Ea B1e AºPrologus
ſcīam dei quā nc̄e eſt oībꝰ modis īpleri:etiā ẜm tenorē verboꝝ. vt ecce v̓go ꝯcipiet. Alia ẜm ꝯminatōnē: vt. xl. dies ſūtet Niniue ſb̓uertet̉: que nō ẜm v̓boꝝ ſuꝑficiē: ſed tacite ītelligētie ſignificatōnēīplet̉. ¶ Sequit̉ ꝓphete. ꝑ excellētiā cūd̓r ꝓpheta ſine adiectōne ꝓprij noīs īteltelligit̉ Dd̓. vt cū d̓r apl̓us: ītll̓igit̉ Paulus ⁊ vrbs: Roma. Hoc aūt dicit ꝯtraquoſdā: qui dixerūt pl̓es fuiſſe pſalmoꝝſcpͥtores vel auctores. eo ꝙ noīa eoꝝ ī titulis hēant̉. vt Aſaph: Eman: et Ethan:Ydithim: qd̓ ꝓ myſterioꝝ ſignificatōne:que ex int̓pretatōnibꝰ noīm ꝑcipit̉: factūeē ī libro on̄dimꝰ. Nō ergo illi auctorespſalmoꝝ fuerūt: ſed poſitō noīm rōi ſeruit myſterioꝝ. ¶ De chriſto. Ecce d̓ quoagūt ſoliloquia. d̓ chriſto toto .i. capiteet corꝑe. ¶ Materia itaqꝫ huiꝰ libri ē totus chriſtus .ſ. ſponſus et ſponſa. ¶ Intentio. hoīes Sadan deformatos chri Naſto nouo hoī ꝯformare. ¶ Hodus tractandi talis eſt. Qn̄qꝫ agit d̓ chriſto ẜ.caput. Aliqn̄ ẜm corpus. Aliqn̄ ẜm vtrūqꝫ. ¶ De chriſto aūt agit ẜm caput tribus modis. Qn̄qꝫ ẜm diuinitatē: vt tecū principiū. Aliqn̄ ẜm humanitateꝫ: vtego dormiui et ſomnū cepi. Aliqn̄ ꝑ trāſūptioneꝫ vt qn̄ vtit̉ voce membroꝝ: ſicut ibi. Longe a ſalutē mea ⁊c̄. Et ibi. Deus tu ſcis inſipientiā meā ⁊cl. Itē de eccleſia: tribus modis. Aliqn̄ ẜm ꝑfectosAliqn̄ ẜm imꝑfectos. Int̓dū ẜm malosqui ſunt in eccleſia: corꝑe nō mente: nūero nō merito: nomine nō numine. De ordine quoqꝫ pſalmoꝝ qui a ſerie hiſtoriediſcordet: queri ſolet. quare .ſ. non ſunteo ordine diſpoſiti: quo ꝯpoſiti: quodnō eſſe liquet: cū hiſtoria de qua agit̉ inMiſerere mei de. preceſſerit illud de quoagit̉ in Dn̄e quid multiplicati ſūt. ⁊ Bn̄dictus dn̄s de. m. qui do. ma. m. ad pre.an̄ ambos predictos pſalmos editus fuerit. ¶ Ad quod dicit̉: quia etſi in quibuſdā poſſit reddi ratio ordinis: nō tn̄in omnibus. Neqꝫ tn̄ ſine rōne ita diſpoſiti ſunt. Heſdras nanqꝫ propheta quipſalteriū ⁊ totā bibliothecā a Babiloni
is ꝯbuſtā: īſtīctu ſpūſſancti reformauiteodē ſpū reuelāte pſalmos ita diſpoſuiteiſdēqꝫ titulos appoſuit qui ſūt qͣſi claues pſalmoꝝ. Sic̄ em̄ ꝑ claue intrat̉ indomū: ita ꝑ ꝯgruas tituloꝝ expoſitiōesſb̓iectoꝝ clareſcit ītelligentia pſalmoꝝ.Hec aūt circa totū librū aduertēda ſūt.¶ Pret̓ hec aūt ī ſingl̓is pſalmis quedāſpālia ꝯſiderāda ſūt. De pͥmo itaqꝫ pſalmo videamꝰ. v̓bi ꝯſiderādū eſt: quare eititulus nō apponat̉ ſic alijs. Que ſit eius maͣ: que intentio. quis modus tractādi. Huic pͥmo pſalmo iō titulus nō apponit̉. qꝛ pſalmus iſte pͥncipiū eſt ⁊ prefatio et caput libri. ſic̄ in ſequenti dicet̉.In capite libri ſcriptū eſt de me. Et de illo agit qui ē omniū pͥncipiū .i. de chriſto qui nō hꝫ pͥncipiū. Ideo itaqꝫ titulo carꝫ ne titulus preſcpͥtus: libri caputet initiū videret̉: Uel etiā ideo: quia iſtepſalmus quaſi ꝓlogus ē et titulus ſeqn̄tis oꝑis. Continet em̄ ſummā ⁊ materiātotius libri. ¶ Materia aūt huius pſal.eadē eſt que totius libri .ſ. chriſtus integer. Similit̓ intentio. ¶ Hodus aūt tractandi talis ē. Biꝑtitus ē pſalmus. Primo agit de beato viro: ꝑ beatitudinemnob̓ blandiens. Scd̓o agit de vltionibꝰiniquoꝝ. terrens nos aduerſis. ibi. Nōſic ip̄ij nō ſic. De beato aūt viro agit hocmō. Primo verſu on̄dit eū īmunē ab oīmalo .ſ. culpe nō pene. Scd̓o plenuꝫ oībono ī ſe. Tercio vtilē alijs et hoc vſqꝫad ꝑtitionē. Ad on̄dend̓ vero eū īmuneab oī malo: vtit̉ ꝯꝑatōe veteris hoīs .ſ.Ade. on̄s illū plenū eē oī malo qꝛ nō vꝫmeliꝰ on̄di cuiuſqꝫ rei excellētia: qͣꝫ ſi ſuiꝯtrarij vilitas atꝫ depreſſio n̄ taceat̉. On̄dit itaqꝫ veterē hoīeꝫ Adā triplici generepeccādi deliqͥſſe .ſ. cogitatōe vl̓ volūtateactu: verbi doct̓na vel ꝯſuetudīe. Iteꝫcogitatō largē accepta tria ꝯplectit̉ .ſ. pͥmū motū mētis: qui ē venial̓ culpa ⁊ delectatōꝫ atꝫ ꝯſenſū: que ſūt mortalia. quiergo peccat ꝯſenſu: ⁊ cogitōe peccat. quiv̓o nec cogitatōe peccat: nec ꝯſenſu veldelectatōe. Hec aūt tria gnaͣ peccādi notat ꝑ tria v̓ba .ſ. abijt ſtetit ſedit. ꝑ abi-