TITVLVS XLIVt tuus furor ſolus eſt (ꝗ me cædit) ſic ubi pacatꝰ ad me redis rediuiuus uideor.Redi mi princeps in tuā innatā benignitatē.Peccaui fateor errādo: ſed tu ne pecces te nō placādo.Ꝙ longe abes ab omni ſcelere: tam abſis a te non pacan-do tuis ſeruis.Redde te mihi mi princeps pacatiſſimū.¶ Titulus. xlj.¶ Confirmatiua familiaris.Quia nihil potuiſſe dicitis o iudices iſtic cauſidicos ageremeo nomine: niſi confirmē quæ ſunt ab ijs acta: Ita em̄ do-M. Carbocetis Marcū carbonē iuriſcōſultū ſtatuiſſe. Confirmo quægeſſere ſingula quādoꝗdem illos ſcio mihi effeciſſe: quodmihi non conducat. Quod accepturi ſint aūt ab ijs (ꝗ mi-hi debēt) pecuniā meā: idqꝫ ab me uultiſ cōfirmari prius: q̄accepta ſit: non uidet̉ faciendū: ne poſſit poſtea nō tradi.Sed ꝗa uos cautos eſſe oſtēditis: ſecus nequiri fieri: cōfir-mo id etiā: ita ꝗdem: ut quamcūqꝫ pecuniā is acceperit: eatradat̉ Sempronio fratri meo: ipſi uero debitores ex nūcꝓut ex tūc dicant̉ abſoluti: quā ſi fraudauerint nec dede-rint: ſpe futuræ numerationis dicat̉ hæc cōfirmatio facta:Exceptō nō competatqꝫ exceptio nō numeratæ pecuniæ. Ex Medio-numeratæ lano. xij. Rl̓. Aprilis.pecuniæ¶ Confirmatiua familiariſſima.Qui hāc epiſtolā tibi reddidit: iſtuc iuit meo noīe futuruscauſidicꝰ & ꝓcurator ī re mea. Et qm̄ ſine mea cōfirmatio-ne: ad nihil gerendū admittet̉: cōfirmo quæ geret omnia:ſic ꝗdem ut uel utiliter gerat: uel cum detrimento mearūpartiū: meo cōſenſu omīa feciſſe intelligat̉: nec in eū exci-pi queat qd̓ a me non ſit actio ſua cōfirmata. Tuū eſt offi-ciū æquiſſime prætor: ut nullius perſonæ facta exceptiōehaud minꝰ ac ꝑbenigne procuratorē hūc meū audias: ꝗ ſiꝗs cōciuis tuus longe doctior ageret iſtic apud te cauſam:Ex Mediolano. xj. kl̓. Aprilis.