VIIIIAugꝭ CaPs
Uolucres celi .i. ſuꝑbos. ʳ bene ꝑ volucres celi ſignificant̉ ſuꝑbi: d̓ quibꝰ dicit̉Poſuerūt ī celū os ſuū: quorū caput dicit. aſcēdā ī celū. ⁊ exaltabo ſoliū meumet c. Sequit̉. et piſ. ma .i. ocioſos. qui ꝑam. ſe. ma. i. qui ī ꝓfundo ſeculi temꝑalia que qͣſi ī mari ſemite: cito vaneſcuntinquirūt ꝑtinaci ſtudio: vn̄ recte nō aitambulāt: ſed ꝑambulāt. ſꝑ hoc oſtēdēsꝑtinaciſſimū ſtudiū inania et ꝑfluentiarequirentiū. Hec aūt tria genera vicioꝝid ē. voluptas carnis: ſuꝑbia: et ocioſitas īcludūt omnia vicia: que ſicut ioannes ait ſūt: cōcupiſcētia carnis: ambitioſeculi .i. ſuꝑbia: et cōcupiſcētia oculoꝝ.Per oculos nāqꝫ ocioſitas maxīe preualet. De his tribꝰ temptatus fuit dominꝰet ſaluator et vicit: ſqnibus primus homo victus ſuccubuit. Sequitur.Dn̄e dn̄s noſter: qͣꝫ ad mirabile ē nomē tuū ī uniuerſa terra.Domīe do. nō. Ecce ꝯcluſio pſalmi. ecce quo totū tēdat. Ꝙ. et qꝛ hec oīa feciſtiergo o dn̄e do. no. etc. Decēter pͥncipiūrepetit: oſtēdens initiū et finem boni addeum referendum.In finē ꝓ occultiſ filii prīſ dd̓In finē ꝓ oc. fi. pa. da. Cuꝫ dicit̉ filiꝰnec addit̉ cuiꝰ. ſicut hic ꝑ excellentiā intelligit̉ chriſtꝰ: qui eſt vnigenitꝰ dei filius: ſicut ipſe ſine additamento de ſe aitSi filius vos liberauerit: vere liberi eritis. ¶ Uel filius ē etiā ipſiꝰ dauid̓: qꝛ deeo ē natꝰ cū dicit ꝓ occultis: nominādoocculta filij: dat ītelligi qꝛ alia eꝰ ſūt manifeſta ¶ Scienduꝫ ergo quia duo ſuntaduentus chriſti. ¶Primꝰ ī humilitatequi occultꝰ fuit iudeis: qui cecatis iudeis gētibus ꝓfuit. vnde cecitas cōtigit iniſrhael: vt plenitudo gētiū intraret. Secundꝰ ī maieſtate: qui omnibꝰ erit manifeſtus. Duo etiā ſunt iudicia dei .ſ. occl̓tū quod nūc agit̉: quod incipit a domodei .i. pena qua nūc quiſqꝫ hominū velexercet̉ ad purgatōeꝫ: vel mouet̉ ad cōuerſionē: vl̓ ſi ꝯtemnit dei vocātis diſciplinā excecat̉ ad damnatōꝫ. Manifeſtūaūt iudiciu erit ī vltīo. cū cuiqꝫ r̄tribuet
luxta merita ſua C Hic ergo agit d̓ occl̓tis .i. de hūili aduētu: qui cecatis iud̓isꝓfuit gētibꝰ: et de pēa qͣ iudicat purgando: ꝯuertēdo: excecādo. et ē ſēſus tytuli¶ Pſalmꝰ iſte dauid ꝓphete. qui hic loquit̉ ī ꝑſona eccl̓ie: dirigēs nos in fineꝫid ē. ī chriſtū ē. ꝓ occultis .i. agit de occl̓tis filij .ſ. dei. vl̓ filij. ipſiꝰ dd̓ de quonatꝰ ē chriſiꝰ ẜm carnē. ¶ Intētōe mouꝫvt nō caſu vel fato quis credat mūdū regi. ſꝫ iuſto iudicio d̓i ¶ Modꝰ. v. ſunt ꝑtitōesª Prīo ꝓpheta leiꝰ pſallit: qꝛ cult̉adiaboli aduētu chriſti deſtruit̉. et chriſiꝰ regnat. iudicat. adiuuat. Scd̓o fideles ꝓuocat ad laudem ibi. Pſallite do.Tercio finē maloꝝ ventuꝝ pctōribꝰ cuꝫanti chriſto predicātibꝰ ibi. Conuertant̉peccatores. Quarto mala tꝑis antixpiꝑtractat ibi. vt quid dn̄e. Quinto precatur iudiciū maturari ꝓpter antichriſtūvt ſāctoꝝ mala finiant̉ ibi. Exurge. Contra illos ergo qui d̓ flore maloꝝ et labore bonoꝝ murmurant. putātes nō diuina diſpoſitione ſed caſu hoc contigere.loquitur hic propheta.Ivon̄fitebor tibi domīe intoto corde meo: narraAbo omīa mirabilia tua.donfitehor t̓. Ꝙ. quidaꝫ murmurāt etCetrahunt: ſed ego Confitebor ti. do. i.laudabo te quicūqꝫ detrahat. et hoc intoto corde meo: nō in ꝑte vt faciūt illiqͣ quedā oꝑa dn̄i approbāt: quedā blaſphemāt. ſꝫ ego Cōfit. tͦ ī to. cor. m. qꝛ innullo de ꝓuidētia dei dubito: ſꝫ oīa recte agi ſentio que ſtulti temere et cāu agiputāt. ⁊ etiā nar. alijs. mi. t. n̄ nr̄a. ⁊ oīagnaͣlit̓ n̄ ſpēalit̓ ꝑ ſingl̓a .ſ. viſibilia et īuiſibilia. Oīa .n. narrat qui d̓ viſibilibꝰtrāſit ad īuiſibilia: vt qui dicit eū qui lazaꝝ ſuſcitauit ī corꝑe paulū ſuſcitaſſe īmente: quod maius ē ⁊ excellentius. velnarrabo omnia mirabilia tua .i. quecunqꝫ dicaꝫ de tuis operibus ſunt mirabilia. Sequitur.Letabor et exultabo in te: etpſallam nomini tuo altiſſime.