inrmiū

TITVLVS XIIICyllarus. Eſt talis: ut te multomagis dicatur efficere bello Cyllarusſtrenuū: ꝗͣ ſis uel natura uel uſu. Quod ego uero delecterequis nobilibus iſtiuſmodi: non ignoras: qͣꝫqꝫ ſoleant eſſemea quæqꝫ tibi cōmuniſſima etiā noſti. Nihil habeo tantūqd̓ pro ueteri noſtra conſuetudine tibi nolim eſſe dedica-tū. Cuius quidē rei ꝑicula nō ſemel abs te facta ſunt: meqꝫſemꝑ & tui amātiorē: & erga te liberaliorē inueniſti. Necea quidē adduco in mediū uerba ut exprobrē tibi quicqͣ.Es enim gratiſſimus omniū & beniuolentiæ tenaciſſimꝰVerū ut memineris: non arbitrari me poſſe: te quicqͣꝫ eſſenegatuꝝ. Haud te latet in quā inopiā ſim redactus: poſt-eaꝗ̄ ab hoſtibus ſum ſuperiore anno ſuꝑatus. Nunc aūt iaceo quaſi manchus: ut Iuuenalis inquit: & extinctæ corpꝰ Iuuenalisnon utile dextræ. Nam ut peritiſſime dixit Ouidius: Cre­ Quidius.de mihi miſeros prudētia prima reliꝗt. Et ſenſus cū re cōſiliūqꝫ uenit. Nunc audēt in me debacchari: qui me priꝰ ue-rebantur: & inter pedites ſtipendiū mihi ſtatuendū: dice-re: ne pereā: quaſi miſereātur mei. Quod ſi equū ad me tāegregiū dederis: & apud deū & apud hoīes officiū fœne-rabere. Non reddā nūc uel preciū uel mercedē: ſed ne dubita: fore me unꝗͣ īmemore beneficij. Bene uale. Ex Me-diolano. xj. Rl̓. lanuarij.¶ Poſtulatiua rei certæ familiariſſima.Librum accepi te poſſidere: cui par in Italia nullus extat: De Plinio &Plinium inꝗͣ correctiſſimum: qui eum & rarus & nuſqͣ inue eius laudeniatur alibi qͣ apud te: potes dominꝰ unicæ uoluptatis ap-pellari. Nam quantū Plinio debeamus: quis ignorat? Hicut plurimarū eſt diſciplinarū auctor: ſic nullius artis impe-ritus: medicinam proſecutus eſt: naturæ arcana rimatus:res pauciſſimis admodū notas proſecutus. Quoqꝫ nobiseſt utilior: ſua ſic expreſſit tempora: ut neqꝫ Iuuenalē: necMartialē: nec Quintilianū: nec Suetoniū: nec Cornelium:nec alium quēqͣ ex ea tēpeſtate: nec mores hiſtoriaſqꝫ reꝝillis temporibꝰ geſtaꝝ intelligere ualeamꝰ ſine Plinio. Atſi mendoſus eſt: ut a nullis adhuc librarijs emēdatus: quid