Druckschrift 
Glossa magistralis Psalterii
Einzelbild herunterladen
 

Aug. Ca.PSAL. .XXXVI.

Ibi ceciderunt qui operanturiniquitatem: expulſi ſunt necpotuerunt ſtare. Ibi. .i. in pede ſuperbie. cecideruūt quaſi de alto. qui operant̉ adhuc iniqui. ſcꝫ diabolus etmus homo. expulſi ſunt ſa paradiſo. diabolus pͥmo: poſtea homo. nec potue.ſtare vi ſua. Vel de Philoſophis poteſtaccipi hoc ſic. Ideo veniat pes: quiaibi .i. in pede ſuperbie ceciderunt. ſquia cognouiſſent ſicut deū glorificauerūt. qui ope. iniqui. iuxta illud. Tradidit illos deus in deſideria cordis eoꝝ⁊c. expul. ſunt nec po. ſta. hoc mutat̉Pſalmꝰ Dauid. XXX.VI.Salmus Dauid. Pſalmusiſte tercius eſt eoꝝ qui alphabetū imꝑfectū deſcribunt̉ et eſtLtotus de correctione moꝝ. Eſtem̄ pſalmꝰ iſte quaſi veſtis chriſti. et potio corꝑis eius. veſtis ſcꝫ que totū corpꝰeius operiat preceptis. ꝓtegat ꝯtra aduerſa. et quaſi in ſinu ꝯſilij foueat. potōꝯtra infirmos qui murmurant de floremaloꝝ et labore bonoꝝ. quaſi omnia caſu agant̉. quoꝝ errorē curat iſte pſalmꝰvelut ſalubre antidotū. docens omnia.etiā hec inferiora diuina ꝓuidentia gubernari: et caſu agi. Intentō monꝫvt mundo ſpreto deo adhereamus. Modus. Triꝑtitus eſt pſalmꝰ. Primo mouet eccleſia. in cuius ꝑſona loquit̉ propheta ne quis malignitates imitet̉. ſedquicquid boni ſperat̉: a dn̄o poſtuleturqui futuro dat et eterna. Secūdo dicit malos ſuꝑ bonos inuidia torqueri.ibi. Obſeruabit peccator. Tercio tractat iuſtū hic nunqͣꝫ deſeri premia bono: et penas maloꝝ commiſcens interlectis adhortationibus. ibi. Iunior fui.⁊cl. Dehortans ergo eccleſia ab imitati.on malignantiū ait.Oli emulari in malignantibus: neqꝫ zelaueris faciētes iniquitatē

Noli emulari.. O tu infirme qui hocſoles. Noli emulari .i. indignari in malignantibus .i. in ꝯſideratione malignantiū quia florent. neqꝫ zela .i. ames necimiteris fac. ini. qꝛ bonos premūt. CurQuoniam tanquaꝫ fenū uelo(citer areſcēt: et queadmodumolera herbarum cito decidentQm̄ tanqͣꝫ fe. ʸ quod hodie floret et crasin clybanū mittit̉ velo. are .i. et cito decident mali. et quēad. ole. her. vel pratialia litᶠ .ſ. vilia que habent altam radicē. et ideo: hyeme virent: eſtate areſcētſet accipit eodē fenū et olera. quibꝰ recte cōꝑant̉ mali qui hyeme virent: eſtateaūt areſcūt. ergo hyems ē: eſtas v̓oiudicij dies. vt mali nunc virentes decident atqꝫ areſcent: qꝛ habent radiceꝫin alto charitatē. Econtra. alte radicisarbor charitatē modo eſt arida. quianondū apparuit qd̓ erimus. tūc glorioſa: quia tunc nos circūueſtiet. dignitasflorū: et vbertas fructuū locupletabit.Hoc aūt etſi longū videat̉ pacienti. cito eſt deo. iūge ergo te deo: et tibi cito erit. Et eſt dies illa incognita: quia tanqͣꝫfur veniet. ẜm illud. De die aūt illa nemo nouit: neqꝫ filius: neqꝫ angelus: neqꝫ homo. Sed quomodo dicit̉ filius neſcire qui oīa nouit que pater? vt dicit̉ dies letus: qꝛ letos facit. frigus pigrū qꝛpigros reddit. Sicut filius dicit̉ neſcire. vel ſcire nobis quibus magiſter miſſus eſt que ſcire vel neſcire nos facit. ſcititaqꝫ ſibi nobis. Aliter. fenū intelligunt̉ nobiles. qui in temꝑalibusⁱ ꝓficiunt facile. Per olera que ortoꝝ ſuntſed herbarū .i. viliſſima que agros ſpōte naſcunt̉ intelligunt̉ mediocres. Sedet illi cito areſcent .i. nobiles. et hi. i. mediocres decident. et hoc eſt. Cur? Quoniam illi qui ſunt tanqͣꝫ fenum .i. nobiles velociter areſcent .i. illi qui ſunt quēadmodū olera herbarum .i. mediocrescito decident. Illi ita. tu vero.