Fa.Aug. jͣPS.LXX.
Potentiam tuā ⁊ iuſticiam tuādeus uſqꝫ in altiſſima que feciſti magnalia. Potētiā tuā. Hic oſtēdit quid preſtitit brachiū. Ꝙ. ne derelinqͣs o deꝰ donec anūciē. Potentiā liberādi: qͣ ꝑͤ incarnationē captiuos liberas. ⁊iuſti. t. puniendi qͣ hoīem peccantē iuſtoiudicio dānas. ego dico ducēs predicationē meā. vſqꝫ ī altīſ.ᵉ ſuꝑ que ē filiꝰ deiuſqꝫ ad hoīeꝫ exaltatū ſr̄ altiſſima: qꝛ hōdeus ſedet ad dexterā pr̄is regnās cū eo.Dico annūciē potentiā et iuſticiam. queduo feci. magn̄.ᵉ vtrūqꝫ enī mirabile ē ꝑgr̄aꝫ redimi hoīeꝫ qui ꝑ ſuā iuſticiā danatꝰ erat. Per iuſticiā enī adam expulitde ꝑadiſo. Per gratiā latroneꝫ accepit.vel ita: ne derelinquas donec annuciem.Potentiā qua homo potens ē ad bonūeſſe. tuā: nō hoīs: quia nihil eſt homoex ſe. et iuſticiā. qua iuſtus ē homo eſſe.tuā: nō hoīs. o deus. ſet ne putes ꝙ ſolꝰhomo egeat gratia: qꝛ ꝑuenit gratia tuavſqꝫ ī altiſſima que feci. magna. qꝛ eosqui ſunt in altiſſimis .i. om̄s ordines celeſtes. fecit deus ꝑ gratiā cum non eſſentmagnos: et ꝙ iuſte et beate viuūt: et cōtinet in eo quot ſunt.Deꝰ quis ſimilis tibi. Deus quisſil̓is tibi. Tercia ꝑs vbi dicit cui ꝑſone:que gr̄a ſit .ſ. captiue que ē vtraqꝫ reſurrectio mētis et corꝑis. vn̄ ꝓmittit gr̄as.Ꝙ. d. tua potētia ē ī altiſſimis: et cū hocſit. o deus quis ſi. ti. in naͣ vl̓ potentia?nullus: ſquia nil tibi ſimile: et tn̄ homoſtultus ſe extollit: et credit diabolo ſuggerenti. Eritis ſicut dij: et inde captiuꝰ.Oīs enī adam ſimilis: dum ꝑuerſe vulteſſe ſimilis deo: cadit in captiuitatē. vn̄clamet ad eum a quo cecidit. Deus quiſſimilis tibi. Eſt autē alia ſimilitudo bona: qua hō iuſtus qui diligit inimicos:et bene facit eis. ſimil̓ ē deo ad cuiꝰ imaginē et ſimilitudinē factus eſt. Qui ſolēſuū facit oriri ſuꝑ bo. et ma. et pluit ſuꝑiuſtos. et īiuſtos. et hec ē ſimilitudo obedientie: nō ſuꝑbe imitatiōis: nō equiꝑatiōis. Eſt ergo bene ſimil̓ deo qui credit
deū ſūmū eſſe: et nullo egere: ſe uero nonꝑ ſe: ſed per eum eſſe. Qui vero ꝑ ſe vulteſſe: vt deus a nullo eſt. ꝑuerſe vult eſſeſimilis deo: vt diabolus qui noluit ſubeo eſſe. ⁊ homo qui vt ſeruꝰ noluit teneriprecepto: ſed voluit vt nullo ſibi dn̄anteeſſet. Ꝙ. deus que eſt ꝑuerſa ſimilitudoPrecepit quippe ei deus nullo indigensne comedet de ligno ſcīe boni et mali. adꝓbandum quātū eſſet bonū obedientie:et malū īobedientie. Arbor v̓o illa quicquid eēt et cuiuſcūqꝫ pomi. ideo dicta ēlignū ſcīe boni et mali: quia homo quinollet bonū a malo diſcernere. ꝑ preceptum .i. per prudentiam diſcreturus erat.per mali exꝑimentuꝫ ut tangendo vetitūīueniret ſuppliciū. Bona quidem erat arbor in ſui natura: et bonus eius fructuset ſic nūquā ꝑfectius potuit demōſtraribonū obediētie qͣꝫ ꝓhibendo a bono: vtex īobedientia tm̄ ſit pena. non a re malaet ex obedientia palma. Si enī res malaeſſet que ꝓhiberet̉: videret̉ etiā ſine ꝓhibitione eſſe vitanda. nec ex ſola inobediētia pena ſecuta: ſed ex re mala non vitataNūc v̓o cū arbor bona ſit ꝓhibita ſolaꝫobedientiā palmā īueniſſe: ⁊ ſolā īobedientiā incurriſſe penā manifeſtū eſt. Indeiſte captiuꝰ clamat. Deꝰ qͥs ſil̓is ti: nll̓us.Quātas oſtendiſti mihi tribulationes multas ⁊ malas: ⁊ conuerſus uiuificaſtis me ⁊ de abyſſis terre iterū reduxiſti me.Mihi aūt volētes ꝑuerſe ſimilari. Quātas oſtē. li. iuſte īmiſiſti. tribu .i. paſſiōeſEt merito qui recedit ab eo qd̓ bonū ē exſe ⁊ beatitudo miſer eſt. oſtē. dicit: qꝛ ſcitillas ꝓdeſſe vtiqꝫ multas qͣntitate: ⁊ malas qͣlitate. Ecce iuſticia in peccātibꝰ: ſedhec diſciplina qͣ me flagellaſti. āmonitiofuit ꝯuerſiōis: n̄ d̓ẜtio captiui. vn̄ ſequit̉⁊ tn̄ tu ꝯuerſus.ᶻ dū me vtiqꝫ ꝯuertiſti: ⁊viuifica. me. Ecce clem̄tia ī ꝯuerſis. ⁊ deabyſ. t̓. i. de ſubmerſiōe pctī. iterū ſpe reduxiſti me. l Primo enī cū natura noſtrav̓bo dei vnita ꝓpt̓ nos ſurrexit reductiſumus de abyſſis terre. et iterū cuꝫ credi-