PSAL.XXXVIIIAugꝰ

Locutus ſum in lingua mea:notū fac mihi dn̄e finem meū.Locutus ſum. Dixit ſe intus cogitaſſe.Hic dicit ſe eſſe extra locutum. Ꝙ. Poſtqͣꝫ intra me cogitaui etiam in lin. mea. i.tranſilientiū locutus ſum. nō auditorierudiendo ſed exauditori deo. a quo intus audior quod eſt malis inuitus ſiluiſed dn̄o locutus ſum. eſtu charitatis idagente. Quid locutus ſum: iſtud ſcꝫ notū fac mihi do. fine meū. .i. Chriſtū qui ēfinis noſter .i. ꝯſummatio in preſenti adiuſticiam et in futuro ad coronā.Et numerum dierum meorumquis eſt: ut ſciā quid deſit mihiEt etiam fac notū numerū dierū meoꝝ.quis eſt.ʸ quem volebat ſcire nō deſiderio huius vite. ſed deſiderio Chriſti vtappareat ſi eius aduentum poterit videre quem antiqui patres magno deſiderio cupierunt videre. Unde multi reges et prophete voluerunt videre quemvos videtis ⁊cl. Inde Symeon iuſtus.ille ſenex clamabat. Putas videbo? ⁊cl.Inde etiam ante natale domini ille antiphone cantant̉ in perſona antiquoꝝ patrum ſcꝫ o Adonei: o ſapientia ⁊cꝭ. Ideovolo ſcire numerum vt ſciam quid deſitmihi ad vitamſante Chriſti aduentū: an̄quem multū deeſt ad vitamᵛ. quia anteeum ſunt veteres dies Ade: qui ducuntad mortem. et non noua generatio queducit ad vitā. Un̄ ſequit̉.Ecce menſurabiles poſuiſti dies meos: et ſubſtantia mea tanquā nihilum ante te.Ecce mēſurabiles. Ꝙ. an̄ deeſt aliquid: vtiqꝫ quia. Ecce menſurabiles vel veteres.i. breues et inanes poſuiſti dies meos.et ſubſtantia mea que Adam peccantedamnata eſt tanqͣꝫ nihilū eſt ex ſe. ſquiacito tranſit et quā diuⁱ eſt nihil eſt. Actꝰquidē boni aliquid ſunt: qꝛ vitā ꝯferuntnihil eſt dico et hoc ante te. qui vere vides. Q. d. etſi actus tranſiliētis aliquid

ſunt: qꝛ vitā ꝯferūt ſb̓a tn̄ nihil ē an̄ deūUeruntame uniuerſa uanitasomnis homo uiuens.Ueruntū ⁊cꝭ. Uidens iſte aduentū Chri.ſti quē petierat videre: et nondū habēsbonū eternū redit ad infirmitateꝫ ſuamquā inter virtutes habet dicens. Magna ſunt que diximus et credimus: ſed tn̄nondū eſt illud eternū. ſed vniuerſa ſūtvanitas pro mutabilitate. et qꝛ mutabilia et tranſitoria ſunt. Ecce iſte deſiderāseterna exprobrat humane vite: cui ſb̓eſtQuod ideo dicit. ne quis putet ſanctosa tentationibus alienos. et ad hanc vaītatē pertinet homo et nō deus nō ſpūs.omnis .i. et bonus et malus. Si em̄ malus ē in ſecularibus vanus. Si vero bonus ei cum Chriſto volenti eſſe: vana eſthec vita homo dico viuens in hoc mundo. ¶ Aliter totum ab illo loco. Obmūtui vel obſurdui.ſ Et dicit ille tranſiliēsſe tacuiſſe bona dum timet ne loquaturmala. et hoc eſt. Poſui ori meo. c. ſed dunimis timeo ne loquar mala ego ſilui etiam a bonisʸ .i. tacui etiā bona ꝯſeruisdum timeo ne loquar mala. et quia nonerogo pauperibus talentum mihi creditum. non ꝯmittit mihi diues dn̄us: Ethoc eſt. Obſurdui alia litteraʳ .i. cepi iaꝫnon audire a deo. Poſitus em̄ eſt interdiuitem deū et pauperem hominē. Intercurrit tranſiliens inter deuꝫ et hominem vt a deo accipiat et homini diſtribuat dn̄i ſui pecuniam. Sed dum timet eſſe prodigus et diſſipator fit auardiſſpenſator. alijs non erogando. Et ioſubtrahit̉ ei a domino. hoc iſte ꝯfitet̉ ſepaſſum docens nos cauere hoc non imitari. Si autem piger iſte damnat̉ quia nerogat. quid ille patiet̉ qui per luxuriaꝫconſumit: et ſic humiliatus ſum. ſa deonō humiliaui me: et ita dolor meus renouatus eſt. Dolet tacuiſſe dicenda. qꝛvidit mala. et ideo tacuit etiam bona etbonis. Unde ſcꝫ quia tacuit: zelus domus dei ꝯmedit eū .i. amor proximoꝝ qͥbus tacuit angit eū. Unde ſequit̉. Con-