui ſubdis populum meum ſub me. Hoc vel ad litteram de futuro accipitur. quia imperaturus eratpopulis vel ſemini ſuo chriſto populos ſubdendos predicit. Deinde poſttot beneficia non ſolum fatetur ſe exiguum. ſed etiam totum genus humanumbeneficijs dei indignum dicens. Domine quid ē homo. ¶ Uel ex perſona corporis chriſti totum accipi poteſt. ⁊ quaſi humilis dauid ait. Benedictꝰ ſit dominus deꝰ omniū ſcꝫ meus. ꝓprie. cui meſubieci. et dedi. qui do. ma. me. ad pre.Cōgruꝰ ordo ē hic dū prius ait. deꝰ meꝰ.Deinde ſb̓dit. qui docet ⁊ c. Si eī pͥmodas te deo. tunc illo docente et iuuantepugnabis. Sequit̉. et digitos meos adbellum. Non ſine cauſa manus et digitos poſuit. Sicut enim in vna māu ml̓ti digiti ſunt. ita in vno ſpiritu diuiſiones gratiarum ſūt. In digitis ergo notatur diuiſio operationis. que eſt in radice vnitatis. vt apoſtolus ait. Alij datur per ſpiritum ſermo ſapientie. Alij fmo ſcientie per eundeꝫ ſpiritum. Alij fides. Alij hoc. alij illud. ſed in vno ſpiritu. Omnia em̄ operat̉ vnus et idem ſpiritus. diuidens ſingulis ꝑ rout vult. Ecce radix vnitatisʸ His ergo digitiſ pugnat corpus chriſti. et in bellū docte ꝓcedit. et eſt ſenſus. Qui do. manꝰ meas ad

preli. ⁊ digitos meos ad bel. i. ꝑ ſpiritūſanctū dat mihi dona gratiaꝝ. quibꝰ mefacit et docet pugnare et ꝓcedere ad bellū. ꝯtra pͥncipes tenebraꝝ et ꝯtra carnēcuiꝰ deſiderijs et illi mala ꝓponūt. ſꝫ vīcit ille qui lapide mittit ī lactis exceptoriumᶠ id̓ ē qui gratiā attēdit. qui ſpū d̓iducit̉. et quia ī pugnādo ꝑiclitaris. id ēꝑiculū pat̓is: ne vicaris. dic qd̓ ſequit̉.Tu es mīa m. i. tu das mihi vt miẜicorſſim. et ſic vincā. qꝛ de nullo ſic vīcit̉ diabolus īimicꝰ vt de mīa. que ī duobꝰ cōſiſtit .ſ. ī dādo et dimittēdo. qͥ eī dimittit.et ī peccauit: dimittet̉ ei. qͥ dat dat̉ ei. d̓hac dicit iacobꝰ Supexaltat mīa iudicio .i. ſuꝑponit̉ iudicio. qꝛ ī quo fueritīuētū opꝰ mīc et ſi hūerit forte ī iudicio:quo puniat̉ vnda mīe qͣi aqͣ peccati ignis extīguit̉: ī quo n̄ ē īiuſtꝰ deꝰ nec iudicij v̓itatē deẜit: cū talibꝰ ignoſcit. qꝛ iuſticia ē. vt ſcd̓ꝫ ꝙ qͥs fecit alijs fiat ei. vn̄dn̄s ait. In qͣ mͥſura mēſi fue. reme. vo.acſi diceret. Si ignoſcis et ignoſco. et ſiē apd̓ te mēſura venie dāde. īuēies apd̓me m̄ſurā venie accipiēde. et ē apud tem̄ ſura ret̓buēdi qd̓ habes. īuenies apd̓me m̄ſurā accipiēdi qd̓ nō hēs. Dimitteergo ⁊ dimitto. da. ⁊ do. ſequit̉. ⁊ tu esrefu. me. qͣi tͣris ī t̓bulatōe. et ſuſ. m. ſnecadā et li. m. ne ī via hereā. et ꝓte. m. neferiar. dein̄ ꝯuertēs ẜmonē ad alios aitet ī ip̄o ſꝑa. ſī oībꝰ laboribꝰ et prelijs. dein̄ ex ꝑſōa capitis ſequit̉. qͥ ſub. ⁊ c. Eccecaput loquit̉ nobis. l̓ pr̄ loquit̉ dicēſ. q̄ſb̓. po. m. ſb̓ me. dein̄ ex ꝑſōa dd̓ et ipſiꝰeccl̓e ꝯiūctī fatētis gēꝰ hūanū bn̄ficijs d̓ieē īdignū cū d̓ſpct̄ū ⁊ ſb̓ āmaritōne ſubditurDomine quid eſt homo quiainnotuiſti ei? aut filius homīsquia reputas eum:Dn̄e qͥd ē hō ⁊ c. q. hec bn̄ficia hoī dascto dn̄e hō qͥ ꝑ ſe fragil̓ ē et pct̄or. qͥd ē.i. qͣꝫ magnū qd̓ ē. ꝑ hoc. qꝛ īno. ei. ꝑ aſſūptā hūanitatē. q̄ qͣi ꝑ ſe nihil ē. ꝑ te dignū qͥd ē. Totū em̄ qd̓ ē in̄ ē. qꝛ īno. ei.Dein̄ quaſi qͥs cui exponēs īnotuerit ſb̓