Aur Caª HieºPS. .4XXIII.R

Quia in eo letabitᵉ cor noſtrū⁊ in nomine ſancto eius ſperauimus.Quia in eo. Ꝙ. Ideo ſuſtinendū. Quiacor no. leta. ſtūc plene in eo. non in nob̓vbi eſt inopia. et ſpera. nūc nos venturos ad deū in futuro. non meritis nr̄is.ſed in no. ſan. ei. i. quia nob̓ abſentibusꝑ fidem. miſit nomen ſuū .i. filiū. Deinde ſubdit orationem.Fiat miſericordia tua dn̄e ſuꝑnos: quemadmodum ſperauimus in teFiat miſeri. Ꝙ. et ſicut ſperauimus: fiatmi. tua do. ſu. nosˣ .i. ꝑ miſericordiā tuam impleat̉ in nobis. ſcꝫ vt in futuro letemur in te. Quo merito? Ecce. quēadmodū ſpe. in te. Spes em̄ non ꝯfundit.Uel ita. Quia in eo. Quia dixerat nosſuſtinere: ne quis muſſitet de patientia:ſubijcit munus. ſcꝫ ꝙ letat̉ hic in dn̄o.Ꝙ. ideo ſuſtinendū. Quia cor no. dū ſuſtinemus leta. in eo. nō in nobis vbi magna eſt inopia ſine illo. ⁊ ſperauimus inno. ſan. eiusª ſcꝫ in noīe chriſti. quē patienter propheta letus venturū ſuſtinuitꝑ hoc aūt quod dicit ſperauimus notatꝯtinuū tempus ſpei qua antiqui iuſti aduentū chriſti deſiderauerūt. donec veītquia non eſt fas deſinere a ſpe. donec impleat̉. Sequit̉. Fiat. q. ſicut ſperauimꝰ.ita fiat mi. tua do. ſuꝑ nos. Incarnationē chriſti compleri deſiderat propheta.vt ꝑfectus poſſit eſſe. Quo merito? quēadmodū. Quaſi ita fiat. et ꝑ hoc fiat.quia ſpera. non in alio. ſed in te. Hocideo dicit vt omnis ſuꝑſticio et prauitas excludat̉.Pſalmus Dauid cuꝫ mutauituultum ſuum corā Ab ymelec:et dimiſit eum et abujt.Salmus Dauid cum mutauitvultū ſuū coram Abymelec. etdimiſit eum et abijt. TTitulusiſte attentos facit et pulſantes deſiderat

et eſt tractus de hyſtoria libri Regū vbiſcriptū eſt. Ꝙ cū fugeret Dauid Saul ꝑſecutorē ſuū. ꝯtulit ſe ad Achys regemGeth .i. cuiuſdā gentis vicine regno iudeoꝝ. ibi latebat. vt ꝑſecutionē Sauliseuitaret. Suggeſtū eſt aūt illi regi: ꝙ illū apud ſe haberet: qui magnā receꝑatgloriā in populo iudeoꝝ: et dictū eſt illiIſte eſt Hauid cui choꝝ fecerunt mulieres Iſraelite dicentes. Saul ꝑcuſſit mille. et Dauid decē milia. Quibus auditꝭ:Dauid ſenſit iuuidiā. et timuit regē. ſcūem̄ propter hanc gloriā inuidere cepit illi Saul: valde metuendū erat Dauid neet ille rex ad quē ꝯfugerat vellet opprimere eū quē poſſet de vicino hoſtē habere ſi ſaluū ſeruaret. Ad quē etiā Saulnuncios miſerat: quibus achis traderetDauid vt ad ſe ducerent eū quē volebatoccidere. ſed miſericordia dei prouidente et viā euadendi monſtrante: ꝑ figurationē furoris euaſit. Mutauit em̄ vultūſuū corā ipſis. et affectabat et tympanizabat ad hoſtia ciuitatis. et ferebat̉ manibus ſuis. et procidebat ad hoſtia porte.et ſaliue decurrebant ſuper barbam eiꝰ.Quem cū vidiſſet rex Achys ait ſeruis:Utquid mihi iſtū arrepticiū adduxiſtisNunquid intraturus eſt in domum meam: et ſic illū dimiſit: proijtiens eum: etabijt inde Dauid incolumis. Ad hanchyſtoriam videtur pertinere titulus.nec diſcordat niſi ꝙ qui hic dicitur Abymelec. idem proprie Achys vocabatur.ſicut in hyſtoria legitur. Sed Heſdraspropter ſacramentum nomen mutauit.ne putetur ſola hyſtoria narrari. Omnia enim in figura contingebant illis.¶ Sciendum ergo ꝙ Dauid Chriſtumet vultus mutatio: mutatione veterisſacrificij in nouum ſignificat. Uetusautem ſacrificium dicitur vultus. quiaiudicat voluntatem dei in ſigno. Abymelec interpretatur patris mei regnumet ſignificat iudeos: qui erant regnumpatris ſui ſcꝫ Dauid qui fuit pater Chriſti ẜm carnem. Iuxta illud. Et dabit illiſedē Dauid patris ſui. Eccleſia vero ē re