Auʳ Caʳ¶Pſal. .XXI.

mus ei: et mo. ca. ſirridentes. vel quaſiminantes nō iudicio agentes. et hyronice dicentes.Sperauit in dn̄o eripiat eumſaluū faciat eum qm̄ uult eum.Spera. in do. vt ait eripiat eū de manibus nr̄is. vel ſi nō eripit: ſal. fa. i. reſuſcitet eū qm̄ vult eū vt ait. Hec ē hyroniaiudeoꝝ. Ecce quaſi hiſtorialis narrationon prophetia. ne qua ſit excuſatio. nequa ambiguitas.Ꝙm̄ tu ēs qui extraxiſti me deuentre: ſpes mea ab ūberibusmatris mee: in te ꝓiectus ſumex utero. Qm̄ tu ēs. Cauſazopꝓbrioꝝhic on̄dit. q. ideo hec dicunt. Qm̄ tu ēsqui extra. me de ven. l. i. qꝛ hō factus ſūtui oꝑatione. Nā in verbū quod ē deusin pͥncipio apud deū talia nō dicerent.verbū em̄ illud ꝑ quod facta ſunt om̄ianō extractū eſt de ventre. niſi qꝛ verbumcaro factū eſt. et tu es ſpes mea vel deusmeus. alia lr̄a. et hoc ab vberibus mat.meeʳ̉ .i. ẜm humanitatē ẜm quā ſuxit vbera mr̄is.ʸ ab vberibꝰ ergo ē ſpes et deus meus. qꝛ an̄ ſecula es pater meus ẜmdiuinitatē. et in te ꝓie. vel iactatus ſumex vtero mr̄is. ſvt tu ſolus eſſes ſpes mihi. qui iā hō. iā infirmus ſū. Et.De uētre matris mee deus meus es tu: ne diſceſſeris a me.Tu es deus me. de ven. ma. mee. i. ẜm idqd̓ de mr̄e habeo. nō ẜm id qd̓ de te habeo. Nā de te es pater meus. ſed de mr̄eesdeus meus .i. creator. ẜm ꝙ hō ſum:ſed ẜm qd̓ ſū deus a te ſū genitus: et iōne diſceſ. a me. vel ita et mutat̉ ordo lr̄eſic. ipſi ita mihi faciūt. ſed tu ne diſ. a meqꝛ iā cepiſti mecū eſſe: et hoc ē quod ait.Qm̄ tu es qui extra. me de vte. ma. meenō vir. qꝛ tua virtute. nō oꝑe viri clauſo vtero natus ſum. hoc dicit ne dubitetur virginis partus. virtute em̄ dei totū factū eſt: et tu es ſpes mea ab vbe. matris mee. vn̄ humanitas in chriſto et magna ꝑfectio hic notat̉. Ab vbere em̄ fecit

quod vix facit aliquis iā maturus. et inte ꝓiectus .ſ. ex vtero nō in peccato hominis. Alij em̄ in peccato ade ꝓijciunt̉exquo rei ſunt. ego vero ꝓiectus ſū in tevt in te ſolo ſperarē. et nō tm̄ ab vberibus es ſpes mea: ſed etiā tu es deus meꝰde ven. ma. mee. q. nec ꝯceptio ſine deofacta eſt: nō in peccato ꝯceptus ſū vt hōalius. ſed de ſpū ꝯceptus ſū et natus vn̄angelus ad mariā ait. Spūſſanctus ſuꝑueniet in te. et virtus altiſ. obumbra. t.vel ita. Qm̄ tu es. Et legit̉ allegorice vbiꝑ mr̄em intelligit̉ ſynagoga. q. ideo mihi hoc faciūt. Qm̄ tu es qui extra. me deven. Nō ſolū de illo virginali ventre.que lex naſcendi eſt oībus ſed et de tenebris ſynagoge quibus obtegit̉ et nōduꝫin lucē chriſti natus eſt. quiſquis in carnalibus obſeruationibus ſabbati et circūciſionis ceterorūqꝫ ꝯfidit. ⁊ tu es ſpesmea vel de. me. ab vte. ma. mee. non exquo vberibus virginis lactari cepi qꝛ ⁊an̄: ſed ab vberibus ſynagoge. a quibusſicut de vētre vt dixi extraxiſti me. ne ẜmcarnalē ꝯſuetudinē ſuggerē. et in te ꝓie.ſum ex vtero ſynagoge. cuius vterus .i.Scribe et Phariſei me non pertulit:ſed iactauit: nec fecit eius venter. vtſicut ꝑuulus eſſem tui oblitus. ſed tu es.i. fuiſti deus me. de vtero ma. mee ſynagoge. ergo ne diſceſ. a me. Terminat cōqueſtione in oratione: et cauſā ſuppoīt.Ꝙm̄ tribulatio ꝓxima eſt: qm̄non eſt qui adiuuet. Qm̄ tribula.ꝓx. eſtᶠ in corꝑe meo. vel ꝓxima ẜm tempus. qꝛ īminet. et itē: ideo: qm̄ nō eſt alius qui adiuuet. Quis em̄ adiuuet niſitu adiuuēs?Circudederūt me uituli multi:tauri pingues obſederunt me.Circūdede. me. Secūda ꝑs vbi deſcribitur Chriſti paſſio quā terminat or̄o: adꝯuincendos iudeos refert futura quaſipreterita. q. tribulatio ꝓxi. c. nā cir. me.ꝯſilijs vel cū gladijs et fuſtibꝰ vi. ml̓. i.multitudo luxuriantis ppl̓iᵉ qui erāt ſine iugo dei ⁊ tau. pī. i. pͥncipes ſr̄bi d̓ pī