Aug. Eaſfi.PSCXXIX..
mat ſurgit de ꝓfundo: ⁊ ipſe clamor nōeū ſinit multū in imo eē. Ualde enī in ꝓfundo ſunt qui nec clamāt cū viderint ſequotidianis peccatis obrutos: ⁊ aceruiſquibuſdā: et molibꝰ iniquitatū preſſos:ſꝫ potiꝰ illos irridēt qui eos deū rogaremonēt. hoc ē ꝓfundū ī quo pctōrꝯtemnit: ſicut dic̄ ſcriptura. Pctōr cū veneritī ꝓfundū vicioꝝ ꝯtemnit: Deind̓ ſb̓dit.quid clamauerit? Dn̄e exau. vo. m. Dein̄alijs verbis idem repetit dicens: ⁊Fiant aures tue intendentes: īuocem dep̄cationis mee.Fiant aures tue .i. auditus clementię. intenden. in vo. depręcati. mee. Precibusdeū placat: vt clementer audiat. Deindeoſtendens de quo profundo clamet. aitSi iniquitates obſeruaberisdn̄e: dn̄e quis ſuſtinebit?Si iniqͥ. obſer. l hoc ē ꝓfūdū d̓ quo clamatꝭ ſb̓ molibꝰ nāqꝫ et fluctibꝰ ſuaꝝ iniqͥtatū clamat. circūſpectis enī oībꝰ nulluꝫbonū vidēſ: ſꝫ vndiqꝫ mala: ⁊ cat̓uas ſcelerū ſuoꝝ cernēs qͣi expaueſcēs exclamatO dn̄e ſi iniqͥ. vl̓ tem. obfer i. ad vīdictāet̓nā ſeruaueris. dn̄e quis ſuſti. te iudicēſnullus. nō tm̄ ego. nō dixit ego nō ſuſtinebo: ſꝫ qͥs ſuſtinebit? Quia ꝓpe oīs hūana vita pctīs ſuis circūlatrat̉. oīſqꝫ conſcīa ſuis cogitatiōibꝰ accuſat̉. ⁊ n̄ ē caſtūcor qd̓ preſumat de iuſticia ſua. Preſumat ergo de dei mīa .ſ. qd̓ apud eū ē ꝓpttiatio. vnde ſubditQuia apud te ꝓpiaciatio eſt: ⁊ꝓpter legē tuā ſuſtinui te dn̄e.Quia apud te ꝓpiciatio eſt. Ꝙ. d. quaſpe clamas? Quia eſt in eo miſęricordiaqd̓ ita ait. Quia apud te ⁊c. vl̓ ita iungeNullus poteſt ſuſtinere ſi obſeruauerisiniquitatem: ſed tamē nō deſpero. Quiaapud te ꝓpiciatio ē̄. ī in hoc ē mihi ſpesqꝛ apud te ē ꝓpiciatio .ſ. ſcrificium qd̓ ꝓnobis oblatum eſt quo peccata ſoluit .ſ.
īnocens ſanguis chriſti ꝓ nobis fuſus ⁊oblatus quo delentur omnia peccata nocentium. quo captiui de manu captiuantis inimici r̄dimunt̉. In hoc ergo mihiſpes eſt. Nam ſi iudex ſolum eſſe velles ⁊miſericors eſſe nolles om̄s īiquitates obſeruares. ⁊ quis an̄ te ſtaret? Quis ſtaretī iudicio tuo: Una ergo ē ſpes. qꝛ apudte ē ꝓpi. ⁊ ꝓp. le. t .ſ. ſmīe cū olim premerer ſb̓ lege veteri reos faciēte. ſuſti. te do.ꝓpt̓ le .ſ. mīe et charitatis que viuificat.ſuſtinui que pctā ꝯdonat et decetero monet ne offendat homo. et ſi titubauit remediū dat orādi. Dimitte noͣ. debi. no. ſiet nos di. debi. nō. Et quia hanc legē dediſtiʸ in ipſa neceſſitate. ſuſti. t. exſpectāsquādo venias et liberes ab omni neceſſitate. Sine hac igitur lege miſericordie etcharitatis qua alter alterius onera portat. nullus ſuſtinet. vel fruſtra ſuſtinet.Deinde quaſi quis diceret. Eſt ne verumquod propter illam legem ſuſtinuerisConuerſio fit ad auditores. et ait vtiqꝫSuſtinuit anima mea in uerbo eius: ſperauit anima mea indomino.Suſtinuit anima mea in v̓bo eiꝰſqd̓ nonfallit. qd̓ regnū ꝓmiſit poſt veniam. Accepimus quidem veniam peccatoꝝ. ſedeternam vitam non dū tenemus. debitaſunt deleta. ſed merces eſt adhuc futuraquā ſꝑamus in verbo eius. Si verbumnoſtrū eſſet deberemus timere. ſed quiaverbum dei eſt non fallit. Securi ergoſperamus in eius verbum quod fallerenon poteſt. propter qd̓ ſubdit. ſperauitanima mea in domino.Acuſtodia matutina uſqꝫ adnoctem.A cuſtodia vel vigilia. matutina vſqꝫ adnoctem. Ideo dicit a vigilia matutinaque eſt finis noctis. quia dominus tuncſurrexit qd̓ et in nobis ſperamꝰ ⁊ ex tunchoc cepit anima mea ſperare. et ſperatvſqꝫ ad noctem id eſt vſquequo mori-