PoLXXXVIII
Aug. Eaſſi.Tu hūiliaſti ſic̄ uulneratū ſuꝑbū: ī brachio uirtutis tue diſꝑſiſti inimicos cuos.Tu hūiliaſti ſuꝑ .i. draconē qͣ ī mari ſacē ad illudēd̓ ei qͥ ꝑ huilē chriſtū ī quoalij ſūt huileſ huīliat̉. huīlauit em̄ ſe chriſtꝰ. vt huīliaret ſuꝑbū Suꝑbus enī ſuꝑhos tenebat ſicut vul. vulnerat̉ diabolꝰvulnerato chriſto nōdū ex toto mortuꝰeſt. humiliatus ergo eſt ꝑdendo quos tenebat vulneratus: n̄ penetrata carne quān̄ habebat. ſꝫ ꝑcuſſo cord̓ vbi ſuꝑbiebatſequit̉ in bra. vir. t. i. ī fortitudine tua. lin chriſto diſꝑ. ini. t. i. aerias poteſtatesvel inimicos .i. iudeos ꝑ mūdū diſꝑ. vl̓diſp. ini. i. de homībus alios aſſumſiſtiq̄ ſūt ſpolia diaboli. alios reliqͥſti quospoſt eum abire permiſiſti. Id̓o aūt in celo triumphaſti de diabolo. quiaTui ſūt celi ⁊ tua eſt terrā: orbēterre ⁊ pleitudīeꝫ eiꝰ tū fūdaſti:aquiloneꝫ ⁊ mare tu creaſti.Tui ſūt celi. ideo aut in t̓ra triumphaſtid̓ iudeo. et .i. qꝛ tua ē t̓. ad litt̓. et qꝛ eiꝰ eſtcelū et t̓ra. Tur ergo illi ī alienis ſuꝑbirēt; ſequit̉. tu fun .i. firmaſti orbeꝫ ter. etple. eiuſ. cur ergo in eū ſe erigunt? cuiuſ ēābitus mūdi et oēs creature que ī eo ſūtaquilo .i. diabolū. et mare .i. ſcl̓m tu creaſti ſtulte ergo ſe erigūt ꝯtra eum a quocreati ſūt. vel myſtice ſic pōt legi. confitebunt̉ celi mirabil̓. t. d. ⁊ merito qꝛ tui ſūtceli .i. ſ apl̓i q̄ pluūt alijs v̓itatē. et tua ēt̓ra .i. eccīa que excipit v̓itatem ī circuitutuo. hac aūt pluuia tu. fū. or. t̓ i. totā eccleſiā. et ple. eiꝰ .i. ea l̓ eos q̄buſ quotidieimplet̉ aqͣlo .i. diabolū qͥ dixit. ponaꝫ ſede m. ab aqͣlone et ē. ſi al. et mare .i. amaros qͥbus turbat̉ eccīa tu creaſti. qd̓ ergoillis feciſti. plus valet ad dn̄ationē tuāqꝫ illoruꝫ voluntas ad maliciam ſuam.Chabor ⁊ hermō: ī noīe tuo exultabūt tuū brachiū cū potn̄a.Chabor et her. Iſti ſūt mōtes ſyrie. ī int̓pretat̉ aūt thabor venienſ lumen. hermōanathema eiuſ a ſūmo .ſ. luīe. qd̓ illūinat
om. ho. ve. ī h. mun. venit lumē gr̄e quoveniente fit anathema eꝰ .i. diaboli q̄ noſtenebat ī ore ſuo l̓ ī errore ſuo qd̓ ē dr̄e ate datū eſt nobis vt illumīemur. vt ānathema demus diabolo q. d. hec oīa feciſti. et in̄ thabor .i. illi ad quos a te lumīeſummo venit lumē. et hermō .i. qͥ anathema dāt diabolo exul. ī no. t. n̄ ī. ſuiſ meritis. vl̓ qꝛ thabor ⁊ hermō montes ſūtſyrie. et ꝑ eos accipiūt̉ gentes a ꝑte totūꝑ ſynecdochē que exultabūt chriſto veīente. Ul̓ allegorice ſic legit̉. thabor .i. iudei ad quos primū venit lumē. ⁊ hermōi. gentes que priuſ erant anathematizateī noīe t. exul. ꝯiūctis ī angl̓ari lapide duobus ꝑietibꝰ tu. bra. q. d. aʳ te facti ſumꝰa te etiā d̓fēſi ſumꝰ. qꝛ tu. bra. quo hūiliaſti ſuꝑbū. ſemꝑ ē cum poten. et ſemper.Firmet̉ manꝰ tua ⁊ exultet̉ˣ dextera tua: iuſticia ⁊ iudiciuꝫ preꝑatio ſedis tue.Manus tua .i. ī oꝑatio tua firmet̉ cōtraſuꝑbos vt hūilient̉ et exal. dex. t. i. numerus eoꝝ q̄ ī d̓xtera locādi ſūt clarificet̉ etaugeat̉. In fine autē erūt iuſti. et iudi.i. māifeſtatō iuſticie tue ⁊ iudicij tui cuꝫſeꝑabunt̉ oues ab hedis. que nūc occulta ſūt et tūc erit preꝑatio ſe. t. vtiqꝫ hocerit in die iudicij. Sedes autē dei eſt et̄na ſed in iuditio apparebit parata cū ipſe videbit̉ iuſte iudicare. ⁊ ē. Sedes tuaapparebit in iudicio parata ad faciendāiuſticiam ⁊ iudiciū .i. ad iuſte iudicādūNunc ergo int̓im quid: ecce.Miſericordia ⁊ ueritaſ p̄ced̓ntfacieꝫ tua: beatꝰ populꝰ qui ſcitiubilationem.Miſericordia ⁊ veri. prece. fa. t. i. faciemtui poſt iudicaturi. q. linteriꝫ preit miſericordia quā deles peccata. et veritas qͣimples ꝓmiſſa vt nō timeāt̉ futura iudicia que gaudia cū nō ſufficiāt exponi. aitbeatꝰ ē populꝰ qui ſcit iubi .i. q̄ ſcit d̓ illogaudēd̓ ēe. qd̓ dici poſſe n̄ nouit. iubil̓ꝰem̄ gaudiū ē qd̓ v̓bis explicari n̄ pōt. nectn̄ penitꝰ reticeri vn̄ aūt iubilatō: d̓ giad̓ deo oīo. n̄ de te hoīe. ⁊ hoc ē qd̓ ſbdit.