TITVLVS XIIIprodeſt ſemiuiri corpꝰ quaſi monſtrū intueri? Quid cummutuo ſurdoqꝫ loqui? Quid cum eo cauſam agere: ꝗ qui-dem eſt omniū difficillimꝰ? Quāobrē ſi æque poſtulo: ſinon iniuriꝰ tibi ſum: ſi rem non ad modū perdifficilē abs teoro: ut exorari hanc ſinas: te rogo atqꝫ obſecro: ſubeqꝫ deme tibi ac pollicere qd̓ uelis. Bene uale. Ex Mediolano. x.Kalendas lanuarij.Poſtulatiua rei certæ grauis.Sētētia phi/ Qui poſtulant res magnas atqꝫ amplas: non niſi maximosloſophorū debent & ampliſſimos adire uiros. li enim ſolent: ut relioſe digna tradere: cum philoſophorū ſententia ſit: decerequemlibet ſeſe uireſqꝫ ſuas in officijs metiri. QuāobremCicero& Cicero inꝗt: Hominem occidat: qui tua opera uti uelit.Alexander Et Alexander ille magnus: cū egregiū argenti auriqꝫ pon-dus Philippo neſcio cui Barbaro dono dediſſet: incuſare-turqꝫ ꝙ magna tradidiſſet Barbaro: quibus eſſet indignAt ego Alexandro: reſpondit: munus dignū dedi. Quoautem mortalibꝰ reliquis principes antecellūt: qͣꝫ ui maie-ſtateqꝫ donādi: ꝙ poſſint bonis benefacere? Reliꝗs enimuirtutibꝰ a multis priuatis interdū æquant̉: nonnunꝗͣ ſupeCyrus rant̉. Cyrus apud Perſas: & Cæſar apud noſtros donādoCæſar ſibi gloriam immortalem quæſierūt: factiqꝫ ſūt apud poſteros clariſſimi. Hac officioꝝ exhibendoꝝ gratia ꝑpropinꝗDeus ſumus ſuperis. Donat enim deus: largitur: concedit quæpoſtulamꝰ ab eo: non ſolum benemerentes: ſed ab illo quiclæmens eſt: qui miſericors eſt: qui pius eſt: neqꝫ ſecundūApoſtolus ea quæ facimus: ut Apoſtolus inquit: ſed ſcd̓m miſericor.diam ſuam ſaluos nos fecit. At uel ipſe deus nonne uotishominū: oblationibus: decimis: primitijſqꝫ placat̉: non ꝙegeat: ſed ꝗ hominū uelit mentes in donando cognoſce-Exodi. 23. re? Itaqꝫ tum illud ſacrū exodicū extat: Non apparebis inOuidius conſpectu domini uacuꝰ. Et illud Naſonis: Munera credemihi placant homineſqꝫ deoſqꝫ. Placat̉ donis lupiter ipſeſuis. Quamobrem & in ipſos Perſaꝝ principes idem ſole-bat obſeruari: ut occurrerēt populi tā publice ꝗͣ priuatim: