TITVLVSXXIIISi recte intueberis: nihil inuenies in hac beſtia laudis.Eſt hic ut malo ingenio: ita plurimis ſceleribꝰ cumulatꝰ.Habet hic petulantiā admirabilē: inauditāqꝫ ꝓcacitatē.Quid eſt in hoc hoīe boni? ꝗd nō nefarij?Paratā hic habet mentē ad om̄e facinus malū.Tam eſt hic peſtifer: ut peſtilētia etiā uerba cōflet.Neſcio ꝗd tetrius hoc hoīe dici quæat.in hoc certe uno cuncta ſunt oīm uitia.Vt uirtus eſt in Caruca nulla: ſic om̄e genus uitioꝝ.Quo plura in Caruca uitia cōſiderāt̉: eo plura inueniunt̉.Scelera huius hydram referunt: ut uno cognito detegantur plurima.Sic eſt Auguſtinus nefarijs deditus facinoribꝰ ut inde ſeuitā quærere cenſeat.Vt piſces aqua uiuunt: uiri uirtute nutriuntur: ſic Carucaomni criminę alitur.¶ Titulus uiceſimuſtertius.¶ Paternalis familiaris.Ego mi fili iucūdiſſime: ut afficior tibi plurimū: ita cupio teuiꝝ eſſe præſtātiſſimū. Sed hoc tibi prædico: nihilo te præſtantiore poſſe fieri: qͣ ſi noctes dieſqꝫ uirtutibꝰ incubueris.Virtꝰ em̄ eſt: Platonis teſtimonio: qd̓ uſurpauit Cicero: ſoPlatoCicero la illa quæ uiros uita mortales: diuturnitate memoriæ fa-cit īmortales. Quæ uides ī terris: quæ uulgꝰ admirat̉: pul-chritudo formæ: ſinceritas & ꝓceritas corpoꝝ: ut Hiero-HieronymBaſilius hymꝰ dixit: aut aeriſ intēperie: aut demū ætatiſ rubigine cito corruūt: at fortunæ quæ bona diu ſolēt: ut apud Baſiliūlegit̉: aleaꝝ inſtar ludicra nūc in hūc traducunt̉ locū: nūcin illū. Pompæ cadūt: Iuuētutis decꝰ defloreſcit: Hominūin reliꝗs gloria euaneſcit. In uirtute ſemꝑ eſt ſolidior atqꝫHomerus ſtabilior: nec ut Homerus ſcripſit: uiuos deſerit: necnō comitat̉ luce functos. Solēt iuuenibꝰ occurrere multa: ꝗbusad libidnes inuitant̉: alliciunt̉: ꝓuocant̉. Diſtrahunt̉ a ſo-cijs: Animant̉ ab ijs ꝗ maiores natu mali ſunt: Ab æquaſi-bus ſuadent̉ ad uoluptates. Sed ſi ſeſe audiunt: naturaqꝫ