TITVLVS VIIIAn ſit pere-Titulus octauus.¶ Suaſoria familiariaris.grinandumCupis ab me ſcire: de tua profectione ad exteras natiōesꝗd cenſeam. Ego ut ſūmatim rem ampliſſimā perſtringātibi ſuadeo ne diuertas a proficiſcendi tuæ nobiliſſimæ inſtituto mentis: nec ea dubites adire tolerareqꝫ quibus iſtiliuiduli: qͣꝫqͣꝫ propinqui: te deterrent. Nam qd̓ aiūt te mol-liſſime domi uiuere: parataqꝫ iſtic ad uoluptatē om̄ia tibiforis defutura: iſtuc ipſum te ad iſtud iter accingat ne tor-peſcas inter ſirenes: neu coruorū illecebris contabeſcas.Non enim ad ſomnū/ gulam/ uenerēqꝫ nati ſumus: ſed adlabores atqꝫ Iudores: ut gloria immortalē conſequamur.Delitiæ quas illi dicunt: illoꝝ ſint proprie: qui bæluaꝝ in-ſtar: ut Cicero pulcherrime complexus eſt: quantū adeſt Ciceroquantū præſens eſt: probant/ paululū admodū præteritaconſiderantes aut futura. Verum qui didet anteceſſionestempoꝝ rationeqꝫ metit̉ omnia: Vlyxem imitat̉: de quo Homerusdixit Homerus. Calentē dic muſa uiꝝ: qui mœnia Troiæ de ulyxepoſt euerſa ſuæ. Et mores hominū multoꝝ uidit & urbes:ut Horatiꝰ retulit. Quid animo nobili ac magno digniꝰ eſt Horatiusducendū: qͣꝫ ut uniuerſum mundū unam eſſe ciuitatē exi-ſtimet: ut docrates ait? At in ciuitate quis uiuit: qui nolit Socratesſingulas eius partes ſciſcitari? Facis humaniſſime ſi uiſurꝰorbis terras atqꝫ nationis in diuerſas urbes terra mariqꝫ ꝓficiſcaris. Nec te deterreat ulla rerū locorūue difficultas:cū multa te magis captura ſit rerum aſſidue uidendaꝝ delectatio. Ꝙ lætꝰ eris deinceps domū rediēs: cū ea quæ ui-deris diuerſa parentibus ſocijſqꝫ ſeriæ quadam/ ut hiſtori-cus enarrabis. IdentidemP tolemæus factitauit: qui rerumplurimaꝝ uſū didicit atqꝫ docuit/ & aſtroꝝ motus: & regi-onū diuerticula. Bene uale. Ex Mediolano ſeptimo IdusDecembris.¶ Suaſoria familiariſſima.Vt pacē cū fratribꝰ firmeſ: ais eſſe ꝗ tibi diſſuadeāt. Nec te Pax ſeruan-ꝗdem amāt illi: nec ſemetipſos. Vt nihil utiliꝰ corpori: qͣꝫ ſi da cū fr̄ibus