Au. lCalſi.Ps¶ ER

tiuꝫ aque motū. Angelus aūt dn̄i deſcendebat in piſcinā. et mouebatur aqͣ: et vnꝰſanabat̉. qꝛ lex moſaica .ī. v. libroꝝ porticibus egros hꝫ: nec ſanat. Sed cū angl̓smagni cōſilij .i. chriſtꝰ venit: turbat̉ aqͣ.i. iudei crucifigūt: et ſanat̉ vnitas corporis chriſti. Lex etiā ē baculus helyſeiꝑ ſeruū miſſus: ad ſuſcitandū mortuumquo n̄ ſurrexit mortuus. ſvenit ergo ipſehelyſeus. et cū viuus eſſet helyſeus. et adultus: ꝯtraxit magnitudinē ſuā. et cōaptauit ſe puero mortuo. et ſurrexit mortuus. hic eſt chriſtus qͥ ꝑ ſeruū .ſ. moyſeꝫmiſit bacl̓m .i. legē ad ſuſcitādū mortuūin peccato. ſed qꝛ legis baculus nō potuit viuificare: venit ipſe helyſeus .i. chriſtus ⁊ ꝯtraxit ſuaꝫ magnitudinē ad mortui paruitatē. qꝛ ſemetipſum exinaniuitformā ſerui accipiendo. et coaptauit ſemortuo. qꝛ habitu inventꝰ ē vt homo. etita ſurrexit mortuus. Dum vero helyſemiſit bacl̓m ad ſuſcitandū filiū hoſpiteneſciebat qd̓ ageret .i. qͥd illo actu ſignificaret̉. et eſt ſenſus: Ꝙ. d. quare anūciabo ſalutare tuū Qm̄ n̄ ꝯgnoui litt̓aturāli. n̄ apꝑbaui quēqͣm ex oꝑibꝰ legis iuſtificari. ſꝫ repꝓbaui de littera legis preſum̄tes. ⁊ gr̄a reſiliētes ⁊ figuras legiſ ſectātes. et hi ſunt negociatores. q̄ opera ſuaextollūt. et ꝑ hoc introib. in poten .i. invirtutē chriſtianā. que eſt dn̄i nō eī meavt qui de ſe gl̓ant̉. et o dn̄e. tūc. memora.iuſt. t. nō legis mundane. ſolius. qꝛ nihilꝓrſus ſū ex me: Ideo memoraborᶠ qꝛ o.Deus docuiſti me ex iuuentute mea: ⁊ uſqꝫ nunc ꝓnūciabomirabilia tua Deus do. mͦ ꝑ librosvel inſpirādo qͣd erā pͥꝰ: ⁊ qd̓ d̓deris poſtea ꝑ mīaꝫ: vt memor eris iuſticie tue ſoliꝰ ex iuuen. mr .i. ab initio fidei. qͣ: me innouaſti. qͥ me feceras. et vſqꝫ nūc .i. etiaꝫpoſt fidem. qꝛ ſicut ab initio fidei. ſic: ꝑes neceſſariꝰ. qꝛ nec tūc ꝑ me quicqͣꝫ poſſum. ⁊ ego vt n̄ ingratus: ꝓnūtia. mira.tſſ. ꝙ me regis. qͥd̓ in via poſuiſti: ꝙ meviuere facis. queꝫ in anima ſuſcitaſti. qd̓mirabile eſt Quid em̄ mirabiliꝰ ſqͣꝫ mortuos anima ſuſcitare? Suſcitatus corꝑe

viuit etiā abſente ſuſcitatore. Sicut lazarꝰ chriſto corꝑal̓r abſente. qꝛ vita corꝑisanima eſt. ſed aīa ſuſcitata. nō viuit ſinedeo. qui eſt eius vita. hec eſt ergo gratiamirabilis. vt ſuſcitet mortuos. ⁊ poſt: ſitnobiſcū. ne moriamur. hoc eſt a iuuentute. ⁊c. Et nunc o domine ſicut cepiſti: itaperfice. et hoc eſt.Et uſqꝫ in ſenectam ⁊ ſenium:deus ne derelinquas me.Et vſqꝫ in ſenec. ⁊ ſeniū .i. vſqꝫ ad vltimamea deus ne d̓rel̓. īqꝛ niſi vſqꝫ ad vltimūmeū gratia mecū ſit nihil ero: vl̓ diſtinguunt̉ hic iiij. opera eccl̓e. velut. iiij. etates Iuuentꝰ eī eccl̓e fuit tꝑe martyrū. qn̄fortes erant. ꝓgrediente vero tempore ēnūc .i. per nūc fignificatur progredienstempus. qd̓ modo eſt. cum fides per eccleſias ꝓficit. inde ſenecta .ſ. grauitas.qn̄ incipiet frigeſcere charitas cū munditꝑa d̓creſcūt: poſt in fine ſeculi erit ſeniūi. d̓crepitū. qn̄ abundante iniqͥ. refri. ca.ml̓. Tum an̄chriſtus veniet. et vita optato fine claudet̉. ſhec opus fuit dici ī ſcripturis: ꝓpt̓ illos q̄ dicūt: ꝙ ad ꝑuū tꝑꝰſint chriſtiani ꝯtra quos dn̄s dicit. Uobiſcū ſum vſqꝫ ad ꝯſūmatōem ſeculi. q.d. memorab or iuſticie tue. qꝛ tu deus docu. m. ſicut an̄ diximus. ex iuē. m. i. ex tꝑemartyrū quo dimicare cepi. et vſqꝫ nūc.i. vſqꝫ ad ꝓgrediens tempus. qd̓ modo ēꝑ ſpacia tꝑ increuit doct̉na. et ego doctꝰꝓnū. m. tua. .ſ. qd̓ de iniquo iuſtus factus ſum .ſ. idē qd̓ pͥus. et qꝛ a iuuentuedoctus predicaui iuſticiā dei. vſqꝫ in ſenectā. qn̄ incipiet frigeſcere fides. et vſqꝫin ſeniū .i. in finē ſecl̓i. deus ne dereli. m.i. nec in etate mat̉a. vel etiā iā finitiua deſeras me. vt nō gaudeāt illi: q̄ dicunt adtēpus erunt chriſtiani. ⁊ vt ego vſqꝫ adfinē laudes predicere: vnde ſubdit:Donec ānunciē brachiū cuū generatōi oī que uentura eſt.Donec ānū. bra. Alij tm̄ notāt hic tria tēꝑa eccl̓e. vl̓ etates: idē ſignificātes ꝑ nūc.⁊ ſenectā. Donec. an. q. ne d̓relinqͥs me.Donec. an. b. tꝭ. i. chriſtū. generatōi. oī.ꝑ ſucceſſiōes. que vē. ēᶠ vſqꝫ ī finē ſeculi: