TITVLVS XLIItiſſimo in aliquē debaccharis: & ridiculū caput omnes bonos irrides. Aſſidue uerſatus in luto ad aures uſqꝫ marcē-tes alios uocas & putridos. Aſſidue ſis in deridēdos & doctos & eruditos inſolentior atqꝫ inſanior. Vnde iſta mor-dacitas in te tam innata? Vnde iſte tuꝰ furor tam barbarˢ& immanis? Nam niſi penitꝰ ab omni humanitate ſis alie-nus: nunꝗͣ adeo inſanire cogaris: ut neqꝫ modum in dicendo ſerges: neqꝫ modeſtiā: ſed te reuide bone uir Terentia-ne ac reſpice. Nōne iam annū ſupra trigeſimū nactus nihilo plus ſapis: ꝗͣ ſi puer uerſareris in cunis? Perſuades te ti-bi uirum eſſe ſapientiſſimum: cūqꝫ nihil unꝗͣ didiceris litteraꝝ (qd̓ inter litteras cōuenire poſſit) litteraliſſimū eſſe teducis: audeſqꝫ de litteris cū illis contendere ꝗ ſunt in Italiapræſtantiſſimi. Proh hominū furioſe: immo bæluaꝝ peſſima: cui nihil ſit tolerabiliꝰ maledicentia: cui ſunt omīa nul-lius præter uæcordiam atqꝫ uæſaniā. Sautē ſit leue cere-bellū tuū iſtud: ꝗ neſcit uideat tuam iſtam quotidianam inomni re uarietatem: ut nunꝗͣ tibi ſis conſtantior qͣꝫ cū ſter-tis: aut crapula & ebrietate obrueris: aut libidini bꝰ uacas:a ꝗbus & ſi nonnunꝗͣ debilitas neruoꝝ at nunꝗͣ uolūtas &immenſa cupiditas ſurripit. Quicꝗd enim patrimonio re-lictum eſt: quicꝗd aduenticiū: aut profecticiū fuit: omne inhiſce flagicijs cōſumpſiſti: obliguriuiſti: delapidaſti. Nūcaſſidue tēte eneruas inter Ganeones: Helluones: Pædicones: uir immundiſſime: ſceleſtiſſime: perditiſſime. Te igi-tur caſtiga primum: mox reliquos tui diſſimillimos caſti-gabis: & noli fabula eſſe uulgarium. Ex Mediolano. ix. kalendas Aprilię.Inuectiua familiariſſima.Nequeo me ampliꝰ continere uir impuriſſime: ni ad ea re-ſpondeam deniqꝫ ꝗbꝰ me ſemel iteꝝ atqꝫ rurſus ineptiſſi-mæ tuæ litteræ īuaſerūt. Dicis eſſe me malum: ꝗ te accuſa-rim ignorantiæ: ſceleratum qui non uiuam hominū iudi-cio. Tu ne quemqͣꝫ audes caſtigare bæluarū maxima? Malus ſum: ꝗa te ignorātem appello? At malus ſim profecton 4