ciam: ⁊ querit: et pulſat. et faciet vindic.vl̓ cauſas. alia littera. pau. ſpū.Uerū tn̄ iuſri cōfitebunt̉ nomituo. ⁊ habitabūt recti cum uultu tuo.Uerūtn̄ iuſti ꝯfite. Hic eſt cōcluſio pſalmi vbi dicit qd̓ ſi boni liberati ſint: ⁊ deinimicis vindicati. nō ſibi dant: ſed deovnde et habitabunt cum eo. O. d. ⁊ licetboni modo ſint afflicti. Uerūtamē iuſti.hic inter grauia quod laudabilius eſt: etmaxime in futuro dum et cauſas eorumet iudicium facies. Confitebunt̉ nominituo. ſquia meritis ſuis nihil tribuent: ſꝫtue miſericordie: ⁊ ita ſunt recti. Qui enīad ſe flectit cor torquet̉. Qui vero intendit in deum dirigit. et ideo. ibi eſt ei requies vbi cor habet. vnde addit. ī et habitabunt: hi quibus male erat in vultuſuo. in cuius ſudore panē ederunt. et habitabūt cū vul. tuo. Quia deum trinumꝓ vt eſt videbunt. et tunc deterſo ſudorefinitiſqꝫ laboribus: perhenni leticia implebunt̉. et ideo: nihil timetur ab eis inmundo.Pſalmus Dauid.Salmus Dauid. Pſalmusiſte ſubobſcurus eſt. Suntenī in ſcripturis ſanctis profunda myſteria: que ad hocabſcondunt̉ ne vileſcāt. Ad hoc querūt̉vt exerceant. Ad hoc aperiunt̉ vt paſcātScriptura enī ſacra ſi nuſquā aꝑta eſſetnon te paſceret: ſi nuſquā occulta non teexerceret. Hic tamē non alia dicunt̉ qͣꝫ īalijs pſalmis dicta ſunt: ſed eadem licetdiuerſo modo. Ideo eadem: quia oportet ſepius cōmemorari qd̓ cogit munduſobliuiſci. Ideo vero diuina multiplicit̓dicta ſunt: vt varietas locutionis faſtidium tolleret veritatis. Illud autem dequo hic: et in alijs pſalmis tractatur eſtcharitas. Charitas vero eſt amor: ſed nōquilibet. ī Eſt enim amor ethereus. eſt etamor tartaręus. Amant enim ſe inuicemmali: ſed iſte amor tartareus eſt. Alia eſt.

P S¶ AIi.charitas chriſtianoꝝ qua deum propterſe: et ꝓximos ꝓpter deum diligunt quāPaulus diffinit dicens. Finis precepti ēcharitas de corde puro. et ꝯſcientia bona: et fide non ficta. Alibi vero quaſi ſcientibus loquēs dicit. Finis legis eſt charitas: et non dicit ibi que charitas: quiaalibi dixit. Non enim omnia vbiqꝫ dici:aut poſſunt: aut debent. Ideoqꝫ ibi nondixit qualis charitas: ſed ibi determinauit: vbi addidit de corde puro: ⁊ cōſcientia bona: et fide non ficta. Purum auteꝫcor in charitate habes: quādo ẜm deumdiligis hominē: qualit̓ et te ipſum debesdiligere: qd̓ non eſt inter malos. Hec aūtcharitas nos chriſto ꝯpaginat. Per charitatem nāqꝫ quaſi vnus homo eſt caputet corpus. ¶ Propriū vero capitis eſt loqui ꝓ membris ſicut lingua noſtra ꝑſonam omniū membroꝝ ſuſcipit. Ipſa enīpro omnibus verbo fungitur dicens. ꝓpede calcas me: et pro manu vulneraſtime. Ita et chriſtus qui eſt caput ꝓ membris loquit̉ cum quibus eſt vnum. Charitas enim vnum facit nos cum chriſto.Siue ergo caput loquatur: ſiue membrai. ſiue qd̓ dicitur capiti cōueniat: ſiue mēbris: chriſtus loquitur: ſed in voce ciuaquiſqꝫ agnoſcat ſuam tāquam herens inchriſti corpore. Aliquādo enim dicit qd̓ſibi ſoli competit: non tamen ſeparat ſe averbis noſtris: ſed a ſuis ꝓprijs ad noſtra redit: et a noſtris interdum ad ſua ꝓpria tranſit. Chriſtus ergo per totuꝫ hūcpſalmum loquitur: ſiue in ſua: ſiue in ꝑſona membroꝝ. ¶ Intentione monet addeum clamare. Sodus bipertitus eſt.Primo ſciens ꝓpheta hominē implicari peccatis orat vt audiatur. ſubdens aquibus maxime vult liberari. Secūdodicit qd̓ a iuſto correctus ſpernat falſoslaudatores ibi. Corripiet ⁊c. In perſonaigit̉ hoīs peccatis circūuenti: ait oOmine clamaui ad teexaudi me ītende uoci mee cum clamaue/ro ad te.