TITVLVS XLI¶ Confirmatiua grauis.Ne quid obijciat̉ in legitime factum: inuenit hoc iuris modeſtiſſimus: quod in ijs confirmandis exercetur: quæ noninterueniēte confirmatione noſtra: poſſent nō iure factaexcipi. Nam adeo ꝗſqꝫ utilitatis propriæ fallit̉ iudicio: utab hone ſtate nonnunqͣꝫ diſtrahi facillime queat: & menti-ri non in eū conſenſiſſe: ꝗ res ſuo imperio geſſerit quæ nōeū ſint nactæ demū exitū quē uoluiſſet. Quod & ſi Panæ/ Panætiustio ac Cicerone teſtibus: utilitas ab honeſtate ſeparari ne/ Ciceroquit: ſeꝑata uero non eſt utilitas. At eo uentū eſt: ut pauciadmodū idē ſentiant: plurimi uero nihil admittāt honeſtimodo cōueniat: qd̓ conducat ſuæ cupiditati. Quate Euri/ Euripidespides cæcā eſſe dixit humanā mente in ijs quærēdis cupi-endiſqꝫ in ꝗbuſ ineſſe utilitatem ac lucrū conſpicat̉. Recteigit̉ Sempronius iuriſconſultiſſimꝰ: & Publius craſſus uo/ Semproniluere ſuis in magiſtratibꝰ neminem alieno admitti nomi­ P. Craſſusne: niſi & cuiꝰ interueniebat nomine interueniret & uer-bis: hoc eſt eiuſdē confirmaret̉ ore aut teſtimonio qd̓ deoris mētiſqꝫ conſenſu fidē faceret. Confirmo igit̉ cumula-tiſſimeqꝫ cōfirmo quæ geret iſtic meo nomine Scæuola:& quæ geſſit om̄ia: qui ꝗͣꝗͣ ꝓcurator ab me nō eſt inſtitutꝰ:æque tamē omnis eius opera mea ſententia confirmat̉ acſi ego intereſſem. Ad hæc aūt poſcitis rogatiſqꝫ confirmēuobis prætorem atqꝫ deſignem quē delegiſtis. Vt uobisego uos nō arbitror: eſſe quicꝗͣ delecturos qd̓ nō intelligatis ꝓfutuꝝ: ita uirū cenſeo prætorē ex multis æꝗtate: prudentiaqꝫ ſingularē delegiſſe: quē & fama & reꝝ experiētiacognoueritis ea ſeruatuꝝ quæ ad prætorē & bonū ꝑtinēt& diligentē & gloriæ īmortalis cupidū. Hæc em̄ Periclesericlesdebere īmagiſtratu eſſe docebat: & Thales mileſios ſuosThalesadmonebat. Nā ut Plato iuſſit: corpꝰ ſe tueri prætor exiſ/ Platotimet: cum in urbe iudicat ſuis humeris demādata. Verūquia noſtroꝝ edictis maiorum (qͣuis qͣoptime cuncta delegilſetis) niſi delecta cōfirmemꝰ: ſtare nequeūt: quæritiſqꝫhūc conſenſum in re noſtra: hiſce litteris uobis prætoremn z