TITVLVS XXXVIdebes ac patriæ. Nā a cunctis expectaris uir clariſſimus: ſiVirtustuis a maioribus non es futurus degener. Virtus te nedūbeatiorē deniqꝫ reddet: ſed uel interea lætiorē. Quid eſtem̄ iucundius cuiqͣꝫ uiro bono qͣꝫ ẜm uirtutē uiuere? Adi-mit ægritudines uirtus: ratione ꝓ ſanitate bonaqꝫ mentisualitudine ſubminiſtrat. Quare nō iniuria Stoici dicebāt:Cui uirtꝰ ſit: ei nihil deeſſe ad bene beateqꝫ uiuendū. Vir-tus ſit tibi ſemper comes. Vale. Ex Mediolano pridie ka-lendas Martias.¶ Hortatoria Grauis.HieronymIuſſit Hieronymus adhortari nos alterutrū ad charitatisPaulusopera: ut illud ſeq̄remur apoſtoli Pauli: Alter alteriꝰ one-Epimenideſ ra portate. At Epimenides poeta dixit: Hortatur quicūqꝫanimos ad honeſta pudicos: chalcar equo ſtimulūqꝫ bo-no cōmiſit: at illis quos fouet ingeniū ꝑuerſa mente mali-gnū: præceptoris opē: uimqꝫ impartit̉ amici. Ꝙ & ſi ſcio-ſis tua ſponte uel ſine hortatione ulla deditus pietati: noneſt tn̄ abſurdū ut te horter: ne deſeras patrē ſeniorē: ma-trē anū: ſorores īnuptas: Fauendū eſt ſemꝑ genero. ꝘſiChriſoſto-ut uult Chryſoſtomꝰ: nudo ueſtimētū debes iuſſu dei: acmusegenis reliquis ea quæ cogunt̉ mendicare: quātoplus eadebes parētibus ac tuis in quos primū: ut propinquitatis:Lex naturæ ita charitatis eſt genꝰ? At lex naturæ (quā & diuino uerboTobiasnon neſcis fuiſſe Moſi traditā: ut referret populo: & To-biæ præceptis Tobiolo filio datam) te hortat̉: Quæ fieritibi uis: alijs facias: Et proximum tuum ſicut te diligas: Nequicqͣꝫ in alium cōferas: quod in te nolis conferri. Qua cu-pis igit̉ in te filios aliqn̄ pietate fore: hac tu primꝰ in parē-tes utere: Quodqꝫ impietatis hos eſfugere uis genꝰ: idemIuuenaliseffuge. Nam ut illud docet Iuuenalis inquiens: Condereficedulas didicit nebulone parēte: a patribus pueri diſcūta matre puellæ. Te igitur hortor: ſis in uirtutis diſciplinatā ſollicitus: qͣꝫ decet eum eſſe qui gloriæ ſit cupidiſſimus.Quid potes in hoc orbe cōſequi ſine uirtute: quod nō co-tinuo delabat̉: concidat atqꝫ corruat? At diſciplina te do-