Ps XXXIIII.Aug. r Faſſi.
lem ei fieri. longinqͣre ab illo: diſſimileꝫfieri. ī vt cū vides duas res ꝓpe ſimilesdiceres. ꝓpinqͣ ē hec illi. ⁊ qn̄ diſſimilesqͣꝫuis vno loco. et vna manu teneāt̉. tn̄dicis. longe ē hec ſpēs. vel res ab illa. Etſicut qui ſimilis eſt gaudet: ita qui diſſimilis ē: gemit. Un̄: iſte ſb̓dit. qͣſi lu. ⁊ ꝯtriſ. ſic hu. hoc ꝯuenit longinquo. vtſic proximet. ſequitur:Et aduerſum me letati ſunt etcōuenerunt: congregata ſuntſuper me flagella ⁊ ignoraui.Et aduerſū me letati ſūt. Loquit̉ hic chriſtus exponēs. qͣꝫ impie egerūt iudei. cōtra ipſū. qͣſi ego triſtabar de ꝑditiōe eorū. Et ipſi aduerſū me letati ſūtʸ. Ꝙ. illiſūt leti. ego triſtis. Cū enim pie ꝯtriſtoriudei impie letant̉. et ꝯue. in ꝯſiliū. ⁊ ꝯgre. ſūt ſuꝑ me flagel .i. tormēta ꝑabant⁊ igno. ẜm opinionē eoꝝ: Vel ignorauerūt. alia lr̄aʸ .ſ. cui facerēt et cur? vel qd̓in eos eſſent reditura.Diſſipati ſunt nec compunctiſunt: tentauerunt me ſubſānauerunt me ſubſānatione freduerūt ſuper me dētibus ſuis.Diſſipati ſūt .i. diſſoluti viſis miraculiſin paſſione. nec tn̄ preduricia cordiū. ꝯpunc. ſūt. ꝑ penitentiā. Uel diſſipati .i.diſꝑſi ſūt ꝑ totū orbē a romanis. nec tn̄ꝯpunc. ſūt .i. nō peniterūt: Uel Diſſipaſūt .i. diuiſi. Alij enī dicūt qd̓ bonus eſt.alij nō. ſꝫ ſeducit turbas. nec ꝯpunc. ſūtet tentauerunt me dicētes. Dic nobis ſitu es chriſtus filiꝰ dei viui? ⁊ ſb̓ſan. m.dicētes. Alios ſaluos fecit. ſeipſū n̄ pōtſaluū facere: ſb̓ſamnauerūt dico: ſb̓ſamnatione. Hoc genus locutionis .ſ. vbiē geminatio: ponit̉ cū res copioſe factadicit̉. vt bn̄dicens bn̄dicam te. gaudensgaudebo. et fren. ſuꝑ me den .ſ. vt fere.Mos ſeuicie ē: qd̓ qn̄ rō deficit: dētibusfrendit. et qd̓ vult tacēs on̄dit. Hec ātque capiti in cruce. hic referūt̉ facta corꝑi: vbiqꝫ fiūt. Hec āt ī or̄one finit ſb̓dēs
Domine quando reſpicies reſtitue animam meaꝫ a malignitate eorum: a leonibus unicāmeam.Dn̄e qn̄ reſpicies. Ꝙ. hec mihi faciūt mali dicit chriſtꝰ. ſꝫ o Dn̄e qn̄ reſpicies. vtme reſuſcites. Ꝙ. ne diu differas. ſꝫ reſtitue aīaꝫ meā corꝑi die t̄cio. aīaꝫ dico erutā a malig. e. et a leoᵖ .i. a poteſtatibꝰſeuiētibus erue vnicā meāʳ .i. eccleſiā.vel carnē meam que ſine peccato fuit.ªʸUel ex ꝑſona nr̄a dicit. quibus tarduꝫ ēDn̄e qn̄ reſpiciesʸ .i. qn̄ videbimꝰ vīdiotam de eis qui nobis inſultāt: Qn̄ illāviduam iudex tedio victus exaudiet: tn̄iudex noſter nō tedio. ſꝫ amore differt ſalutem noſtram. ratione non inopia. vtſcilicet magis deſideremusᵉ ipſum. etnumerus omnium noſtrum vſque in finem impleatur. et tamen nos ex deſiderio dicimꝰ. Domine quando reſpicies reſtitue animam meam a malignitate eoꝝa leonibus vnicam meam. id eſt eccleſiāConfitebor tibi in eccleſia magna: in populo graui laudabote.Confitebor tibi. Tercia pars. Iam defructu paſſionis agit et promittit confeſſionem totius eccleſie inde precatur.cum commemoratione culpe ſue confuſionem perſecutoꝝ et exaltationem fidelium. Quaſi dico reſtitue. etſi hoc feceris: Confitebor tibi ī eccleſia.ʸ Hec eſt ẜnica. et addit magna. quia eſt de omnibus gentibus. et in populo graui. queſcililet non aufert ventus tentationis.laudabo te in omni multitudine ſcilicetgranorum et palearum confeſſio eſt. ſedlaus in grauibꝰ l̓ granis ē: n̄ in palea.Palea volat. grana vel frumentum manent. quia graue eſt. Bona eſt hec grauitas. longe diſtans ab illa: de qua alibi.Uſquequo graui corde: j Hec confirmatilla deprimit et in profundum ſubmergit. Et vt ego confitear.