Caſſiª z Am AutPS¶ 1iTN
Teth.Tēth In hac ix. lr̄a gr̄as agit deo dehūiliatōe ⁊ patīa ſua ꝑ quā vēit ad iuſticiā. Et qꝛ bonū ē huiliari ⁊ patīaꝫ hr̄eque tollit t̓ſticiā. et preſtat etiā ī t̓bul̓oibꝰiocūditatē. iō ꝯgrue huic octōario pͥſcribit̉ lr̄a teth que int̓pretat̉ bonū l̓ excluſio. qꝛ hic d̓ patīa agit. que excludit t̓ſticiā d̓ aduerẜ et facit bonū ⁊ iocūduꝫpati. martyres eī qͣ v̓e militāt chriſto. ꝑſecutōs. gladios. īcēdia. n̄ tim̄tes. īfeſtiſetiā r̄gibꝰ ſe obtuler̄t atꝫ īpatīe affectū excluſer̄t. q. d. doce me iuſtificatōs. qꝛ iamoītatē feciſti cū ſeruo tuodn̄e ſcd̓m uerbū cuumFeci. o do. boni. vl̓ iocūditatē vl̓ ſuauitatē cū ſer. t. ſi. feciſti. vt bonū d̓lectꝫ faciēdo filiū qͥ ſeruꝰ fuit. et ē magnū d̓i donū. vt bonū opꝰ n̄ tīore pene fiat. ſꝫ amore iuſticie. n̄ ẜuil̓r ſꝫ liberal̓r. Seruꝰ em̄qd̓ pͥꝰ erat n̄ māet ī domo dn̄i ī et̓nū. filiꝰmāet qd̓ mō ē. de ẜuo eī factꝰ ē filiꝰ. Uelita vt etiā mō ītelligat̉ ẜuꝰ .ſ. hūil̓. n̄ ſuꝑbꝰ. et ē. feci. boni. hoc n̄ mutat̉: cuꝫ ſer. t.qd̓ mō ſū. q̄ prius cū liberto amare egiſti. cū hō volēs ſe a dei ẜuitute emācipare: factꝰ ē liber ſuꝰ malā adeptꝰ libertatēEſt eī libertas bōa ⁊ mala. ſic̄ ⁊ ẜuitꝰ. feciſti dico. ẜm v̓. t. i. ẜm ꝓmiſſiōnē tuamque ẜm fidē firma ē oī ſemī. d̓in̄ ꝙ ſe accepiſſe ꝯfeſſꝰ ē petit augeri ⁊ ꝑfici dicēsBōitatē ⁊ diſciplīaꝫ ⁊ ſciaꝫ doce me: qꝛ mādatis tuis credidiBoni. et diſci. et ſci. do. mel Qui iā dixerat bōitatē feciſti quō dicit bōitatē doceme niſi vt gr̄a d̓i magis magiſqꝫ ei augeat̄. hāc v̓o docꝫ cū charitatē īſpirat. vtn̄ extīore oꝑet̉ ſꝫ ex aōre. et ſit ei bōi d̓lectato. et ē. do. m. bo. li. charitatē īſpiraet diſci. do. i. patīaꝫ daʸ q. ad̓o ſit dulcedo bōi vt aōre d̓i l̓ ꝓximi qͣſlibꝫ ferā paſſiōēs. et ſci. do. m. i. m̄tē illūiaʳ cū eī tāta ē charitas vt t̓bulatōe n̄ poſſit extingui. tc̄ ſcīa que an̄ īflarꝫ vtil̓ ē. qͣ ſibi ipſihō īnoteſcit. qͣ ſcit qͦd̓ meruit. ⁊ accepitqd̓ poſſit l̓n̄. Et nota ꝙ ait docẻ aliud ēdocere. aliud dr̄e. n̄ ē docere ſꝫ dr̄e. vbi
nēo diſcit. nēo eī docet̉ niſi diſcat et nēodiſcit niſi doceat̉. iōqꝫ ſi diſcipl̓s n̄ capͥ q̄audit. n̄ pt̄ doctor dicere. ego eū docui.ſꝫ ego ei dixi. ⁊ iō deꝰ qn̄ vult docē pͥꝰ datītellctꝫ ſn̄ quo nēo diſcerꝫ. vn̄ dr̄. ⁊ aꝑuit ill̓ ſēſū vt ītelligerēt ſcpͥt̉as. docꝫ ergobōitatē īſpirādo d̓lcātōꝫ. hoc eī n̄ docet̉ſi n̄ det̉. docꝫ diſciplīaꝫ tꝑādo t̓bul̓ōꝫ emͥdatoriā. q̄ n̄ audiēdo l̓ legēdo vl̓ cogitādo diſcit̉. ſꝫ exꝑiēdo docꝫ ſcīaꝫ. īſinuādo ꝯgnitōꝫ. hoc eī docēdo dat̉. qͥd eī aliud ē docere qͣꝫ ſcīaꝫ dare? docꝫ aūt deꝰ etſcire ſciēda. īſpirādo v̓itatē. et facere faciēda. īſpirādo ſuauitatē. docꝫ ergo illafacere. hec ſcireʳ iō doce. qꝛ mā. t. cre. Cōueniētiꝰ videret̉ dixiſſe. mādatis obediui. mādatis eī ꝯuēit obedire. qꝛ mādata faciēda ſuſcipīꝰ. ꝓmiſſis ꝯuenit cred̓re. ſꝫ ꝯgrue ait. māda. tu. cre. ſſ. ꝙ tu illamādaueris. n̄ aliqͥs hō. licꝫ ꝑ hoīeꝫ mīſtrata ſint. et ē ſēſus. Fid̓s q̄ credidi iſtatua eē mādata. īpetrꝫ a te gr̄aꝫ qͣ faciamiſta. q̄ tu mādasʸ hoīs eī n̄ ē ſꝫ d̓i mādare⁊ vn̄ fiat dare vl̓ ita. bōi. feci. dico doceme iuſti. qͣs. n̄ alias q̄ro ſꝫ qͣs alijs feciſtiIocuditatē eī fe. cū ſer. t. do .ſ. alio quolibꝫ. q. iocūdaſti alijs. et hoc ẜm v̓. t. i.ꝑ filiū tuū. nihil eī v̓e iocūd̓ niſi ẜm verbū d̓i. ml̓ta vidēt̉ ī hoc ſcl̓o iocūdā. quen̄ ſt̓. ml̓ta ſuauia. qꝛ vſui nobis ſt̓. ſꝫ ead̓nihil poſſt̓ ꝓdeſſe d̓fūctis. et qꝛ alijs iocūdaſti: iocūdā etiā ⁊ mihi ne fatiger. ⁊ hꝰē qd̓ dic̄. bōi. l̓ iocu. ⁊ diſ. et ſci. do. me.hec merito. qꝛ mā. t. cre. q̄ eī credit mādatis ſcīaꝫ eoꝝ q̄ ī mādatiſ docēt̉ pt̄ hr̄eEcce ꝑ fidē hēt̉ ſcīa qͣ v̓a ꝯgnitō ē eoꝝ q̄ſt̓. vn̄ ſalo. deꝰ mihi d̓dit eoꝝ q̄ ſt̄ ꝯgnitionē v̓ā. ꝑ ſcīaꝫ v̓o aſſūit̉ diſciplīa. qd̓ eīſcīꝰ placere d̓o poſſe ī eo nos ip̄a ꝯuerſatō delectat. que diſciplīa et ſi ſit amaracarni. dēt eē iocūdā m̄ti. qꝛ ſuauis ē domīꝰ qͥ dicit. tollite iugū meū. qꝛ le. ⁊ onꝰm. qꝛ ſu. ē ꝑ fidē eī mādatoꝝ ſcīa eoꝝ aſlūit̉. ꝑ ſcīaꝫ diſciplīa. ꝑ quā fit bōa ⁊ iocūda. Ideoqꝫ ad illa tria vnde hoc r̄tul. t .ſ. quia mādatis tuis credidi. ſequit̉.Priuſqͣꝫ hūiliarer ego deliqͥ ꝓpterea eloquiū tuū cuſtodiui.