Druckschrift 
Glossa magistralis Psalterii
Einzelbild herunterladen
 

PoLXXXVIII

Aug. Eaſſi.Tu hūiliaſti ſic̄ uulneratū ſuꝑ: ī brachio uirtutis tue diſꝑſiſti inimicos cuos.Tu hūiliaſti ſuꝑ .i. draconē ī mari ſacē ad illudēd̓ ei huilē chriſtū ī quoalij ſūt huileſ huīliat̉. huīlauit em̄ ſe chriſtꝰ. vt huīliaret ſuꝑbū Suꝑbus enī ſuꝑhos tenebat ſicut vul. vulnerat̉ diabolꝰvulnerato chriſto nōdū ex toto mortuꝰeſt. humiliatus ergo eſt ꝑdendo quos tenebat vulneratus: penetrata carne quā habebat. ſꝫ ꝑcuſſo cord̓ vbi ſuꝑbiebatſequit̉ in bra. vir. t. i. ī fortitudine tua. lin chriſto diſꝑ. ini. t. i. aerias poteſtatesvel inimicos .i. iudeos mūdū diſꝑ. vl̓diſp. ini. i. de homībus alios aſſumſiſti ſūt ſpolia diaboli. alios reliqͥſti quospoſt eum abire permiſiſti. Id̓o aūt in celo triumphaſti de diabolo. quiaTui ſūt celi tua eſt terrā: orbēterre pleitudīeꝫ eiꝰ fūdaſti:aquiloneꝫ mare tu creaſti.Tui ſūt celi. ideo aut in t̓ra triumphaſti iudeo. et .i. qꝛ tua ē. ad litt̓. et qꝛ eiꝰ eſtcelū et t̓ra. Tur ergo illi ī alienis ſuꝑbirēt; ſequit̉. tu fun .i. firmaſti orbeꝫ ter. etple. eiuſ. cur ergo in ſe erigunt? cuiuſ ēābitus mūdi et oēs creature que ī eo ſūtaquilo .i. diabolū. et mare .i. ſcl̓m tu creaſti ſtulte ergo ſe erigūt ꝯtra eum a quocreati ſūt. vel myſtice ſic pōt legi. confitebunt̉ celi mirabil̓. t. d. merito qꝛ tui ſūtceli .i. ſ apl̓i pluūt alijs v̓itatē. et tua ēt̓ra .i. eccīa que excipit v̓itatem ī circuitutuo. hac aūt pluuia tu.. or. i. totā eccleſiā. et ple. eiꝰ .i. ea eos q̄buſ quotidieimplet̉ aqͣlo .i. diabolū dixit. ponaꝫ ſede m. ab aqͣlone et ē. ſi al. et mare .i. amaros qͥbus turbat̉ eccīa tu creaſti. qd̓ ergoillis feciſti. plus valet ad dn̄ationē tuāqꝫ illoruꝫ voluntas ad maliciam ſuam.Chabor hermō: ī noīe tuo exultabūt tuū brachiū potn̄a.Chabor et her. Iſti ſūt mōtes ſyrie. ī int̓pretat̉ aūt thabor venienſ lumen. hermōanathema eiuſ a ſūmo .ſ. luīe. qd̓ illūinat

om. ho. ve. ī h. mun. venit lumē gr̄e quoveniente fit anathema eꝰ .i. diaboli noſtenebat ī ore ſuo ī errore ſuo qd̓ ē dr̄e ate datū eſt nobis vt illumīemur. vt ānathema demus diabolo q. d. hec oīa feciſti. et in̄ thabor .i. illi ad quos a te lumīeſummo venit lumē. et hermō .i. anathema dāt diabolo exul. ī no. t. ī. ſuiſ meritis. vl̓ qꝛ thabor hermō montes ſūtſyrie. et eos accipiūt̉ gentes a ꝑte totū ſynecdochē que exultabūt chriſto veīente. Ul̓ allegorice ſic legit̉. thabor .i. iudei ad quos primū venit lumē. hermōi. gentes que priuſ erant anathematizateī noīe t. exul. ꝯiūctis ī angl̓ari lapide duobus ꝑietibꝰ tu. bra. q. d. te facti ſumꝰa te etiā d̓fēſi ſumꝰ. qꝛ tu. bra. quo hūiliaſti ſuꝑbū. ſemꝑ ē cum poten. et ſemper.Firmet̉ manꝰ tua exultet̉ˣ dextera tua: iuſticia iudiciuꝫ preꝑatio ſedis tue.Manus tua .i. ī oꝑatio tua firmet̉ cōtraſuꝑbos vt hūilient̉ et exal. dex. t. i. numerus eoꝝ ī d̓xtera locādi ſūt clarificet̉ etaugeat̉. In fine autē erūt iuſti. et iudi.i. māifeſtatō iuſticie tue iudicij tui cuꝫſeꝑabunt̉ oues ab hedis. que nūc occulta ſūt et tūc erit preꝑatio ſe. t. vtiqꝫ hocerit in die iudicij. Sedes autē dei eſt et̄na ſed in iuditio apparebit parata ipſe videbit̉ iuſte iudicare. ē. Sedes tuaapparebit in iudicio parata ad faciendāiuſticiam iudiciū .i. ad iuſte iudicādūNunc ergo int̓im quid: ecce.Miſericordia ueritaſ p̄ced̓ntfacieꝫ tua: beatꝰ populꝰ qui ſcitiubilationem.Miſericordia veri. prece. fa. t. i. faciemtui poſt iudicaturi. q. linteriꝫ preit miſericordia quā deles peccata. et veritasimples ꝓmiſſa vt timeāt̉ futura iudicia que gaudia ſufficiāt exponi. aitbeatꝰ ē populꝰ qui ſcit iubi .i. ſcit illogaudēd̓ ēe. qd̓ dici poſſe nouit. iubil̓ꝰem̄ gaudiū ē qd̓ v̓bis explicari pōt. nectn̄ penitꝰ reticeri vn̄ aūt iubilatō: gia deo oīo. de te hoīe. hoc ē qd̓ ſbdit.