Eaſſti.P SCXIILII.

ſteum. Quē cum vidiſſet phyliſteus cōtempſit cūqꝫ iret cōtra Dauid. feſtinansDauid miſit manū in peraꝫ: ⁊ tulit vnūlapidem quē funda iecit. nec pͥmo phyliſteum ꝑcuſſit. nec ſecūdo. ſed tercij lapidis iactu ꝑcuſſit eum in fronte: atqꝫ deiecit. Cūqꝫ cecidiſſet Dauid currens ſtetitſuꝑ eum. Accipiens gladiū eius abſciditcaput eius: ⁊ ita victor extitit: de qua victoria non ſuꝑbiuit: ſed totū deo tribuēsin hoc pſalmo gratias agit: ⁊ ī illa figurali victoria: ſpūalem fideliū ꝯtra diabolum victoriā ſignificari intellexit: qꝛ oīaī figura ꝯtingebāt illis: et d̓ vtraqꝫ victoria in hoc pſalmo gratias agit. Dauidergo totus chriſtus eſt .ſ. caput ⁊ corpuſSolyas diabolus. Arma ſaul legalia ſacramenta ſunt quibꝰ oneratus erat iudaicus populus .ſ. circūciſio: et ſacrificia: ⁊alia viſibilia ſacramenta. Sed quia lex n̄poteſt viuificare vt premētia: nō adiuuātia in temꝑe gratie. chriſtus caput et corpus legis depoſuit ſacramēta. et. v. lapides .i. ipſam legem .ſ. v. libros Moyſi tulit d̓ flumīe .i. a populo illo qui ꝑ flumēſignificat̉: quia labit̉ om̄e ſeculū. ergo inillo flumine .i. in illo populo lapides vacabant īutiles. Sed vt lex eſſet vtilis dd̓.accepit vas paſtorale .i. gratiaꝫ ſine qualex nō poterat impleri: quia plenitudolegis eſt charitas que eſt ex ſpū ſcō. Hoceſt ergo lapides mittere in vaſe paſtoraliquo lac mulgere ſolebat: legi .ſ. aminiſcere gratiā. Sic armatus ꝓcedit totꝰ chriſtus aduerſus ſuꝑbū vnū lapidem miſitquo deiecit: quia vnitas diabolū vincit.ꝑcuſſit in fronte: quia ex eo loco corꝑisſui cecidit .i. in illis membris: vbi ſignuꝫchriſti nō habuit. Deind̓ illo ꝑcuſſo atqꝫdeiecto gladio eiꝰ caput abſcidit. Quiaqn̄ magni eius credūt quos ille in manuhabebat: ⁊ de quibꝰ animas trucidabatꝯtra eum locunt̉: ⁊ ſic caput eius gladioſuo inciditur. Sicut ergo Dauid paruꝰſuꝑbuꝫ Solyā de ſe preſumentē ſuꝑauitita chriſtus ſuꝑbum diabolū occidit .i.humilitas ſuꝑbiam. Deus enī fit humil̓vt diaboli ſuꝑbiam ſternat: ⁊ vt ſuperbi

qui humiles ſanctos dedignarent̉ ſequi.hunc ſaltem velint imitari De hac ergovictoria agit̉ hic. ⁊ eſt ſenſus tituli. Pſalmꝰ iſte eſt Dauid ꝓphete qui hic loquit̉in ſua: vel totiꝰ chriſti ꝑſona. pſalmꝰ dico habitus ad Solyam .i. cōtra Solyamfiguralem ⁊ ſpūaleꝫ: quia hic agit dauidde ſua figurali et myſtica chriſti victoriaex qua et ſua ꝓceſſit. Agens ergo gratiasdeo de ſua victoria. precat̉ etiā vt ille veniat qui diabolū vincat: et fideles liberetNon inſoleſcit dd̓. d̓ victoria vt ſolet hōſed virtuti dei dat. et eſt iſte triumphaliſpſalmus. ¶ Intentiōe monet ad gratiaꝝactiones ꝓ victoria .ſ. ꝙ Dauid figuraliter vicit Solyam. Modus bipertitꝰ ē.Primo agit d̓ victoria .ſ. ꝙ Dauid figuraliter uicit Solyā, ſpūalit̓ ipſe cuꝫ alijsſanctis diabolum que tota victoria indeeſſe dicitur. quia chriſtus de eius ſeminevenit vincere ſuperbiā mundi/ vnde aduentum eius precatur. Secundo ꝓmittit ſe victori cantare in nouo: et veteri. t.precans ꝑ cum liberari ibi. Deus cantiē.no. Dauid ergo nō inſoleſcens de victoria: ſed humiliter gratias agens deo ait.Enedictus dn̄s deusmeus qui docet manꝰmeas ad plium: ⁊ digitos meos ad bellū.Benedictus ſit do. de. m. qui do. ma. mead preliū. qd̓ de ꝓpe fit. et di. m. ad bel.qd̓ de longe fit. Deinde oſtendēs ſibi heceſſe ex gratia ſubdit.Miſericordia mea: ⁊ refugiuꝫmeū. ſuſceptor meus ⁊ liberator meus.Miſericordia mea. E. vn̄ hoc mihi eſt? adeo meo: qꝛ ipſe ē. Oīa mea. ⁊ refu. m. etſuſcep. meꝰ: et liberator meus. EtProtector meus ⁊ in ipſo ſperaui. qui ſubdis populum meum ſub me. Protector meus. Quiaprolixum eſt multas cauſas plene expli-