Aug. j Caſſi. Hie. Re.PsLXXII

Uelut ſōniū ſurgētiū dn̄e ī ciuitate tua: imagine ipſorū adnihilum rediges.Uelut ſōniū ſurgētiū deficit. l̓ ſōno exurgētes. alia lr̄a. deficiūt l̓ ſōniū exurgētisdeficit.ʸ qui ī ſōno ſibi diues videt̉. Sōniat hr̄e theſauros et honores. et hꝰ mōiſꝫ euigilās nihil hꝫ. ſic iſti dū d̓ hac vitaī qͣ ceci dormiūt euigilauerīt. nil niſi miſeriā īueniēt. et ē aꝑta ꝯꝑatō. Nā qͣi clauſis ocul̓ videmꝰ boa. quę mox aꝑtis oculis nō īuenimꝰ. In vita ergo iſta ſōniū ēin mortē vigilāt. ſciētes qͥd ē. Sꝫ ne mōvideāt̉ magna: que eorū ſūt ſb̓dit. o dn̄etu rediges ad nihilū imaginē ipſoꝝ. alialr̄a. id ē effiges deformitatū. qͣs ſibi faciunt ſectātes pl̓a vicia. ī ciuitate caym. aliꝰ enī ferocitate ſcūs ē leo. aliꝰ auis leuitate. aliꝰ aꝑ: libidinis ſorde. et hoc: ī ciuitate tua. id ē ī ꝯtuitu ppl̓i tui. Uel ī ciuitate tua. id ē dū d̓ eis cōſtituet̉ tua ciuitas. Uel ī ciuitate tua. id ē in celeſti hieruſalē. cū eis pulſantibꝰ celeſtē regiā dices. Diſcedite a me. qꝛ n̄ noui vos. Ul̓imaginē ipſoꝝ. dicit gl̓aꝫ tꝑis que nō ēv̓a. ſꝫ ſil̓itudo gl̓e. et ē imaginē ipſoꝝ. idē gl̓aꝫ tꝑalē quā ipſi querūt. rediges adnihilū ī ciuitate tua. id ē ī celeſti hieruſalē. qꝛ cū deerit eis v̓itas et gl̓a: ſuꝑne ciuitatis. ꝑibit etiā imago. qꝛ nec ſil̓itudinē retinebūt. qui d̓ v̓a beatitudīe nil habebūt. Et merito hoc facit deꝰ eis ī ſua celeſti ciuitate. qꝛ ipſi in ſua t̓rena ciuitateimaginē dei ſcilicet rōnē ad nihilū redegerūt. Un̄ oēs ꝯꝑati ſt̄ iumētis. iuxta illud. hō cū ī honore eſſet. ⁊c̄. ª Uel d̓ hereticis pōt hoc accipi. quoruꝫ diuerſasimagīes dicit diuerſas hereſes et ꝑſonashereſiarchaꝝ. qͣs ſibi ī varijs dogmatibꝰinduerūt. qͣs rediget deꝰ ad nihilū ī ciuitate ſua ſcilicꝫ ī pn̄ti. vel in ſuꝑ celeſti eocleſia. Iō ꝑdes eos:Quia īflāmatum eſt cor meuꝫ⁊ renes mei ꝯmutati ſūt: ⁊ egoad nihiluꝫ redactꝰ ſū ⁊ neſciuiQuia ꝑ eos zelo īuidie īflāmatū cor me

um. id ē īuidi felicibꝰ. ⁊ renes mei quibꝰſtat̉. ꝯmutati vel reſoluti ſt̓. id ē ꝯſtātiamētis mee r̄ſoluta ē: vt ꝓſꝑa amarē. Grauis culpa: prebere alijs occaſionē peccādi. ⁊ ego ad nihilū redactꝰ ſū vāis herēsīiuriꝰ deo ſcūſ. ⁊ neſc. me peccāe. Sagnaet ꝓfūda ignorātia ē: neſcire qd̓ pecces.Ut iumētum factꝰ ſum apudte. ⁊ ego ſꝑ tecum.Ut iumētū ſcūs ſū apud te.ª Apud deūvice pecudū ſt̓. qui ꝯtra ſcā ſētiūt. et tn̄ īhis errās neſciēſ iudicia dei: ego ſꝑ fui tecū quodāmō. qꝛ ab idolis alienus. et tibi credēs. Et tu:Tenuiſti manū dexterā meaꝫ⁊ ī uoluntate tuā deduxiſti me⁊ cū gloriā ſuſcepiſti me.Tenuiſti manū dext̉aꝫ meā. ¶ Alit̓ totūab illo loco. Quia īflāmatū ē cor meum⁊c̄. Ꝙ. d. nō illos tm̄ rediges ad nihiluꝫſꝫ etiā ego qui mō talia dico d̓ diuitibꝰaliqn̄ tl̓ia deſideraui. et iō tūc: ad nihilūredactꝰ ſū. qn̄ pene effuſi ſūt greſſus meivt ſupra dixi. Nō ē ergo deſꝑādū etiā d̓hꝰ mōi. qd̓ iō factū ē. Quia cor meū īflāmatū ē vel delectatū. ī alia lr̄a. t̓renis. ettūc: renes mei. id ē carnales delectatiōescōmutati ſunt in det̓ius. id eſt quandodelectauerūt me terrena: renes mei ꝯmutati ſunt. et neſciui quādo delectauerūtid eſt hebui ſcilicet hebes fui. Quid eſtquod dicit neſciui? Ecce. vt pecus. alialittera. factus ſum apud te. cum terrenaamans non noui eterna. ſed non receſſipenitus a deo. petens hic temporalia adeo non a demonibus. Unde ſb̓dit. et ēgo ſemper tecum fui. Et quia licet pecusnon receſſi a deo. ſequitur: Tenuiſti manum. et cetera. Uel ita totū poteſt dici. Quia inflammatum eſt. Ecce conuerſio huius Aſaph hic oſtenditur facta ſuperius inquiſitione ſcilicet. Quomodoſcit deꝰ: et cetera. Quaſi diceret. illos rediges ad nihilum. ſed ego ſemper ero tecum. Quare? Quia cor meum inflamatū ē vel delectatū amore dei.ʸ et cum delectatur cor ad deuꝫ. renes mei. id ē caſ-