Augꝭ HieʳPſalmiIIIICaª Hieª Augꝭ̓
cia: qꝛ nō ſūt deus vt dicunt̉. et vtquidhoc facitis: vel diligitis et queri. vaī. etmenˢ .i. terrena que ſunt vana: qꝛ vt vmbra tranſeūt. Oīa em̄ ſb̓ ſole ſūt vanitaset ſunt mendacia. qꝛ nō faciūt qd̓ ꝓmittunt .ſ. beatos. et vtquid? hoc facitis ſcꝫſcur d̓ terrenis que valia ſūt et tranſeūtvultis eē beati? Sola ieritas facit beatos. ex qua vera ſūt oīa. Utquid ergotꝑaliū reꝝamore detinemī? vt quid tanqͣꝫ pͥma extrema ſectamini.Diapſalma.Et ſcitote qm̄ mirificauit dn̄sſanctū ſuū dn̄s exaudiet me cūclamanero ad eū. Et ſcitōte. Diapſalmā. Scd̓a ꝑs vbi poſito nouo hoīeveterē iubet exuere ¶ Et ſciend̓ ꝙ vbi noshabemus diapſalmaʳ hebrei hn̄t ſela qd̓int̓pretat̉ ſꝑ. et ē ꝯfirmatio. et cōmēdatio precedentiū. vel ꝯſequentiū. In huiꝰmodi vero locis duꝫ pſalmi an̄ archamdn̄i cantarent̉: in pſallēdo int̓ponebat̉ſilentiū: et fiebat quedā verboꝝ int̓ciſiovt qͣſi ſpāli laude aliud intelligerent̉ ſequentia ꝯtinere qͣꝫ precedentia. Ideoqꝫlxx. int̓ pretes magis attendentes ſenſū ⁊rei ordinē qͣꝫ hebrei verbi ꝓprietatē: nōtranſtulerūt ſela: ſed ꝓ eo poſuerūt diapſalma: quo vocabulo ſignifieat̉ vocū diuiſio in pſallendo vt pſalma ſit qd̓pſallit̉. Diapſalma vero int̓poſitum inpſallēdo ſilentiū. Sic̄ ſympſalma dicit̉vocū copulatio in cantando. et certu ēvbicūqꝫ diapſalma ponit̉ rei vel ꝑſonefieri variationē. vt hic. Poſt īcrepationē infideliū: chriſtuꝫ ꝓponit. ꝑ quē deꝰexaudit dicens. Et ſcitōte.ᶠ ⁊ nō ꝯiūctionē in initijs ſolere poī in ꝓpheticis ſcripturis: vt dicta cū viſionē que ē in corde ꝯiungat. Nā ſepe īuenis ita ceptū. etdixit dn̄s ad illū. et factuꝫ eſt verbū dn̄iad illū. ita hic. UUel ita poteſt ꝯiungi cūſuꝑioribꝰ. q. d. Nolite diligere vanitatēEt ſcitote. quare? Qm̄ mi. do. ⁊cͣ. ſed diapſalma int̓poſitū ſic iūgi vetat. ꝓprietas em̄ diapſalmatis nō ꝯiūctionē inferioꝝ et ſuꝑioꝝ verboꝝ exigit. ſed diſiū-
ctionē: licet hoc pene nuſqͣꝫ ſeruet̉. Licꝫem̄ diapſalma interponat̉: ſequens tn̄cuꝫ precedenti littera ꝯiungit̉. vn̄ et hicetiā aliter poteſt ꝯtīuari littera. q. ꝙ vana ſunt ſcitōte. Et etiā ſcitōte quē ſequamī: qm̄ do. pater mi. ſan. ſu .ſ. chriſtumqui e ſanctus ſanctoꝝ .i. mirabilē eū on̄dit ſuſcitando. et ad dexterā ſuā collocādo. ad quē ꝯuerti debetis: ab amore mūdi. de quo dicit̉. Cū venerit ſanctus ſanctoꝝ: ceſſabit vnctio vr̄a. Sicut ergo dicit̉ dn̄s dn̄antiū et deus deoꝝ: ita et ſanctus ſanctoꝝ: quia in ſe ſanctus ē et alios ſanctificans. et ꝑ eū dn̄s exaudiet veluit. me. d̓frequie et̓na cū cla. vel rē ad e.ita et vos exaudiet: ſi clamaueritis. ⁊ iōclamate. ſic digni auditu eritis .ſ. ſi clamaueritis ⁊ feceritis qd̓ ſb̓dit̉. ſequit̉ .n.Iraſcimī et nolite peccare quedicitis ī cordibus ueſtris: et incubilibus ueſtris ꝯpugimini.Iraſcimī et no. pe. q. vt. aut et vos mereamini exaudiri. Iraſcimini et no. pec. i.ſiſmotus animi ſurgit qui nō eſt in poteſtate vr̄a: nō ei ꝯſentiat rō. Uenialisem̄ ira ē. que nō ducit̉ ad effectū. Etᵉ ſciendū: ꝙ primus motus aī nō eſt in nr̄apoteſtate: ſed dei gr̄a ꝯtemꝑare poſſumus. Quod ergo ꝯſuetudinis eſt: ꝑmittit .i. nō ꝓhibet. quod culpe eſt .i. mortale: ꝓhibet. q. Iraſcimini. quidē pͥmomot̓u: qui eſt iuuīcibilis: ⁊ ſi iraſcimininoli. pecca. ꝯſentiendo ad effectum ducendo. Hec eadem apoſtolus docet dicens. Sol non occidat ſuper iracundiāveſtram. Quibus verbis innuit: vt peccatum ſit omnino. vel .i. etiā leuiter iraſci. Iuſticia aūt eſt iram celeri penitudidine mitigare/ vel iraſciminiᶠ vobiſmet.ipſis de preteritis peccatis et vlteriusnolite peccare vel iraſcimiui primis motibus eis reſiſtendo. et nolite peccare .i.ne ducatis ad effectum. Poſt iram remouet etiam ſimulationem dicens. quedicitisᶠ labijs et in cordi. ve. dicite ne ſitis de illis de quibus dicit̉. Populushic labijs me honorat: cor aūt eoꝝ lon-