TITVLVSmihi ante oculos Scipionē: ꝗ poſt deletā Carthaginē in iu Scipiodiciū repetundaꝝ accerſitꝰ eſt. Poſui multo prius Camillū Camillusꝗ exul factus eſt. Poſui multo antea Romulū ꝗ cæſus eſt. RomulusEt inter tot uiros ſūma laude dignos exiſtimaui mihi ferēdam æquiore animo inuidiā: quæ tanta laude inſignes ui-ros fatigarit & oppreſſerit. Demū Fabiū illū ꝗͣqͣ in re ſatis Fabiusdiſſimili: imitatus cūctando mihi recōciliaui maliuolos/ in-uidos & ſuſurrones: tātaqꝫ & apud pontificē maximū/ &apud purpuratū hūc choꝝ & auctoritate ualeo & gratia:ut deeſſe mihi poſſit nihil. Domi meæ bn̄ habēt ex fami-lia ſingl̓i: hocqꝫ dūtaxat macerāt̉: qd̓ te nō uidēt. Si hͨ eſſesoēſ præ læticia geſtiremꝰ. Quid ſuꝑeſt niſi ut huc eas? Sedtu ad nos humiles: uir tātus haud ires: niſi magnū te aliqd̓munꝰ cōſecutuꝝ exiſtimares. Id noſtra ī facultate nō eſt.Vale. Ex Mediolano Idibus Decembris.¶ Domeſtica de proprio ſtatu familiariſſima.Cupis ab me ſcire: quo in ſtatu res mea ſit hæc paucis accipito. Valeo ut Virgilius inꝗt. Vitāqꝫ extremā ꝑ oīa duco. Vir. 3. æne.Nā ut Claudianus inꝗt: pauperieſ me ſæua domat: diruſqꝫ Claudianuscupido: ſed tolerandꝰ amor: nō tolerāda fames. Hinc mepræmit: hinc cruciat egeſtas. Quo me uertā haud ſatis ac-cipio. In amore parū mihi ſpei cōſtituēdū. Nam marmor& adamātē amo: ſed cogor amare fatiſqꝫ traducor. Ditarinō expecto. At utrūqꝫ cupio utroqꝫ careo. Ꝙ mala ſit meauiuēdi cōditio: nūc tenes. Non poſtulo: ut me adiuues: cūaliud nequire etiā te ſciā: aliud nolle. Vt es mulieribus hoſtis: ita quidem perauarus: ueꝝ hoc poſco qd̓ negatuꝝ temihi nō opinor: ut quotiēs oras ſuperos roges me proſpi-ciāt: mihiqꝫ ꝓuideāt ut nō amem nec egeā. Id ſi faciūt mecum ipſis affinitatē cōtraxiſſe cenſebo. Bene uale. Ex Mediolano. xix. kalendas lanuarij.¶ Domeſtica de proprio ſtatu grauis.Quæ ſint negocia mea: quoqꝫ in loco ſit domeſticus mihi-ſtatus: cupis ab me ſcire: id ꝙ ſi nō uno: ut ait Plautus: uerbo perſtringere poſſum: quo breuius tn̄ potero atqꝫ ſuc-