Pſal..I.
nes etiā infideles: ſed ad tormētū nō adiudiciū. Nō em̄ tūc cā eoꝝ diſcutit̉: quiad ꝯſpectū diſtricti iudicis iā cū damnatione ſue infidelitatis accedūt. ꝓfeſſioneꝫ vero fidei retinentes: ſed ꝓfeſſionisopera nō hn̄tes: redarguntur vt ꝑeant.Qui vero nec fidei ſacr̄a tenuerūt: increpationē iudicis in extrema examinatione nō audiūt. qꝛ preiudicati īfidelitatisſue tenebris eiꝰ quē deſpexerant inuectōne redargui n̄ merēt̉. illi ſaltē v̓ba iudiciaudiunt. qui eius fidē ſaltē verbo tenuere. Iſti in damnatōne ſua eterni iudicisnec verba ꝑcipiūt: qꝛ eius reuerētiā necverbotenus ſeruare voluerūt. Illi legalit̓ ꝑeūt: qꝛ ſub lege poſiti peccauerunt.Iſtis in ꝑditione ſua de lege nihil dicit̉qꝛ nil legis hr̄e conati ſūt. Princeps nāqꝫ terrenā rēpublicā regens. alit̓ punitciuē interius delīquentē. atqꝫ alit̓ hoſtēexterius rebellantē. In illo iura ſua ꝯſulit: eūqꝫ ſub verbis digne inuectōnis addicit. Contra hoſtē vero bellū mouet: inſtr̄a ꝑditionis exercet: dignaqꝫ eius malitie tormenta retribuit. de malo vero eius quid habeat lex nō r̄quirit. Ita ergoin extremo iudicio: et legalis illū inuectio ꝑcutit qꝛ ab eo qd̓ ꝓfeſſione tenuit actione declinauit: ⁊ iſte ſine iudicij inuectione punit̉: qui lege fidei nō tenet̉. Exelectoꝝ vero ꝑte. alij iudicant̉ ⁊ regnātqͥ vite maculas lachrymis tergent. Quimala precedentia factis ſequentibꝰ redimentes: quicquid illicitū aliqn̄ fecerūt:ab oculis iudicis elemoſynarū ſuꝑducetione cooꝑiūt. Quibus iudex veniensin dextera ꝯſiſtentibus dicit. Eſuriui etdediſti mihi m. ⁊cl. Alij aūt nō iudicant̉et regnant qui etiā precepta legis ꝑfectionis v̓tute tranſcendūt. qꝛ nequaqͣꝫ hocſolū qd̓ cunctis diuina lex precipit: īplere ꝯtenti ſūt. ſed preſtantiore deſiderioplus exhibere appetūt. qͣꝫ preceptis generalibus audire potuerūt. Quibꝰ dn̄ica voce dicit̉. Uos qui reliquiſtis oīa:et ſecū. eſt. me. cū ſe. fi. ho. in ſe. ma. ſue.ſede. et vos ſuꝑ. xij. thro. iud. xij. tribusiſrl̓. Et de quibus propheta ait. Dn̄s ad
iudiciū veniet cū ſenatoribꝰ populi ſuiEt de quibus Salomon. cū de ſancte eccleſie ſponſo loqueret̉: ītulit dicens. Nobilis in portis vir eius qn̄ ſederit cū ſenatoribus t̓re. Hi itaqꝫ in extremo iudicio nō iudicant̉ et. regnat: qꝛ cū auctoreſuo etiā iudices veniunt. Relinquentesquippe oīa: plus ꝓmpta deuotione executi ſūt: qͣꝫ iuberi gnaͣlit̓ audirēt. Spālinanqꝫ iuſſione paucis ꝑfectioribꝰ et nōgnaͣlit̓ oībus d̓r hoc qd̓ adoleſces diuesaudiuit. vade ⁊ vende ⁊c. Si em̄ ſb̓ hocprecepto cūctos iuſſio gnaͣlis aſtrīgeretculpa ꝓfecto eēt: aliquid nos de hoc mūdo poſſidere. Sꝫ aliud ē qd̓ ꝑ ſcpͥturā ſacrā d̓r oībus. aliud qd̓ ſpālit ꝑfectioribꝰimꝑat̉. Hi ergo recte ſb̓ gnaͣli iudicio n̄tenent̉: qꝛ et precepta gnaͣlia viuedo vicerūt. Sic̄ eū nō iudicant̉ et ꝑeunt: quiſuadente ꝑfidia legē tenere ꝯtemnūt. itanō iudicant̉ et regnāt. qui ſuadēte etiaꝫpietate: vltra gnaͣlia diuīe legꝭ preceptaprofitiūt. Hinc ē ꝙ Paulus etiā ſpāliaprecepta tranſcēdens: plus oꝑe exhibuit qͣꝫ īſtōne legꝭ accepit. Cūem̄ accepiſſet vt euangeliū predicās de euāgelio viuere: et euāgeliū audientibus ꝯtulit: ettn̄ enāgelij ſūptibus ſuſtētari recuſauit:Cur ergo iſte iudicet̉ vt regnet: qui minꝰqd̓ ſeruaret accepit. ſed maius quo viueret īuenit. Recte ergo iudiciū pauꝑibustribuit. qꝛ quāto huic mūdo magua humilitate deſpecti ſūt: tanto tūc acceptisſedibus maiore culmīe poteſtatis excreſcūt. Hinc alias dicit̉. Donec iuſticia ꝯuertat̉ in iudiciū. Iuſticia ergo in iudiciū vertit̉: qꝛ ij qui nūc iuſte atꝫ irreprehenſibilit̓ viuūt: tūc iudicandi potētiānanciſcunt̉. Hinc: Laudicenſi eccleſie dicit̉. Qui vicerit dabo ei ſedere mecumin throno meo: ſicut et ego vici et ſedicum patre meo in throno eius. Uincens dominus in throno cum patre ſediſſe ſe aſſerit: quia poſt paſſionis certamina: poſt reſurrectionis palmam:claruiſſe omnibus ꝙ poteſtati patriseſſet equalis iudicauit eiqꝫ ſe non di-