TITVLVS VIIreferat a Romano. Itaqꝫ non tam quæro de nequicia uer-næ: qͣ potius te ſupplico nolis hāc illatā eſſe nobis iniuriā.Qd̓ ut te non iuſſiſſe fieri cenſeo: ſic te contrario imperiocontinuo reuocaturū arbitror. Res eſt certe non magniprecij: nec cuius utilitate multifaciam: ſed ne uel tu uir op-timus uiolare me uelle uidearis: qui ſoles bonorū omniūdefenſor eſſe: uel hæc bælua ſeſe ī ſuis difficultatibus abste adiutum iri credat. Ad hæc aūt: hæc ſi pars āgelli meishiſce prædijs diminueret̉: adituſqꝫ ꝑ hanc ad reliquas fie-ret eius campi partes: nō poſſet nō eſſe mihi detrimentomaximo. Quæ libera ē poſſeſſio: pararet ſibi eo pacto ſer-uitutē. Id ꝗͣ te deceret: procuraſſe opera tui ſeruitute cō-ſidera. Sed quid ea in re ſum longior ꝗͣ ſolo nutu impetraturū me ſciam? Oro te igitur atqꝫ rogo: ne feras hunc ho-mūtionem cuiꝗͣ: imprimiſqꝫ mihi uiolentū eſſe. Bene ualeEx Mediolano pridie Nonas decembris.upplicatoria familiariſſima.Agitur in urbe tibi patria mea cauſa: nec abiecta quidem:nec precij mediocris. Sunt aūt primates illi ciues tui talesut ex re ſua donent nihil: ex aliena plurimū rapiant. Ex ꝗ-bus cū eo mihilis eſt: qui ſolet eſſe omniū peſſimus litiūqꝫobſeruantiſſimus. Ego uero ut me perpulchre noſti nihildifficilius ago ꝗͣ lites: Maloqꝫ interdum de fortuna uſuqꝫmeo non nihil cedere ut pace uiuā: ꝗͣ anfractū cauſæ du-bioqꝫ litis euentu rem alienam uel uſurpare uel quærere.Scio ꝗͣgraue feras cuiꝗͣ iniuriam fieri: ꝗqꝫ ſit mens tibi abomni uiolētia quidē aliena. Te igit̉ unice ſupplico: des adeos cum quibus mihi agitur litteras: quibus eos horteris:malint quod æquū eſt arbitrio amicorū aſſequi: ꝗͣ cauſidi-corum aſtutia iniquitateqꝫ per uim quæ ad ſe nō attinentcōſequi: ad eos aūt qui ſorti tenēt leges ac arbitriū: cōmē-daticias ſcribas: ut me foueant in ijs quæ iuſta ſunt. Beneuale. Ex Mediolano Nonis decembris.¶ Supplicatoria grauis.Cum dedeceat uirum bonum quicꝗͣ turpe proſequi: tum