Druckschrift 
Glossa magistralis Psalterii
Einzelbild herunterladen
 

Caſſiª Auʳ HicʳPſoII

mora. Hora ī hoc notat̉. Reges terreid ē herodes. et prīcipes id ē pilatꝰ: ponit̉ pl̓le ſingulari ſynecdochen. vjita. Reges terreª ſcꝫ herodes prior qui ifātes occidit: et poſterior herodes eiuſd̓filiꝰ qui pilato cōſenſit in morte chriſti.Aſtiterūt et pͥncipes .ſ. ſacerdotū: videlicet annaſ et caiphas ꝯuenerūt ī vnūª idē ī vnā prauā volūtatē. ſtulta preſūptōReges terre cōtra regē celi ꝯuenerūt: qd̓aperit dicens aduerſus dominū id ē patrē Qui em̄ cōtradicit filio et patri ꝯtradicit: ideo aduerſus dn̄m. et .i. qꝛ aduerſus chriſtū eiꝰ .i. me ſꝫm hoc xpō loq̄t̉Dirupamꝰ vincula eoꝝ: ꝓiiciamus a nobis iuguꝫ ipſoꝝ.Dirupamus vincula. q. ipſi ita: ſꝫ o meidicit chriſtus ne cōſentiatis ī morte meaet hoc eſt. dirum. vīcl̓a eoꝝ id ē blādicias minas. et ꝓi. a no. iu. ip. i. carnaleſobẜuātias et ceremōias ne on̄ent̉ nobisQui habitat in celis irridebiteos: dominꝰ ſub ſānabit eos.Qui habitat ī celis. Sic cōtinua ſcd̓umhanc ſententiā. dirūpamꝰ dixit chirſtus.qꝛ qui habitat ī celis: aliter ab illo loco.Dirūpamꝰ vinculaʸ licet em̄ hoc poſſetdici in ꝑſona chriſti vt legimus aptiustamen illis cōueniūt hec verba que nolunt iugū chriſti ſibi īponi id ē ꝑſecutoribus chriſti. Q. d. chriſtus vel ꝓphetaconuenerūt in vnū reges et principeſ dicentes. dirum. vincula eoꝝ id ē ratōneseoꝝ id eſt dei et xp̄i: vel chriſti et eiuſ diſcipuloꝝ quibꝰ nos ſibi aſtrīgere volūtet proijci. a no. iugū ipſo. id ē legē. Ipſiita: ſed certe. qui hītat id ē dominus ī celis .ſ. ſpiritualibusʸ id ē ī ſāctis animabꝰet angelis irridebit eos qͣſi buccis vt factum eſt quādo poſitis cuſtodibus ſurrexit. et dominꝰ ſubſā. eos. q. naſo. vt factū eſt qn̄ mūdū diſꝑſi ſūt Irriſio em̄fit bucca. ſubſānatō v̓o rugato naſo atqꝫ ꝯtracto exprimit̉: que tamē deo carnaliter nullatenꝰ ſunt extimāda: ſed ē anthropoſpatos. Alit̓ʸ irriſio dei ē vis preſciētie quā dat ſāctis: vt vidētes nomen

chriſti futurum in omnibus gentibꝰ: etdominatōem ꝑuagaturā in poſteros illos inania meditatos intelligant. accipit pro eodem irridebit et ſubſānabit.eſt. qui habitat ī celis. hoc mutat̉: irridebit eos. id eſt dabit ſanctis ſuis ītelligere eos eſſe irridēdos: et īania meditatos. qꝛ domi. ſb̓ſā. eos. Repetitio eſt.Tunc loq̄tur ad eos in ira ſuaet in furore ſuo ꝯturbabit eosTunc. id ē preterea. vel tūc ſcꝫ qn̄ irridebit loquetur ad eos in ira ſua. anthropoſpatos ē hic .i. hūana ꝓpaſſio: qn̄ qd̓creat̉e ē att̉buit̉ creatori ira dei motus ē fit ī ſcā aīa que nouit legē dei vidꝫ a malo hoīe pret̓iri: quē motūml̓ta uīdicāt̉: vt fecit moīſes qn̄ deſcēdēſ mōte vidēs ppl̓m an̄ vitulū ludēteꝫtrāſiuit gladio accīctus a porta vſqꝫ adportā finees qn̄ trāſflxit iudeū madianitā turpit̉ cocūtes. et ē lo. ad e. ī ira ſ. i.īcreꝑabit et vīdicabit ī eos: ſcōs mouebūt̉ pcīs eoꝝʸ poſtea planiꝰ aꝑit dicēs. et ī f. .ſ.. vel ira dei et furor ē obſcuratō mētis trāſgreſſoꝝ legis. et ē. tūclo. ad e: id eſt: excecabit eos. vel ita:vt ꝑtī de pn̄ti: ꝑtī fut̉o legat̉ v̓ſus iſteſic tc̄ .i. qn̄ irrid̓bit: lo. ad e. ꝓphetas ſcpͥt̉aꝫ ſcāꝫ. et hoc ī i .ſ. i. ī ꝯminationepene. et ī fut̉o ꝯtra eos corꝑe et aīa ī fu.ſ. .i. ī et̓na pena. vel totū de fut̉o legit̉ abillo loco. Qui. hoc. Qui. ī ce.hoc mutat̉ ir. e. i. irriſiōe dignos r̄ddꝫeos ī fut̉o. poſtea id̓ r̄petit. et do. ſb̓. e. ettūc .ſ. ī fut̉o lo. ad e. tacere videt̉. tol̓at ī i .ſ. et ī fu. ſ. ꝯtͣ. e. Ira d̓i et furor ē ꝑt̉batō que ab eo penitꝰ relegataeſt: ſꝫ vis .i. v̓tꝰ eius qua iuſte uīdicat. etē. ī i. ſ. In v̓tute ſua puniet eos.Ego autē ꝯſtitutꝰ ſuꝫ rex ab eoſuꝑ ſyon montē ſc̄m eiꝰ predicas preceptum eiEgo a. hic ē ſcd̓a ꝑtitōª vbi īducit verbaxpi agētis om̄pi regno īeffabili gēit̉aſua vbi ml̓ta diſcimꝰ diuītate et humanitate chriſti.. illi itat̉ babūt̉: ſꝫ egocuꝫ pondereª. cuius iugū et vīcl̓a vo-