TITVLVSXEgo te plurimū rogo ut ab hoc abſtineas.Cupio te mirū ab eo te abhorrere negocio.Quod minime tibi faciendū exiſtime: hoc unū eſt.Caue ſupra modū id facias.Id ſi feceris qd̓ es aggreſſus: pœnitebit te tandē.Videbis te deniqꝫ ſenſiſſe peſſime: ſi hoc proſequeris.Nihil eſt qd̓ ſis maiore odio cōmemoraturꝰ: ſi mihi nō credis diſſuadenti: qͣꝫ qd̓ nūc temptas.Fac ut animo rem iſtā ē mente deleas.Hoc qd̓ propoſuiſti uæhemētius tibi diſſuadeo.Diſſuaſionē meā ſi negligas: pœnitebit te negligentiæ.Ne credas hoc ab me tibi ꝑ inuidiā diſſuaderi: ſed pro maxima erga te mea beniuolentia.Crede amori in te meo: diſſuaſionē in hac cauſa fieri tibiab me maximā.Nihilo plus aliquādo lætus eris: qͣꝫ ſi quod te dehortor nōproſequeris.Tum intelligam quid te dedeceat: hoc opus ne ſuſcipiashortor.Dehortatio mea oīs iccirco fit: ut ab his abſtineas quæ tibiſunt plurimū aliqn̄: ni abſtineas: obfutura.Nulla me cōpulit ad hoc tuo inſtituto diſſuadēdū: niſi qd̓expreſſe cognoui: magnæ tibi fore turpitudini.Titulus decimus.¶ Domeſtica de proprio ſtatu familiaris.Si uelim de meo ſtatu reddere te certiorē neqꝫ poſſem idbreuiter ſcribens efficere: nec ſi poſſem: omnia tuto me cēſerem litteris commendare. Nam in hac mea nauigatiōequo uitam hanc alio uocem: qͣꝫ nauigandi nomine: tamſum acriter ad nauſeā uſqꝫ perturbatus: ut quid me conti-nuerit: haud ſatis intelligam. Deniqꝫ ſereniore ſumus cæ-lo melioreqꝫ aura in portū perducti. Cum primū in urbemuenimus: in inuidias incidimꝰ/ undiqꝫ uexabamur/ undiqꝫmordebant nos atqꝫ torquebant aculeorū multa genera.Tunc ego factus ſum mihi ſapiētior atqꝫ tolerātior. Poſui