Aug. I Caſſi.Ps XXXIII.

gnum. non dauid patris ſui. ſed dei patris ſui. Achys vero interpretatur quomodo eſt? Per quod ſignifcantur tardiilli diſcipuli quibus cum diceret dominus. Niſi manducaueritis carnem meam. ⁊ biberitis ſanguinē meū nō habebitis vitaꝫ in vobis. Eſtimauerūt illi qd̓ꝑticulatim carnē daret ad māducādumdicētes. Qūo hic pōt carnē ſuā nob̓ dare ad māducandū: Durus ē hic ẜmo. etabierunt retro. Mutauit ergo dauidvultū ſuū corā abymelec .i. chriſtꝰ mutauit vetus ſacrificiū corā iudeis. qui erat regnū patris ſui dauid. mutauit. ⁊corā achys .i. corā illis ignaris diſcipul̓qui dixerūt. durus ē hic ſermo. In hacquoqꝫ mutatiōe vultus: affectabat chriſtus .i. affectu ꝯpaſſionis plenꝰ erat. qꝛꝯpaſſus ē nobis vſqꝫ ad mortē. et tympanizabat. qꝛ extēſus ē ī cruce. ſicut corium in ligno. et hoc, ad hoſtia ciuitatis.i. ad coda deo clauſa. vt ea ꝑ crucē ⁊ fidem aperiret. ferebatur manibus ſuisquod non ad litteram poteſt accipi. ſedtunc manibus ferebatur cum corpus etſāguinē ſuū in cena apl̓is porrexit: ī quohūilitatē hoībus ꝯmēdauit. Saliue decurrebāt in barbā .i. v̓ba infātilia. et īfirma dicētis. Hoc ē corpus meuꝫ. tegebātv̓tute eius. que ꝑ barbā intelligit̉. et ꝑhec oīa ꝓcidebat ad hoſtia porte .i. hūiliauit ſe ad initiū fidei nr̄e. Hoſtiuꝫ enīporte initiū ē fidei. Un̄ incipit eccleſia. ⁊ꝑuenit ad ſpēm. ⁊ ē ſēſus tituli. Pſalmꝰiſte attribuit̉ dauidʳ .i. chriſto qui hic loquit̉. et in eo chriſtianus. Uerba enī hꝰpſalmi. et mēbris et capiti ꝯueniūt. pſalmus dico. ages de hoc. qd̓ fecit. cū mutauit vultū ſuū .i. vetus ſacrificiū ī nouūqm̄ mutationē in cena on̄dit. ¶ Dū in cena corpus ſuū et ſanguine diſcipul̓ docens hūilitate ꝯmendauit. Mutauit dico: corā abymelec .i. coram in deis. ⁊ dimiſit eū dauid abymelec .i. chriſtus dimiſit iudeos. et abijt ad gētes. ita etiā etcorā achys mutauit .i. corā ignaris diſcipulis. et achys vel abymelec dimiſit eūdauid. et abijt .i. illi ignari diſcipuli. et

alij iudei dimiſerāt chriſtū ꝓ mutato ſacrificio. et abierunt retro. Ul̓ chriſtusabijt ab illoꝝ cordibus. Ad lr̄am etiampatet de dauid. qd̓ mutauit vultū ſuumcorā abym. et abymelec dimiſit eū ⁊ dauid abijt: incolumis. Et ē iſte pſalmusſcd̓us eoꝝ. qui ꝑ imꝑfectū alphabetumſcribunt̉. ¶ Intentio: monet ad nouumſacrificiū accedere. mēte. nō pede. Nodꝰquattuor ſūt ꝑtitiones. Prius ꝓphetaſūmatim laudē ꝑmittit. monēs manſuetos ad idē. Scd̓o: ad cōionem noui ſacrificij fideles hortat̉: ibi. Accedite. Tercio: incipiētes monet a quibꝰ abſtineantibi. Uenite. Quarto agit de retributionibus bonoꝝ ⁊ maloꝝ ibi. Oculi dn̄i. Alaude itaqꝫ incipiēs ait chriſtus. et in eochriſtianus.57Pſalmus. XXXIII.Benedicam dominum in omni tempore: ſemper laus eius inore meo.Benedicam. ſ id eſt laudabo dominumcorde. ore. ⁊ corpore. et hoc nō tantumī ꝓſperis ſꝫ ī oī tꝑe ꝓſperitatis et aduerſitatis. qd̓ nō tꝑe pͥoris vultus. id ē veteris ſacrificij fiebat. quando carnales ꝓcarnalibus ſeruiebant. Nota quod hucverſiculum cantat eccleſia in ſexta. quahora paſſus eſt chriſtus. et ſol feruet.quia chriſti paſſio: ex feruore charitatisprodiens. nob̓ ē cauſa. et materia laudadi deum dilectione intentiſſima. et lauseius in ore meo. vt alios inſtruam. ethoc ſemper. Quia omnia que dicit. vlcogitat. ſine culpa ſunt. et ita laus deſemper in eo eſt. Sed quia hoc nequiniſi humilis: humilitatem commendaſubdit. ⁊:In domino laudabitur anima mea: audiant manſueti ⁊ letentur.Anima mea lau. Hic. nō ī me. vel ī extio