Ambro AuMSCXVIII.

dita: mente cernebāt. Hi ergo oculi d̓fecerūt ī eloquiū nimio deſiderio et vehemēti cupiditate tāqͣꝫ oꝑe laſſati. Nō ē eīocioſus q̄ tm̄ v̓bo dei ſtudꝫ nec pluris ēq̄ extra oꝑat̉ qͣꝫ q̄ ſtudiū cognoſcēdū diuinitatis exercꝫ. Ipſa etiā ſapīa maximūopꝰ ē: et an̄fert̉ maria que audiebat marthe que mīſtrabat Et nota ꝙ hic iā theoricꝰ demonſtrat̉ cuiꝰ oculi ī v̓bū dei defecerūt: oculi dico dice. qn̄ ꝯſo. me Ꝙ.moras patior qd̓ ſit vt res dilata dulcior veniat Et not ꝙ ait dicētes. Līguaem̄ ſolet nō oculi loqͥ: ſꝫ vox eoꝝ ē gemitꝰ et or̄oſdū aūt ardēt ſpūalia deſideriafrigeſcunt carnalia. Unde ſb̓dit.Quia factꝰ ſū ſic̄ uter ī pruinaiuſtificatōs tuas n̄ ſū oblitusQuia fac. ſū ſicut vt̄ ī prū. Uter ē carohꝰ mortis: pruina celeſte bn̄ficiū: quo qͣſi gelū ꝯcupiſcētia carnis torpꝫ et cōtrahit̉. q. d. iō ꝯſolare. qꝛ fa. ſū ſi. vt̓ ī pru.idē diuīo bn̄ficio ſcꝫ gelū ꝯtinētie omēꝫcalorē corꝑeū et carnalis ꝯcupiſcētie ardorē reſtrixi Hec pruina carnis ardorēpellēdo r̄frigerat nō adurit. fecūdat ſata nō int̓necat. iōqꝫ forte ī trāſformatōne cū dn̄s gl̓aꝫ reſurrectōis demr̄aret inmōte veſtim̄ta eiꝰ facta ſūt alba ſicut nixqꝛ nō ipſe ſolus erit alienꝰ a ꝯtagiōe pcīſꝫ et q̄cūqꝫ r̄ſuſcitat̉ ꝯgelatis cupiditatibꝰ r̄ſurgꝫ frigidꝰ. vn̄ ī reſurrectōne neqꝫnubēt neqꝫ nubent̉ Boni ergo ſūt vtreſfrigidi .i. ī gelicidio ꝯſtricti pruinis n̄ libidīs calore ſoluti et ſic iuſtificatōes d̓ia mēoria nō labūt̉. vn̄ ſb̓dit: iuſ. tu. n̄ ſūobliſdū aliūde n̄ cogitat̉: qꝛ torpꝫ cupiditas et feruꝫ charitas. Ul̓ ita. iō deſid̓ohoc. qꝛ factꝰ ſū ꝯꝑatōe fut̉i: ſi. vt̄ ī prui.id ē vil̓ et nulli liquori idoneꝰ. et tn̄ iuſ.t. n̄ ſū ob. vl̓ ꝑ pruinā ītelligūt̉ mali qͥ n̄feruēt charitate ſꝫ algēt ī fid̓litatē. et ē iōꝯſolare: qꝛ fa. ſū ſi. vt̓ ī pru i. int̓ malosmihi ꝯmiſſa retinēs: et iuſ. t. qͥbꝰ plenꝰ ēvt̓ n̄ ſū ob. vl̓ qꝛ vt̓ d̓ exuuijs fit mortuiaīal̓. ꝑ ipſū ītelligit̉ iuſtꝰ qͥ caſtigat corpꝰ cū vicijs et ꝯcupiſcētijs q̄ vt pell̓ mortui aīal̓ n̄ ſētit frigꝰ pct̄i qui etiā n̄ frāgit̉ncītatibꝰ qͣ moll̓ ē aīe imꝑiis. et ē: iō ꝯſo

lare: qꝛ fa. ſū ſi. vt̄ ī p. Pruina ſūt peccata ſcl̓i que vt̄ n̄ ſētit .i. carnalia deſid̓ria īme extixi vt ea iā n̄ ſētiā tāqͣꝫ extīcta: ⁊ iōiuſ. t. n̄ ſū ob qꝛ v̓o ſcit tētatōes n̄ eē finiēdas an̄ finē ſcl̓i. de ipſo querit ſb̓dens.Quot ſūt dies ſerui tui? quado faciēs de perſeq̄ntibus meiudicium.Quot ſūt di. q. ita deſidero videre ſalutare: ſꝫ quot ſūt ī hoc ſcl̓o. di. ſer. t. diesait n̄ anni. qꝛ n̄ ſūt anue more ī hac vitaet qn̄ fa. iu. de ꝑſe. m? i. qn̄ fiet vltō de ꝑſe. m. i. diabolo et mīſtris. hoc d̓ iudicoaddit cū queſiſſꝫ d̓ diebꝰ ne qͥs eccl̓aꝫ aliquo tꝑe an̄ iudiciū n̄ fut̉aꝫ putꝫ. nō eī finiet̉ an̄ iudiciū ſꝫ cur d̓ eo querit: cū dicat̉ ī euāgl̓io. n̄ eſt vr̄m ſcire tꝑa et mom̄ta. ꝓphetat aūt hic illā īt̓rogatōꝫ apl̓orū futaꝫ ī qͣ hec ꝓphetia īpleta ē. iō aūtait d̓ ꝑſeqn̄tibꝰ vt qͣi ꝑ hoc notꝫ ꝙ vultdies ſuos claudi vt ab his liberet̉: vl̓ depn̄ti accipit̉ illd̓: qn̄ fa. d̓ ꝑſe. me. d̓mōibꝰ in .i. vidictā. hic eī ꝯtͣit deꝰ ſathanā ſb̓pedibꝰ nr̄isᶠ vl̓ ita vt alteꝝ ad bonos r̄ferat̉. alt̓m ad malos Quot ſt̄ d. ſer. t. i. qͣꝫdiu differs facere ſeruis tuis vīdictā qd̓expedit. q. fac ẜuis ꝓ mīa qn̄ n̄cē ē. et qn̄facies de ꝑſe. me iudiciū. q. facies et impijs ꝓ iuſticiaᶠ naͣ ad hoc vt ꝑſequātur.Narrauerūt mihi iniqui fabulatōnes: ſed non ut lex tua.Nar. m. vt etiā fidē īpediāt falſ. que ī v̓bo d̓lectāt tm̄: vn̄ alij pon̄t d̓lectatōnesqd̓ .i. que d̓lcātō ē ī ſcl̓aribꝰ lr̄is et̓ ī iud̓iſet hereticis .i. di ſis ſectis iud̓oꝝ et hereticoꝝ qui. q. cuiuſdā fabl̓e venias narratſꝫ n̄ ſūt mihi iſta vt lex tua: quiaOīa mādata tua ueritas iniq̄ ꝑſecuti ſunt me adiuua me.Oīa mā. t. ſt̓ v̓i. n̄ vt ī ill̓ ē vāitas. me ergo ī eis v̓itas n̄ v̓ba d̓lcāt cꝰ ē exꝑs vanaet errabūda hēticoꝝ loqͣcitas: ii. q. d. mev̓itas tua d̓lcātʳ et ꝓ. hoc ī. ꝑ. ſ. m. iiuſteqꝛ ī me n̄ niſi v̓itatē ꝑſecūt̉ ergo ad. m. lita ꝯti. īi. q. n̄ mō narrauer̄t fabl̓atōes ſꝫetiā ꝑſe .ſ. me īi. vt deprauēt v̓itatē: ſed