TITVLVS XXXIIquos extollant: merenturqꝫ ab illis maxima. Quid ſi acce-ptis muneribus: abs te laudes ꝓ gratia referūt? Ego ꝑpe-tuū exiſtimo bonū illis præferendū quæ caduca ſunt: acinterdū uix diurna. Ꝙ ſi de dignitate cōtendit̉ muneris:qd̓ donū cū laudis īmortalitate cōtendere audet: ſi quidēhac largitiōe dij: friuolis aūt reliquis delectari ſolēt homi-nes?Fuiſti tu quidē in me meoſqꝫ omnis o clementiſſimeprinceps liberaliſſimus: primū omni hoſpitalitatis officiout Ioue te poſſimus hoſpitalē illum exiſtimare: de quo ex-Vir. j. ænei. tat poeticꝰ uerſus: Iuppiter hoſpitibus nā te dare iura lo-quūt̉. Ad hæc largiēdo nobis aſſidue multa: nemini chri-ſtianorū ceſſiſti: Nullū præterijſti genus officij quo nō fu-eris erga nos beneficētiſſimus. Audiuiſti noſtros omnesfacillime: Admiſiſti humaniſſime: Vidiſti iucūdiſſime: Di-miſiſti omnibus in rebus liberaliſſime. Valuimus apud tetuoſqꝫ ſingulos tanta & auctoritate & gratia: ut nihil addiad officiorum cumulū poſſit. Quo pacto reſpōdebo huicbenignitati: māſuetudini: charitati? Res mihi eſt minima:nec qua tu egeas. Quid referam ut tibi ſim ulla in re adminiculo? At meo fauore: conſilio auxilioqꝫ tibi nō eſt opus.Carminibus cæteriſqꝫ latine Græceqꝫ reſpōdebo generi-bus: quibꝰ te faciam non moriturum: at & alios ſcriptorestuarum habes laudū uirtutūqꝫ præcones? Habes: nō dif-fiteor: at & urbes habes & diuitias. Reijceres ne quēqͣꝫ: aquo poſſes & alias cū honeſtate conſequi? Scribunt de temulti. Quid ſi & me nō aſpernabit̉ poſteritaſ? Poteſt igit̉hæc gratiæ relatio nō eſſe inferior cæteris. Habeo tibi ꝓtuis tot in me officijs gratias: & eas quidem perpetuas: &ago nō inferiores: ea tn̄ mēte ut nulla temporū diurnitas:nulli caſus: nulla diuerſitas locorū aut gentium: horum deme meritorū officia: de mea deleant mēte. Sed in refere-da tamē non ſum ignauus: non infœcundus: non tardusHabebis enim me qͣꝫdiu uiuam: tui nominis obſeruatore:tuæ famæ ducem: tuæ gloriæ auctorem: & tunc me ſile-re de te poſſe cenſebis: cum luce functus nuſqͣꝫ amplius