Caſ. Aug. jͣPSA2.XL.VI.
Subiecit pop. no. Loquit̉ in ꝑſona totius eccleſie. q. d. et ideo etiā plaudite: qꝛſb̓iecit po. no. i. vniuerſali eccleſie.ª hocem̄ dicere ꝯmunit̓ ꝯueīt oībus fidelibusquibus om̄s extrīſeci ſb̓iecti ſūt. Quātiem̄ mō currūt ad eccleſiā nōdū chriſtiaīrogantes auxiliū eccleſie: ſb̓ueniri ſibi tēpalit̓ volūt: etſi in eternū nobiſcū regnare adhuc nolūt ⁊ gen. ſb̓ pe. no. Sic em̄exaltata ē eccleſia: vt om̄s nōdū credentes ſb̓ pedibus hēat: qꝛ eccleſie auxiliumquerūt atꝫ tꝑaliter ei ſeruiūt. Vel in ꝑſona apl̓oꝝ dicentiū ſic. Subie. no. apl̓isqui de iudea ſumus pop. gent. paſſi em̄a ſuis: honorant̉ a gentibꝰ. et gen. ſb̓ peno .i. ſb̓ predicatione nr̄a. ꝑ pedes predicatores accipe: quibus ppl̓i ſb̓iecti ſūtvel ita in ꝑſona eorūdē apl̓oꝝ. deus ſb̓iecit ſibi ppl̓os .i. iudeos nobis aſſociandos. et gen. i. gentiles credentes ſb̓ peno i. ſub predicatione noſtra: cui obediūt. ⁊Elegit nobis hereditatem ſuā:ſpeciem Iacob quem dilexit.Elegit nō merito nr̄o ſed ſua gr̄a dicit eccleſiaᵉ ſcꝫ dare nobis etſi ad iudeos veīthere. ſuā .i. vitā eternā quā hereditatemſpēmʳ .i. pulchritudinē Iacob .i. poſterioris ppl̓i quā pulchritudinē vel quē Iacob dilexit. Celeſtis hereditas pulchritudo eſt chriſtiani ppl̓i in qua ſpecioſus erit fulgens ſic̄ ſol qui nūc ē abiectus. velin ꝑſona apl̓oꝝ ſic. Ele. no. dare here. ſuaꝫ ſmultoꝝ ppl̓oꝝ vt colamus eā gladiopredicatōnis corda eoꝝ ferientes et maliciā deſtruentes: quā? ſpe. Ia. i. ſil̓es Iacob vel ſignificatos a Iacob ſcꝫ qui terrena dant ꝓ celeſtibus vt Iacob fecit: quidedit eduliuꝫ lentis ꝓ pͥmogeītis yſau.qd̓ fuit ex gr̄a dei. qꝛ eū dilexit Eſau reꝓbato. vn̄ hic ſequit̉ quē dilexit.Dyapſalma?Aſcendit deus in iubilo: et dominus in uoce tube. Dyapſalma.Aſcendit de. in iu. Secūda ꝑs vbi aſcēſio et regnū dei deſcribit̉. Un̄ inſtantermonet pſallere. q. d. nobis ſb̓iecit et po-
tuit qꝛ aſcen. deus .i. chriſtus in iuº. ⁊ qꝛgaudiū admirantiū apl̓oꝝ non poteratexponi. Eſt em̄ iubilus ineffabile gaudium. qd̓ nec taceri poteſt: nec expͥmi valꝫqd̓ eccleſia repn̄tat in precipuis ſolennitatibus circa eandē vocēʸ varias formādo melodias vt in natali dn̄i cantat. tāquā ſponſus: qͣſi nō valens expͥmere mētis hylaritatē ſentiens de ſe: ſic̄ Hierem.qui ait. a a a dn̄e deus puer ſuꝫ et neſcioloqui. ⁊ Moyſes poſtquā cepit loqui cūdn̄o dicit ſe eē factū tardioris et īpeditioris lingue ab heri. et Nudius tercius:qui oī egyptioꝝ ſapīa eruditus fuerat.Nā cū quis accedit ad intelligendū ⁊ loquenduꝫ de verbo qd̓ erat in pͥncipio apud pr̄em. mens deficit: vox ſilet et do.in voc. tu. Ibi em̄ audita ē vox tube .i.vox manifeſta angeloꝝ clamantiū. Uirigalylei quid hic ſta. aſpi. in celū ⁊cl. qd̓ideo factū eſt vt mūdus firmus crederetꝙ tales precones ſcꝫ apl̓i et angeli ꝯfirmarent. Ergo:Pſallite deo noſtro pſallite:pſallite regi noſtro pſallite.Pſallite deo no. .i. oꝑibus laudate eū.quē vt hominē irriſerūt alieni. ſed ē deꝰpſal: aſſidue regi. no. i. chriſto pſal. valde ē ſalutare qd̓ iam tā crebro repetit̉. iōpſallite.Quoniam rex omnis terre deus: pſallite ſapienter. Quoniam.ipſe eſt deusª qui creat. et rex creata gubernans. rex dico iam omnis terre quiab omi terra agnoſcit̉. Non eſt rex tm̄ꝑtis t̓re vt Iuppit̉ crete et Mars tracie.Pſallite dico ſapienter. Docet hic quomodo ſit pſallendū ſcꝫ ſapienter. Olimſine ſenſu pſallebant dū lapides colebātNemo ſapienter facit qd̓ non intelligitet debetis pſallere. qꝛ.Regnauit deus ſuper gentes:deus ſedet ſuper ſedem ſanctāſuam. Regnabit vel. uit. deusº. q. quihumilē ꝯtemnit ſaltē poteſtati eius ſuc-