Plutarchus

TITVLVS LVIIQuæ lex fuit hactenus obſoleta de decimis: in uſum reuocata nunc eſt.Legem ſalis olim iacentem nūc e ſomno ſurrexiſſe: uobisenunciamus.Ne abutimini poſthac ea lege.Redijt ea lex in uim priſtinam.Facio uos cōmonitos: meo iuſſu locum eſſe legi Agrariæ.Reddidimus legi Iuliæ ſuas uires.In ſuū antiquiſſimū robur illud reuocauimꝰ legē CorneliāNō eſt dubitādū de ficarijs: ꝗa lex eſt a nobis in eos facta.Quid noua noſtra lege decreuerimꝰ: uobis enūciamus.¶ Titulus. lvij.¶ Læticiæ nouæ nūcia familiaris.Quam mihi uita hoc tempore iucūda ſit: hæc epl̓a nouælæticiæ nuncia tibi ſignificabit. Sum em̄ illo Plutarchi du-ctus ad ſcribendū hoc quoqꝫ: cum ait uoluptatē amicis ſi-gnificatam amicorū perinde ac propriā eſſe. Quo enim ame differs alio ꝗͣ corpore? Animo ſumꝰ ambo quidē uno.Itaqꝫ quod mihi lætum eſt: lætū eſſe tibi pariter non dubi-to. Non uidet̉ igit̉ alienū a ratione: ſi te participē facio reituæ. Sum aūt in hac urbe plurimū honoratus: a principemaximopere: qui nō ſolū præſum monaſterio: qd̓ & ingenij acrimonia: & inconcuſſa mente: & ſumma prudentiaopus eſt gubernare: ſed in multis exerceor maximiſqꝫ re-bus in cōnubijs tranſigendis: diſcordijs plurimorū ſedan-dis: amicorum animis recōciliandis: componendiſqꝫ cau-ſis interdū difficillimis: quibus & ſi uiro longe præſtantio-re foret neceſſe: ſuppedito tamen tantū induſtriæ: ut ne-queam non gloriā reportare pluſqͣ optatam. Id ego tamēdiuinæ tribuo benignitati: quæ ml̓to largit̉ ſeruis plura qꝫſint promeriti: eo magis eos ad uirtutes: pietatem: æqui-tatem: charitatēqꝫ inuitans. Ah hæc autē ſum ad finitimasperplures inuitatus prædicationes: nō qui merear eſſe taattente uocatus: quaſi aut ſanctus ſim moribus ac uita: autingenio doctrinaqꝫ maximus ac diſertiſſimus: ſed eadem