PsXXVIAug. j

agēs d̓ hoc qd̓ ē pͥuſqͣꝫ liniret̉. ſecūdo .i.de eo qd̓ ē ei an̄ ꝑfectā vnctionē. an̄quāhoſtes hꝫ i. Un̄ in ſacr̄o .i. in ſacr̄ali vnctiōe iſte fidelis gemens ⁊ laborās: vt inre gaudeat. Hic loquit̉ quiddā īeffabileſe deſiderare on̄dēs ꝓ quo oīa patiēt̓ tolerat. Intē. mōet ne qͥs pꝰ pͥmā vnctōꝫtorpeat. ſꝫ ad ſcd̓aꝫ ſe diligēt̉ parꝫ: Mo.biꝑ. ē psͣ. pͥꝰ agit d̓ pͥa vnctōe ꝑ qͣꝫ certificat̉ ẜa. Scd̓o dic̄ qͥs laboͣ ⁊ geītꝰ ſit anteẜaꝫ vt pꝰ ſit hr̄i ibi. Exaudi d̓. fidel̓ ergopͥma vnctōe īunctꝰ tāqͣꝫ tyro chriſti ait.Ominꝰ illuinatio mea⁊ ſalus mea que tīeboDn̄s habitās in me. ē illuīnatio mea. vel lux mea. ſcōtra tenebras ignorantie mee. non ego mihi ſum lux. ſeoipſe qui illūinat omneꝫ hoīnē veniētē īhunc mundum. et ipſe eſt ſalus mea. ꝯtra infirmitatem. vt iam poſſim reſiſterepeccato: et eſt. Acſi diceret. dn̄s ⁊ noticiā ſuā mihi dedit. et ſalutē. quē ergotimebo? nullū. ſ qꝛ nll̓us pōt ꝯtra eū. EtDominus protector uite meea quo trepidābo.Dominus eſt protector vite mee .i. ſdatmihi vitam virtutum. quā et protegitdum omnes impetus: et inſidias repellit. ſine cuius protectiōe. omnia donaeius perduntur. Non ergo ſatis ē dareniſi etiam protegat. ideo: non ait datorſed protector vite mee. et quia dominuſprotegit ergo a quo homine. vel a quo..i. a qua re trepidabor .i. quē vel quidtrepidabo? Ꝙ. nec aliquem nec aliquidAd potentiſſimum enim omniū omnipotentē pertineo. qui illuminat. ſaluatet protegit. ideo: nullū timeo pret̉ ipſūambulans in lumine gratie firmus. Uelde futuro poſſunt hi duo verſus accipiEt ī primo quidem verſu notat ſabbatiſmum anime. In ſecundo: ſabbatiſmumcorporis. in cuius figura. vt predictuꝫeſt. preceſſerunt due extreme vnctionesdauid.ſ hoc ideo quoque ſignificauit: ītabernaculo domini. tabula vnius cubiti ſecta per medium. in occidentalis la

teris angulis poſita. que duos parie.tes tabernaculi. hinc inde: excipiebat. atque cum fronte occidentali iungebat. qꝛfideles d̓ vtroque populo. ſperant ſe habituros geminam glorificationem. poſtoccaſum corporis propter ea conſtanter perſeuerantes in bono ſunt vſque infinem et hoc eſt. Dominus erit illumīatio mea vel lux mea. poſt hanc vitam: etſalus mea ſecundum animam. quaꝫ glorificabit. et illuminabit. vt videat deuꝫfacie ad faciem. queꝫ ergo tunc timeboQuaſi nullum. Quis enim eſt quem timeat anima mea. in qua habitat deus?Deinde: ſb̓dit de ſabbatiſmo corporis¶ Dominus eſt protector vite mee .i. dominus proteget me vita immortalitatiſa quo ergo trepidabo: quem trepidetcaro cū induerit incorruptioneꝫ? nullūDuꝫ appropiant ſuper me nocentes: ut edant carnes meas.Dum appropiant. ⁊c̄. Hic oſtendit qͣrenon timeat. ⁊ iungitur hec littera cū precedenti ſecundum primam ſententiā ſicQuaſi nec aliquem. nec aliquid timebo. quia qui perſecuntur me ſcilicet nocētes et inimici mei. cadunt nec tollunt niſi carnes. illis finitis: ero ſpiritus .i. ſpiritualis. et hoc eſt quod ait. Dum apppiant. ⁊ cetera Secundum aliam ſententiam de futuro ſic iunge. Dominus proteget me in futuro. et vere. quia iam hocfacit. quod nocentes cadunt. et hoc ē qd̓ait: Dum appropiant. ⁊c̄. Ordo verborum talis. nocentes voto ſuo ſcilicet ⁊ ſinon affectu: infir. ſunt et ceci. ⁊ hoc. Dūappropiant. Bene hoc dicit. quia iaꝫ inſeipſo eos ſentit. appropiant dico. ſuꝑme. ſ ſcilicet vt ſe mihi preferant: inſultates. quod vertit deus in melius. vt ſcilicet maledico dicente. n̄ me ſicut volebātſed carnalia deſideria conſumant. Und̓ſb̓dit vt edant carnes meas. et eſt hic. vteffectuum. vel conſecutiuū. non affectiuum. qꝛ nō ipſi hoc affectu apppiant. ſꝫd̓ illis ꝯſilio dei efficit̉. vt non animamledant: ſed carnes edant. id eſt carnalesconcupiſcentias perimant. Sequitur.