Druckschrift 
Glossa magistralis Psalterii
Einzelbild herunterladen
 

Auſ Caſſi AmbroPSCXVITI.

Media no. li. grauiori t̓bulatōe d̓ijciebar: ſꝫ ſur. fortiꝰ ad ꝯfi. t. Gr̄e nāqꝫ agēde ſūt d̓o oībꝰ que nobis accidut. ſicpōt teneri dn̄s. ad ꝯfitēd̓ dico: ſr̄ iu. iuſ.t i. ꝯfitebor tibi ſciēs. qꝛ et hoc qd̓ funeſcircūplectūt̉ me iuſto iudicō d̓i ē. qd̓ īcipit a domo eꝰ. qꝛ v̓o hec predc̄a bōa fiūtgr̄a dei ieſū chriſtū vox ipſiꝰ ſaluatoris. hic ſuis mēbris adiūgit̉. hoc proprie ad caput ꝑtinet. quod ſequitur itaParticeps ego ſū oīm timētiūte: cuſcodiētium mādata tuaEgo .ſ. chriſtꝰ ſū ꝑti. hūana nat̉a diuīagr̄a. oīm c. ſita hoc dicit vt et apl̓s adhebreos ait. ſcīficat ſcīficat̉ ex vnoſūt oēs ꝓpt̓ qd̓ ꝯfūdit̉ eos vocare fr̄eſet itē. ipſe ꝯmūicauit eiſd̓ʸ eēmꝰ ꝑticipes eiꝰ diuītatis niſi ipſe eēt ꝑticeps nr̄emortalitatis. hāc v̓o eꝰ ꝑticipatōꝫ dat̉nobis gr̄a vt caſte tīeamꝰ et cuſtodiamꝰmādata. vn̄ ſb̓dit. oīꝫ ti. te: corde. et cuſ.oꝑe man. et ē ſenſus. ꝑti. oīm .ſ. vt hoctieāt et cuſtodiāt: que duo ꝯgrue iūgit.qꝛ tīet cuſtodit Et qꝛ hoc factꝰ ēticeps fr̄m multū fructu fecit granū frumenti. de ipſo fructu ſb̓dit.Mīa tua dn̄e plēa ē terra: iuſtificatōes tuas doce me.Mīa t. do. ple. ē. ī qꝛ īpiꝰ iuſtificat̉ in cꝰgr̄e ſcīa vt ꝓficiat̉ adiūgit. iuſti. Q. qꝛra ē plēa mīa. iuſti. tuas doce me. Al̓r ab illo loco. Depre. ſūª et agit deij. aduētu vbi chriſtū ī maieſtate viderepetit. q. d. qꝛ portio mea es do. d̓pre.ſū ī to. cor. m. vid̓e fa. t. .i. maieſtatē diuītatisʳ hāc faciē petit vid̓re hic ſꝫ ī futura r̄ſurrettōe. vn̄ dicit dn̄s moyſi.videbit me et viuꝫ Sꝫ qꝛ p̄cor ē iſtepetit vt mīaꝫ hēat qd̓ meritis pt̄. vn̄ſb̓dit. miſe. m. ſe. elo. tꝭ quo ꝓmittis ſcīsviſiōꝫ d̓itatis. et dēs miẜeri. qꝛ cogi. ⁊c.vl̓ ita ꝯti. dixi cuſto. le. et: cog. vi. m..i. que eēnt viemee. et hīta viſiōe. ꝯuer.pe. m. ī te. t. hic ē ordo ꝯuerſiōis. et: ꝑa.ſū et ſū. vt cu.. t. hoc mutat̉ªſū t̓batꝰ etſi fūes pcō. cir. ſūt m. tot ſūt laquei quot ſūt pct̄a. hoc ẜm corpꝰ quo

uīꝰ legi pctī nos circūplectūt̉: ſꝫ aīꝰ reluctās legē obliuiſcit̉. vn̄ ſb̓dit. legē t. ſū obli. Sꝫ me. noc. ſur. ſatis ē diesad precādū īmo et ī nocte orādū ē ne ſōnolētꝰ capiat̉. Tūc feruꝫ carnis illecebra. tūc tētator illudit et ipſe dn̄s ꝑnoctauit ī orōe. vt te ꝓprio ad precād̓ īuitaret exō. Tūc em̄ tetator retia tēdit iacit: qͥbꝰ mentē t̉bare poſſit īꝓuidā. Tūcſpūales neqͣcie nefas ſuadere cōtēdūtqn̄ nullus cl̓pe arbit̓. nullus crīmīsſciꝰ. nullus pōt teſtis erroris: tūc varias diſceptatōes pectori dormiētis īfūdūt Prouidēd̓ ē ergo vt eo tꝑe quo potes vīcere neqͣqͣꝫ vīcēdi tꝑs amittas. ſurge ergo ad precād̓ deū ea hora tētatorꝯſueuit irruere ſolꝫ aduerſus tētatōeſgraues remediū venire celeſte .ſ. me. no.quo tꝑe pͥmogēita egypti ꝑcuſſa ſūt qn̄etiā ſpōſus vēt̉ꝰ ē. tūc ſurgit ne int̓ fatuas v̓gīes remāeat. ſeqͥt̉. ad cōfi. q. ſurgebā. ad hoc vtiqꝫ. ad ꝯfi. ſr̄ in. iuſ. t.id ē ad laudandū te de iudicijs iuſticietue q̄bꝰ flagellas filios quos r̄cipis. itaſur. ad ꝯfi.. ego dico īhiās ī illd̓ bonuꝫqd̓ ē: ſr̄ iu. iuſ. t. i. poſſūt mereri flagella qͥbꝰ iuſtificas: et vt breur̄ ſr̄ioracludā. ꝑti. e. ſū o. vl̓ ita ꝯti. ſim tal̓ſr̄bio: ſꝫ ꝑti. e ſ. o. Mēbꝝ ꝑticeps ē totiꝰ corꝑis ita portio eiꝰ ē dn̄s vt particeps ſit: vniꝰ ſꝫ oīm eccl̓aꝝ. Tāta ētꝰ vnitatis ſit ꝑticeps chriſti hūil̓r dr̄ꝑticeps famuloꝝ qd̓ ē et chriſti ꝑtici vn̄ apl̓s. ꝑticipes chriſti facti ſūꝰ ſeqͣt̉timē. teʳ Ecce int̓ rudes hūil̓r ſe ꝯſtituit.Initiū ſapīe ē tīor dn̄i tn̄ ſūt ocioſi. vn̄ ſb̓dit. et cu.. t. hoc totū ē mīatua ſic̄ oīa: qꝛ o dn̄e. ē ple. mīa t. ſpūaliet tꝑali: qꝛ fidē vbiqꝫ dilatauit: et ſolemſuum oriri facit ſr̄ bonos et malos. et qꝛego ſū ꝑticeps et bonū ē a te ergo iuſ.tu. do. me. ſe cuſtodiſſe dixit: ſꝫ hicpetit āpliꝰ doceri. qꝛ ſꝑ querēde ſunt adꝓuectū. īiqͣ ē bōe rei ſatietas. āt aitdoce. quia non eſt alius doceat. Ipſeem̄ ſolus eſt magiſter: ſicut ipſe ait. vn̄eſt magiſter veſter.Teth.