Ps XXXVIIFaſſi. Aug. l

ga. ⁊ defeci. qui. iuxta. m. er: de lon. ſte.vbi et ipſa vxor. Unde ipſe ait. Alitummeū exhorruit vxor mea. ⁊ viꝫ fa. qui q̄re. a. m. i. diabolus cū mīſtris ſuis. quitanto magis moliūt̉ mortē anime. quāto magis vident aliquē ſtare. Et qui inquireb. ma. mihi. vt vxor et amici: locū..ſ. vaº. qꝛ ꝯſulētes corꝑi: aīe ꝯtraria ſugger̄t .ſ. vt loq̄ret̉ cōtra deū. dolos. to. d.medi. Ego āt tan. ſur. ad iniquitatē conſulentiū. nō au. ⁊ factus ſū ſicut. mu. n̄aꝑ. oſ. ſ. Mutus dicit. ⁊ nō aꝑiēs os. qꝛmutus. ⁊ ſi nō clare loquit̉ ſalteꝫ balbutiendo murmurat. Hic ergo penitēs nihil aſꝑm. nihil cōtra deū dixit. Et̓ noͣ. ꝙꝯtra iniqͣs ſuggeſtiones tacet iſte. qui ſupra ꝯtra dolores corꝑis rugiebat. Et factus ſum ſicut homo nō aū. Per hoc exiſtens homo .i. rationalis. Ꝙ. aſſimulatus ſine diſſimulāti audire ꝯficia ſua. inquo homo eſt .i. rationalis. ne ꝑ hoc cadat in peius. ⁊ nō ha: in ore .ſ. red. ſic tacui.ᵉ qͣſi non eſſet ꝙ iuſte reddereꝫ. Eccemagna virtus. audire noxia: ⁊ non reddere cōtra. ¶ Qm̄ in te domine ſꝑaui.Tercia pars in qͣ affirmat ſe audienduꝫcuꝫ ꝯmemoratione emēdationis. Quiainter tot mala ſperauit ī domino. Quaſi hec mihi faciunt. ſed. Speraui. ſalutaris medicina eſt in malis ſperare. non d̓ficere. ī te domine. qui mutas triſtia ī leta. Repete. Quoniā in te do. ſperaui tuexaudies me domine deus meus. Ideoaudieſ. Quia dixi nequando ſupergaudeant mihi inimici mei. Ideo inter mala maxime cauet ſanctus. ne de lapſu eiꝰexultet inimicusʸ. Hoc dixi. ⁊ tamenhoc euenit forſitan ad emendationeꝫ. ⁊hoc eſt. dum commouentur pedes meiid eſt actuſ mei. ⁊ dum hoc ſit magna ſuper me locuti ſunt. Si commouenturaliquando humana infirmitate irridētimpij. Un̄ dolēt pij. Sꝫ iō etiā exaudieſQm ego ī flagella paratus ſu⁊ dolor meus ī ꝯſpectu mo ſꝑ.Quoniā ego in fla. pa. ſ. ʳ .i. ſciēs me deliquiſſe in flagella. Q. Ad hoc natus ſū

vt flagella feraꝫʳ. flagellat eniꝫ deus omnem filium quē recipit. ⁊ ideo: non īſultent inimici. ⁊ dolor meus eſt in cōſpecmeo ſemper. Ind̓ dolet quia deliquit. īpius ſe defendit. iuſtus contra ſe iraſcit̉Qm̄ īiquitatē meā ego ānūciabo ⁊ cogitabo ꝓ peccato meoQm̄ iniquitatē meam. Q. Unde dolornon de flagello. ꝙ eſt medicina. ſꝫ d̓ peccati vulnere. niſi enim doleret non ſic ſeaccuſaret. ⁊ hoc eſt. Quoniam iniquitatem meaꝫ ego annunciabo .i. confitebor⁊ quia non ſufficit confiteri addit. et cogit .i. ſollicitus ero. ⁊ ſedule agam. propeccato meo ſanando. Duo modi ſūt ꝑfecte penitentie. confeſſio. et emendatioque fit per fletus. ⁊ elemoſynas. ⁊ huiuſmodi que hic notantur.Inimici autem mei uiuent̓ etꝯfirmati ſūt ſuꝑ me ⁊ multiplicati ſūt qui oderūt me iniqꝫInimici auteꝫ mei. ᶻ tua permiſſione adprobationem mei miſſi. viuent .i. fruuntur mundo. quia bene eis in ſeculo eſt.vbi laboro et rugio. ⁊ confirmati ſunt.in mundanis. vel confortati. alia litteraſuper me. in perſecutione qd̓ grauius ē⁊ hoc valet ad impetrandum. ⁊ non ſūtpauci. ſed multi ſunt .i. quotidie plureſfiūt. Qd̓ grauiſſimū ē. qui. o. m. iniqꝫʳ.dantes mala ꝓ bonis. Unde ſequitur.Qui retribuunt mala pro bonis: detrahebant mihi quoniam ſequebar bonitatem.Qui etiam retri. m. ꝓ bo. det̉. mihi: curqm̄ ſeq̄. bo. Iō dixit mala ꝓ bonis.Non derelinquas me dominedeus meus: ne diſceſſeris a meNō derelīqͣs meʳ. Qr̄ta ꝑs vbi ē exaltatiua ꝯcluſio. vt certa ſpes ſit imitantibusQ. d. predcā mala mihi īgerūt. ſꝫ qꝛ hecmala hōi ſt̓ ītolerabilia. Ne d̓relī. m. Ul̓ita iungit̉ littera. Hic penitens d̓ pret̓itis abſolutꝰ. cū actiōe gr̄aꝝ ꝓfitēs d̓ū ſalutis ſue auctorē. letꝰ exclamat. ne iā d̓re