TITVLVS XXIIIſequuntur ducem: nihil committūt ſceleris. Non oēs mo-tus impetuſqꝫ iuuenilis improbo: non progreſſus adole-ſcentiæ ſingulos damno. Eius eſt ætatis: aliquando falli: uthominis eſſe docet Tullius decipi: errare: nec om̄ia rectaTulliusintelligere. Veꝝ poſt culpā ſubeat pœnitentia: ſuccedatpudor: ſeruet̉ modeſtia. Frubeſcat ætatē ætas: uereat̉ ſe-nē adoleſcēs: patrē filius. Hæc ego tibi ſeruāda reor: ut &tibi ſis ſuauis: & mihi: & tuis om̄ibus nō iniucūdus: & apudoēs ea ualeas auctoritate ac gratia: qͣ & hic lætus uitā agas:& poſteris īmortalitatē cōſecutā te doceas. Vale. Ex Mediolano. xij. kl̓. Februarias.¶ Paternalis familiariſſima.Nihil eſt quod plus appetam ſuauiſſime fili: qͣꝫ ut bonusſis: ut ingenio ſic etiam uſu. Naturæ fundamēta ſunt in teoptima. ingenium acutiſſimum: memoria tenaciſſima: uisanimi optima. Sed niſi hæc exercitatione uirtutiſqꝫ conſuetudine coaleſcunt atqꝫ coluntur: facillime fiunt deterioranihilqꝫ afferunt fructus. Cupio ut aſſidue ab ijs aliquid di-ſcas & addiſcas: qui te poſſunt non docere ſolū: ſed diligē-ter erudire. Nā ut illud eſt Platonis (quod Boetius ad nos Platotraduxit) Qui nō addiſcit: dediſcit. Ad hæc autem memi/ Boetiusneris modeſtiæ: ne quid ſupra ꝗͣ puerum deceat (& eumquidē educatū ingenue) loquaris: aut de te audeas profi-teri. Si quid per appetitū & animi perturbationē te ſtimulat: rationis te cohibeas fræno: cenſeaſqꝫ demum id eſſe inte plurimū laudandū: ut ſenior uideare ꝗͣ iunior. Hoc pa-cto illud pulcherrime attinges: cuius es cōſequēdi gratiaprofectus in ſtudiū: mihiqꝫ charior aſſidue fies. Vale. ExMediolano. xj. kl̓. Februarias.¶ Paternalis grauis.Vir. j. æne.Non iniuria illud Maro complexus eſt: Om̄is in AſcanioCicerochari ſtat cura parētis: & Cicero docuit: charitatē eſſe pa-triam. Nam ex om̄i officioꝝ genere: nō conſuetudine ſo-ſum & moribꝰ: ſed uel ſola natura duce: debet patri filiuspietatem: at filio pater charitatem. Itaqꝫ apud Homerum Homerus