Augꝭ CaſſiꝰPs.IXXIII.
Ne auertat̉ humilis factus cōfuſus: pauper ⁊ inops laudabunt nomen tuū.Ne auertat̉ humil̓. ⁊cͣ. Q. d. qꝛ ꝓmiſiſtiideo ꝯfuſus. Cōfundi non eſt humil̓: ſedſuꝑbi. qui non deo: ſed ſibi tribuit: ergoꝯfuſus .i. quē ſuꝑbia ꝯfundit. Illos enīqui terrena amant cōfundit ſuꝑbia. fac.hu. eradicata ſuperbia. ne auertat̉ a te.Nota quia more oratoꝝ ꝑſonā ꝓ ꝑſonamutat: quia gratus ꝓ odioſo ponit̉: vtdilectio deuoti ꝯtumacis temꝑet odium⁊ ſi nō auertit̉. pauꝑᶠ ſpiritu. hūilis et inops .ſ. qui nō ſunt turgidi de temꝑalibꝰ:vel de iuſticia ſua. iſti inquā nō alij. lauda. no. tu. ꝯfitendo peccata querēdo et̄na. Ecce aſaphiam ītelligens excutit terrena ꝓmiſſa veteris t. ſed qꝛ nōdū accepitcęleſtia: que ſibi ꝓmittūt̉ ī nouo: ⁊ īꝓꝑiapatit̉ maloꝝ: videt̉ deſeri. et iō exclamat.Exurge cāꝫ deꝰ iudica tuā: memor eito ī ꝓꝑiorū tuorū: eorū q̄ab inſipiente ſunt tota die.Exurge deus. Q. d. ne auertat̉ hūil̓. o deus exurge. ad ꝯfortandū me: quia deſertus videor: quia nondū accepi que promiſiſti: que īuiſibilia nihil putātur. et iudica cau. t. poſt omnia facit iſte cauſameſſe iudicis: cui negocij ſui qͣlitas ītimat̉cum dicit cauſam tuā: quā ego defendocōtra illos qui obmurmurāt. Dicūt enīvbi eſt deus tuꝰ. Cōtemptus ē chriſtus aiudeis ambulās ī terra: ⁊ a falſis chriſtianis ſedens ī celo. Ait ergo iudica cau. t.i. fac vt nō fallatur ſpes mea: qui credidiqd̓ nō vidi. et illi manifeſta veritate predicent qd̓ pͥus ſtulte abnuebant. et hoc ēiudica cau. t .ſ. qm̄ boni defendūt. Dumenī aſaph inſultatur dicendo: ubi eſt deꝰtuus? Ipſi deo etiā detrahit̉: et ideo ſuacauſa dicitur. Vemor eſto īꝓꝑ. tu. ⁊ adhuc etiā īſultatur chriſto. Nō deerūt vaſa ire vſqꝫ in finē ſeculi. qui dicūt vanapredicāt chriſtiani. Inanis ē reſurrectiochriſtianoꝝ mortuoꝝ. hoꝝ eſto memor.tuis dans coronā: hoſtibꝰ penā .ſ. eoruꝫ
que ab inſipi. ſūt to. di. nō enī deerūt inſultātes vſqꝫ in finē ſeculi. ideo hoc dicitvt ipſa ꝯtinuatio obprobrioꝝ māſuetudinē iudicis patientis incitet. Adhuc cōtra inimicos precatur dicens.Ne obliuiſcaris uoces inimicorum tuorū: ſuꝑbia eorū quiteoderūt aſcendit ſemper.Ne obli. vo. inimi. tu. quin eoꝝ blaſphemias deprimas: quia ſuꝑbia eo .ſ. romanoꝝ. qui te ode. ꝯtra hoſtes cōmouet eūaſcē. ſemꝑ. In fine ponit execrabile malū qd̓ eſt ſuꝑbia. vel in bono pōt accipiita: ſcd̓m aliā litterā. Q. d. Memor eſto īꝓꝑioꝝ tuoꝝ. et ne obli. etiā voces deprecantiū: ſte hūilit̓ et deuote. ⁊ ſuꝑbia etiāeoꝝ qui te ode. aſcē. ſem. ad te. Q. d. noliobliuiſci ſuꝑbiam eoꝝ qui te oderūt: ſedſemꝑ aſcendat ad te qd̓ et facit: quia velcorrigit. vel punit. .LXXIIII.In ſinem ne corrupas uel diſꝑdas: pſalmꝰ cantici aſaph.N finē ne corrūpas vl̓ diſꝑdaspsͣ. cātici aſaph. Pſalmꝰ iſte cōAtra tumorē ſuꝑbie medicinā hūilitatis apportat:ᶠ ī quo chriſtꝰ verꝰ deusoſtn̄dit̉: ⁊ verꝰ hō: iudex viuoꝝ ⁊ mortuorū: vt iudei credāt et n̄ corrūpāt fidē: ⁊ſpē ſuā ī chriſtū: ſꝫ dei ꝓmiſſiōe fide certaexpectāt. ⁊ hoc dicit aſaph. i. fidel̓ ſynagoga. ⁊ ē ſēſus. Ps iſte qui monet ad bn̄oꝑandū ē cātici: qꝛ agit d̓ remuneratiōeet̓na qui ē afaph. i. fidel̓ ſynagoge. hocagit. ne tu o iudee vl̓ quicūqꝫ corrūpasⁱdiſꝑdasʳ .i. ne violes ſpē que hēt̉ ī ꝓmiſſion dei: ſꝫ ſit tibi certa eiꝰ ꝓmiſſio: ⁊ vthoc facias. reſpice ī finē .i. vide finē vbitu beatꝰ eris. Viſeri v̓o q̇ hic rident. ⁊ iōquecūqꝫ mō hic occurrūt ꝓſꝑa. l̓ aduerſa deſpice: et ī ſola ꝓmiſſiōe dei gaude.¶ Intētiōe monet hic p̄s ne qͦs ſuꝑbꝰ deſe preſumat: nec hūil̓ d̓ deo deſꝑet: que etſi ipſe affligit̉ certa ꝯſolat̉ ꝓmiſſio. Hodus biꝑtitus ē ꝑs. pͥmo ꝓponit̉ hūil̓ quiet alios īuitat. Scd̓o terretur ſuꝑbꝰ iudicio qd̓ effugi nō pōt ibi. Cum accepo te.Aſaph ergo certꝰ d̓ ꝓmiſſisʸ ſic īcipit. o