ruū uel ꝓu

TITVLVS XXVIIModo tibi ſeruiā lætus ſum.Non mutem meā cū ullo primate conditionē dū tibi remgratā efficiam.Quid eſſe mihi ualet in uita iucūdius: ꝗͣ ſi mea cū induſtriagratificor dn̄o tibi meo?Fac qd̓ malis de me ꝑiculū: inuenies ſeruū nullū unꝗͣ fuiſſeſui heri obſeruatiorē: ꝗͣ ego ſim tuus.Abhorreo ab omni ſeruoꝝ ignauia: cū re tua ſtudeo fideiac uigilantiæ.Nihil eſſe duco magis meū ꝗͣ ſi tibi obedio.In hoc eſt mea oīs depoſita uiuēdi ratio: ut ꝙ tuus ſū: abste pendeā & fide ſim erga te diligētiſſima.¶ Titulus. xxvij.¶ Clientalis familiaris.Si uelim (ut in tuā clientelā traductus ſum) meis in te offi-cijs ſatiſfacere: nec ingenio ſatis mihi ſit hoc exili: nec ora-tione hac ieiuna: nec uiribꝰ huiꝰ corpuſculi manchis. Nam(ut Cicero perpulchre docet) ſeruorum loco ſucceſſerūt Ciceroapud priſcos cliētes in patronos: nec iniuria: Quod enimeſt officiū dominoꝝ in ſeruos: idē & multo ꝗͥdem maiuspatronoꝝ incliētes extat. Debēt clientibus patroni tute-lam: defenſionē: auctoritatē: gratiam: ut Plato conſtituit: Platoquod prius apud Lacedæmonios inſtituerat Lycurgus: Lycurgusdebēt deniqꝫ cibū: ſi clientes non habeant. Quāobre iureoptīo lugenalis ſuæ tēpeſtatis patronos improbat dicēs:luuenalisVeſtibulis abeūt ueteres feſſiqꝫ clientes: uotaqꝫ deponūt: in umbricisqqͣꝫ longiſſima cœnæ. Quare cū tuus iamdudū ſimcliens:te nūc patronū oro primū: ut mihi crebro iubeas non ſecꝰac ſeruo: mox ut rem meā (de qua ſæpiꝰ ad te ſcripſi) tuearis: adiuueſ: dirigas: nihil omittas: qd̓ ad defenſionē attine-at cauſæ. Quod & ſcio te penitus: uel me reticēte curatu-rū: magnitudini tamē tuoꝝ occurri negocioꝝ: ne qn̄ mi-nora maioribus cedant. Scis: ꝗͣ me coquat res ipſa: ꝗqꝫ mecurioſum oporteat eſſe. Bn̄ uale. Ex Mediolano. iiij. No-nas februarij.