Druckschrift 
Glossa magistralis Psalterii
Einzelbild herunterladen
 

Cai. AutͣPSCIII.

Poſuiſti te. Q. d. v̓e occidit ſol qꝛ eo occidēte poſu. te. et fa. ē In apl̓is ſcꝫ vt īpetro negauit ad lr̄aꝫ etiā poſu. te vj.hora crucifixꝰ ē dn̄s facte ſūt tenebre:et fa. ē nox id ē obſcuritas qꝛ tenebre illedenſe fuer̄t vt nox: vl̓ ita occūbēte v̓o ſole poſu. te: id ē cecitatē ī iud̓is et fcā ē n.ī eis id ē obſcura m̄tis obſtīatō et ī ipſaꝑtrā. o. be. ſil ita accipiūt hic beſtieſilue vt ſupra Supra accipiūt̉ beſtieſilue ꝯuerſi id ē gētiles hic demones vtchriſtꝰ d̓r leo et diabolus leo quos antegeneral̓r dixerat beſtias: deinde ī catl̓osdiuidit et in leones dicensCatuli leonū rugiētes ut rapiāt: q̄rāt a d̓o eſcam ſibi.Catl̓i le: rug. ꝑtrāſibūt id ē frem̄tes Sūt pͥncipes d̓monioꝝ: ſūt et catl̓i id ē ꝯtēptibilia d̓mōia que ī tenebris querūt ſeducere aīas: ipſe maior ē leo. ſēꝑ circuit que. quē d̓uo. Paſcūt̉ aūt erroribꝰ hominū Cibꝰ ẜpētis ē t̓raᵉ Beſtie ergo etcatl̓i ſūt demōes tꝑe paſfiōis chriſti īuener̄t corda titubātiū apl̓oꝝ: ſeqͥt̉ vt rapiāt qm̄ ꝑtrāſibūt ad hoc vtiqꝫ vt rapi.et querāt a d̓o eſcā ſibiʳ quia nec tentarepoſſūt niſi deo ꝑmittenteOrtꝰ ē ſol ꝯgregati ſūt: ī cubilibus ſuis collocabuntur.Ortꝰ ē ſol: Pꝰqͣꝫ dix it qͥd fecit occaſuſ v̓iſol̓ ſb̓dit ortū et qd̓ facit ipſe ortꝰ..ī nocte ꝑtrāſibūt catl̓i ſꝫ chriſto r̄ſurgēte qꝛ ī oībꝰ poſſūt: vl̓ ī cubilibꝰ id ē incordibꝰ ꝑtinaciū ꝑmanēt: et hoc ē qd̓ dicit. Ortꝰ ē ſoll i. chriſtꝰ recepit aīaꝫ quaꝫpoſuit et ꝯgre. ſūt catl̓i leonū: qꝛ r̄cedūta ꝑſecutōne eccl̓ie ī toto orbe clarificatochriſto Quibꝰ ortꝰ ē ſol audēt eos īuadere leōes qꝛ hn̄t ſignū thau ſcpͥtū infrōtibꝰ ſuis vt illi ī ezechiele hoc ſignoſūt liberati Et nota qꝛ ſicut ī occaſu chriſti ꝑtrāſeūt catl̓i leonū et ī ortu ꝯgregāt̉ſic chriſtꝰ ī aliquo occidēte pct̄m īgerꝫmala eod̓ r̄ſurgēte gr̄aꝫ fugiūt: ſeqͥt̉ etī cubi .ſ. ii. ī cordibꝰ fideliū collo. necfaciūt impetū ī ſanctos Et ſicExibit ad opꝰ ſuū: ad o-

ꝑatōꝫ ſuā uſqꝫ ad ueſꝑamExibit ad o. ſ vt īcipiat bn̄ oꝑari: etad oꝑ. ſuā vt ꝯtinuet ꝑſeuerādo vſꝫ adveſꝑam id ē vſqꝫ ad finē ſcl̓i quia licꝫī ſecuritate pacis bōa oꝑari: ſed ī veſpa.i. ī ſīe mūdi er̄t ꝯtēbratō grauis īpetꝰQuā magnificata ſūt oꝑatuadn̄e: ora ī ſapīa feciſti: repletaeſt terra poſſeſſione tuaQuā magni. ſūtʳ his oībus īſpectis oīs credēs magno exultat gaudio admirat̉ pōt eloqui. admirādo ergo exclamat: qꝛ hec predcā feciſti ergo o do. magni. ſūt id ē magna ſūt ml̓ta et qͣꝫ mag.ſūt: qꝛ pōt explicari: oꝑatꝭ que ad lr̄aꝫſupra expoſita ſūtᶠ vel myſtica vbi factavn̄ ꝓceſſer̄t hec magna? Ecce oīa in ſapīa li. ī chriſto feci et qꝛ ml̓ta ſūt īple. ēra poſ. t. vel creat̉a tua alia lr̄a ad lr̄aꝫ chriſtū. deꝰ pr̄ creauit: qͥdqͥd ē ī t̓ra etī mari et ī celo: ſꝫ qd̓ hic dicit meliꝰ myſtice accipit̉ de noua creatura quā eruita vet̓i hoīe chriſtus qua īpleuit orbēre id ē eccl̓am. Granu frumēti cadēs īterrā multū fructū attulit. an̄ ſingulariter erat dōec̄ trāſiret: ſꝫ qn̄ paſſionē trāſiuit drachmā ꝑditā īueīt et ouē errabū ad gregē r̄duxit vnde gaudium ē ſedtamen eſt adhuc ꝑegrinatō: adhuc ſecu quatit̉ fluctibus tētatōnū et tempeſtatibus tribulationum.Hoc mare magnū ſpacioſūmāibꝰ. illic reptilia quoꝝ eitnumerus.hoc mare magnū. Scd̓a pars vbi dicitquomō eccleſiā mare ſeculi ꝑducit adlittus patrie. Quaſi diceret. Impleta ēterra creatura tua Sed nondum ſumin terra viuentiuꝫ vbi eſt portio noſtraimmo mare id ē ſcl̓m adhuc trāſeudn̄ e.hoc aūt mare mag. eſt et ſpaci. maibusexercendis. Difficile ē ibi bn̄ oꝑari et illic .i. ī illo mari ſūt repti .i. mali ſpiritusquoꝝ īſidie ẜput: quoꝝ ē nu. ſqꝛ inſiūmere īſidie reput ī hoc ſcl̓o et īcautos decupāt Adhuc ī his amaris aquis ſunt.