Druckschrift 
Glossa magistralis Psalterii
Einzelbild herunterladen
 

Hieª Aut̓caſſiʳPSL

nitate vid̓as dauid. poſt reatū homicidij et adulterij penitētie hūilitatemdeo placuiſſeʳ arguēte nathanpheta. rex erubuit peccatū publicefiteri non ſe excuſauit vt ſolet homo. eta ſe penas exegit: quas vix ferret aliquiscoactus: in conſpectu omniū reū ſe abiecit. Cuiꝰ iudiciū ab om̄ibꝰ tīebat̉. vn̄ hicſpecialit̓ humilitas oſtendit̉. que adeopenitētibus valet̉ In̄ ē hic penitētial̓psͣ. plus alijs frequentat̉ in eccl̓ia: qꝛ hicmagna hūilitas oſtēdit̉. et qꝛ hoc ē tēꝑatum ſupplitōis genus: quod etiā īfirmipoſſūt īplere: qꝛ hic nihil difficile d̓r: vtin alijs. Lauabo ſin. no. le. meū. grauata ē ſuꝑ me m. t. Putruerūt cor. ſūtcica. m. Cinerē tāqͣꝫ panē manducabamDe ꝓfundis clamaui. Perſecntꝰ ē īimi.a. m. Sed hic a pio petit mīam. Alibi ergo diſtrictiora fortioribus. Hic temꝑata prouidit īfirmis. forſan dicit. Docebo iniquos vias tuas: et im. ad te conuer. qꝛ preuidit hūc pſalmū pl̓es petituros veniā. eſt iſte ꝑs quartus in ordine penitentialiū et ī ordine pſalmorūquinquageſimꝰ eſt iubilei: qꝛ hic ēpſalmus remiſſionis. Iubileus q̄ppe annus ī lege quīquageſimꝰ erat: ī quo omībus debita remittebāt̉. et poſſeſſiōes alienate reſtituebāt̉. vnde iubileus initiāsvel remittēs dicebat̉. ita penitentialeꝫhūilitatē: de qua hic agit̉: plena preſtat̉pctōo remiſſio C. Intentō monꝫ ad penitentiā. Modus. v. ſunt ꝑtitōes. Prima pars ē deprecatō: vbi captat a ꝑſōaiudicis miſericordiā et iuſticiā: punire deberet: niſi quia iſte ſatis facit: qd̓eſt a ſua ꝑſona captare. Secūdo ex auctoritate dei manifeſtantis: cōfidētia ablutōnis: oſtendit̉ ibi. In certa et c. Tercio ex ꝯfidentia ſecurꝰ petit deletōꝫ oīuꝫpctōꝝ et plenā reſtitutōꝫ ibi. Auerte fa:tu. Quarto dicit qͥd r̄ſtitutꝰ ꝑſoluat ibiDocebo. Quīto de edificatōe hierl̓mphetat ibi. Bn̄fac do. Dd̓ ergo excuſāspct̄m: ſꝫ publice cōfitēs ait.Iſerere mei deꝰ ſcd̓ꝫgnā meſiricordiam tuā

Miſerere mei deusª hoc dicens locū aufert iudicio .ſ. diſcuſſioni: quia factūcedit̉. ẜm mīaꝫ tuā nat̉alē. cuiꝰ mīa nat̉aeſt diuinaᵇ quaſi ad tuā mīam cōfugio:vt grauibꝰ vulneribus tiriacā remiſſionis īfūdas. Tiriaca genꝰ medicamēti eſtqd̓ prīcipes habere ſolēt: qꝛ venenū d̓pl̓lat: mīam dico magnāᶠ qꝛ magna ē miſeria mea. magnā exigit medicinam.De graui em̄ peccato deſperandū eſſet.niſi eſſet magna miſericordia: que pōtdiffiniri quanta ſit. Bene ergo dicit magnāᵉ que de celo deū depoſuit: corꝑe induit: vt pateret̉ et moreret̉: qua credebat iſte ſe facile abſolui. quā ſciebat etgenꝰ hūanū liberari/ Quid ergo poterat dare: ẜm ſe rogat̉ deꝰ ignoſcere:Et ſꝫm multitudinē miſeratio tuaꝝ: dele iniquitate mea̓mEt miſerere mei ẜm multi. miſe. t. ab initio ſeculi exhibitaꝝ .i. ẜm multitudineꝫfactoꝝ tuoꝝ que ſuperat magnitudinēquamlibet peccatoꝝ. Ecce mīam miſeratōem petit iſte. et eſt mīa in natura.et miſeratō in effectu. Quomō vero miſereri velit. oſtēdit. dele vt nullū remaneat peccati veſtigiū. iniqui. meā. cōtraꝓximū cōmiſſāª Quemadmodū delendivelit. poſtea ſubdit.Ampliꝰ laua me ab iniquitatemea a pcc̄o meo mūda me.Laua me ab iniquitate mea. quia peccaui contra vriam. laua dicit. quia videbat per ſpiritum ablutionem baptiſmivbi plena remiſſio et ablutio. et taliterablui petit. et laua me a peccato meo.adulterij: quod in me fuit carnis voluptate. laua dico. amplius qͣꝫ ab actu peccati. quia plus peccaui qͣꝫ actu quia ſcienter et ex voluntate: vtrunqꝫ feci. Tuergo amplius laua: vt non modo cuipam operis: ſed etiam reatum voluntatis abſtergas. Uel Amplius laua qͣꝫpetere intelligam. laua dico: et mundame .i. ſic laua vt mundes me. lauanturenim quedam que tamen ſunt pura.Sequitur.